Open Mike (13) Rozmowa o Festiwalu "Granice Natury - Granice Kultury" w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu

00:00:00: Open Mic to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:00:04: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:00:07: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu Kulturalnego dynks.poznań.pl którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:16: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:00:19: Maj kurbaniak!

00:00:21: W czasach ostrych podziałów i fortyfikowania kolejnych granic z wielkim wyzwaniem jest ich kwestionowanie, badanie, poddawanie bliższej obserwacji krytycznemu namysłowi.

00:00:33: A to właśnie zamierza robić tanecznym rzecmożna krokiem zbliżający się szósty Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca Granice Natury, Granice Kultury organizowany przez nasz poznański polski teatr tańca.

00:00:49: A o tym, co zobaczymy na zbliżającym się festiwalu opowiedzą moje gościnie.

00:00:55: Nina Burnević, programerka festiwalu i Anna Koczorowska, rzeczniczka polskiego teatru tańca.

00:01:02: Dzień dobry drogie panie!

00:01:03: Witamy serdecznie!

00:01:05: Dziem

00:01:05: dobrej!

00:01:06: Jak się macie przed zbliżyjącym sie festiwalem?

00:01:08: Nagrywamy tak ze dwa tygodnie właściwie wcześniej nie?

00:01:13: Już jest stres.

00:01:15: jak się sprawy mają?

00:01:16: powiedzcie...

00:01:18: Ja mam trochę stresu, bo jest to mój pierwszy festywal granicę natury, granicy kultury.

00:01:24: Chociaż w świetnie już miałem docienieniem być korytorką festywalu grudniowego, bo teatr organizuje dwa festiwale rocznie... Nawet bez względu na to, że już pracowałam w tym teatrze o tej porze w kwietniu i mogę to wszystko oglądać.

00:01:47: Spojrzeć jak to było organizowane.

00:01:49: ale teraz trochę się boję żeby wszystko było idealnie, bo oprócz tego, że jestem osobą prawie nową w teatrzy no duży mam na głowie naprawdę.

00:02:02: Ale powiedz mi na bosłyszymy twój akcent, nie mogę cię o to nie zapytać.

00:02:06: Mówi że to jest pierwszy raz.

00:02:07: Powiedz jak to się stało?

00:02:08: Że zaczęłaś pracę w polskim Teatrze Tańca i jesteś w Poznaniu, mogłabyś nam słów kilka powiedzieć?

00:02:16: Tak mam akcent.

00:02:19: Ciekam teraz na wyniki mogę testu z języka polskiego.

00:02:22: Mam nadzieję, że mam certyfikat B-II.

00:02:25: Trzymam je w ciuki.

00:02:26: Dziękuję.

00:02:28: Jeżeli chodzi o mnie, masz już Tobę Dwa, bo my wszystko rozumiemy co mówimy, więc właściwie chyba to chodzi.

00:02:32: W polskim

00:02:32: teatrze tańca też wszyscy rozumiem, tak że...

00:02:35: Ale zawsze mówiłem, że nie muszę za bardzo ufać Polakom, bo zawsze mówię, że dobrze sobie radziesz i to było trzy lata temu również, dobrze sobie radziesz!

00:02:44: Bo

00:02:44: naprawdę tak jest.

00:02:45: Ale jest tak, muszę Ci powiedzieć ja to o tym naprawdę wielokrotnie mówiłem ,że jestem naprawdę pod wielkim wrażeniem jakby poziomu języka polskiego w ukraińskiej diasporze w Polsce.

00:02:55: To znaczy ja znam tutaj mnóstwo osób, które przyjechały mu i mówią po polsku.

00:02:58: Ja mówię kiedy przyjechasz czy przyjeślałam?

00:03:00: Pół roku temu rok temu?

00:03:01: naprawdę to jest to jest naprawdę imponujące.

00:03:03: słuchajcie więc ja czy ja bym się odważył po takim krótkim czasie w nowym języku mówić pracować prowadzić komunikować się?

00:03:12: nie wiem.

00:03:13: więc więc ja myślę że tutaj musisz zaufać trochę Polakom że że że mówią

00:03:17: że bardzo mi miała tego

00:03:20: powodu i powiedz przyjeuchałaś kiedy w jakich okolicznościach?

00:03:22: mogłabyś nam powiedzieć trochę.

00:03:24: No tak, o ciebie się przyjechałam w marcu dwa tysiące dwudziestego drugiego roku z małym córką Peliną.

00:03:31: Wyjechaliśmy z Kijowa awtem o piąty rano to akurat w tym dniu kiedy zaczęła się wojna pełne skalowa.

00:03:40: Dobrze pamiętam ten paranek bo zezwaniola do mnie moja kuzynka z taką informacją, nieprzyjemną.

00:03:49: I zaczęliśmy szykować rzeczy żeby wyjechać do naszego domku pod Kievą, bo mamy coś takiego jak w Domokletnie.

00:03:56: Dacza?

00:03:57: No tak!

00:03:58: Ja też mam dacze.

00:03:59: Nie pod Kievem, ale

00:04:02: mam.

00:04:02: Mam taki pomysł że teraz zatękuje swoje auto, bo przewidowałam, że będą korki przed stancem paliwa.

00:04:11: może brak paliwo będzie albo coś jesie.

00:04:14: Zatynkujemy auto i trzy dni tam pociekamy na tej dacie, kiedy wszystko to się skończy.

00:04:19: No i te trzy dni trwałem już prawie cztery lata.

00:04:23: I oczywiście już nie mam tego stresu, który był na początku.

00:04:29: Ty znacie jak sobie to poradzi?

00:04:30: Dla ciebie to wszystko.

00:04:32: odbawię się ze mną, po co... I bardzo ciężko naprawdę po czterej dzieszcy budować życie od zera.

00:04:42: Kiedy już wszystko masz i tak liczyłeś na to, że spokojnie sobie tam już robisz to co chcesz.

00:04:49: A tu prawie nic nie masz?

00:04:51: I zaczęliśmy tego... Poznala te mieszkali w kawalerce.

00:04:56: Z moją córką spaliszmy na jednej kanapie, córkę szesnaście lat, no ale wtedy i to było też coś takiego że musiałam podzielić nasz harmonogram dnia.

00:05:06: dobrze, że nastelatki później idą do snu.

00:05:10: Właśnie a matki

00:05:12: stają wcześniej.

00:05:13: Tak i tak my tą kanapę dzieliły przez poznalata, potem ona wyjechała na studia do Warszawy ze Stałmtu.

00:05:18: I to

00:05:19: było w poznaniu od początku.

00:05:20: tutaj wylądowałeś się w Poznaniu?

00:05:23: Pracujesz od kiedy?

00:05:24: w polskim teatrze tańcy?

00:05:26: Pracuję od zeszłego roku do tego.

00:05:30: Od ciewartego do tego jakby oficjalnie przyszłam do tej pracy, ale z tym teatrem powiązuję trochę taka... Ta historia nie do końca jest taka jakby proste że wysłałam CV i otrzymałam zapryszenie Bo wcześniej przyszłam na spektakl Republika Marzyń.

00:05:51: Przypadkiem, bo moja koleżanka coś takiego powiedziała, że słuchaj jest taki teatr... Możesz pójść?

00:05:58: Nawet mój mąż doceniał to i powiedział, że nie jest to takie smutne albo nudne albo... No i po takim było wielkim naprawdę wrażeniem, że następnym spektakelem była taka, którą przyszłam na premierę A w styczniu był kolejny pokaz tego spektaklu i ponownie kupiłam bilet, że no chyba nie bardzo często coś takiego w naszym życiu się zdarzy, że idziemy na to samo żeby jeść się raz oglądać.

00:06:29: To dla mnie woloceniem jest tylko sztuka wizualna bo w Ukrainy byłem kurytorką w lesnie w tej dziedzinie i oczywiście z danym obrazu można oglądała.

00:06:41: Bez

00:06:41: końca!

00:06:43: Ale czyli ty z miłości do tańca jesteś w tym polskim teatrze, tańce na to wychodzi.

00:06:47: No właśnie było pod wrażeniem, bo otworzyła dla siebie coś nowego absolutnie jakiś nowy rodzaj tej sztuki współczesnej tak?

00:07:00: To było dla mnie coś niespotakanego wcześniej i pod wielkim wrażeniami też to doceniam.

00:07:06: Też zawsze w życiu szukamy coś takiego, co by sprawdziło takie wrażenie na nas tak żeby oczyć te emocje.

00:07:13: Bo więcej żyjemy, jak dużo żyjmy to już mniej tych dziecięcych emocji mamy w tym życiu.

00:07:22: i jak jest tej adrenaliny.

00:07:24: a tam właśnie to było.

00:07:27: Poza tym też chyba bardzo blisko jest sztuką wizualnym obecnie do ta trutańca i na odwrót.

00:07:34: Ja jeszcze chciałam coś dodać, do tej historii właśnie którą Nina o sobie opowiedziała bo w pewnym sensie historia wojny w Ukrainie wiąże się też z historią tego festiwalu granica natury, granice kultury.

00:07:49: ponieważ mieliśmy taki spektakl Wona, to ona, znaczy prawda?

00:07:54: Po ukraińsku.

00:07:57: To jest ona, no chodzi o rodzaj rzęski.

00:08:01: Czyli

00:08:01: kobiety a wojna taki temat główny tego spektaklu.

00:08:08: i dlaczego?

00:08:08: on też jest ciekawy w kontekście wojny w Ukrainie.

00:08:10: dlatego że artystki które tam wystąpiły Właściwie jeden do jednego artystki ukraińskiego pochodzenia.

00:08:19: Wyjeżdżając z Ukrainy, właśnie wtedy kiedy wojna się zaczęła dotarły dowód per talu, znaczy takiego kultowego miejsca dla teatru tańca Pina Bałsz...

00:08:28: Legenda!

00:08:29: Tak

00:08:29: legenda ikona i wszystkie te słowa które tutaj cisną się same na usta.

00:08:35: Dotarły tam i z choreografem obecnej już a kiedyś tancerzem Piny Bałsza Reynerem Berem przygotował spektakl do Polski, czyli też taki spektakl, który powstał właśnie z doświadczenia tancerek z Ukrainy i z doświadczania Rainera Berat.

00:08:56: Czyli z tego doświadczenia Piny Bałż pracę na emocjach tancerzy.

00:09:00: Także myślę, że ten wątek tutaj łączy historię Nin i historię festiwalu granice natury, granice kultury, którego teraz jest programerką!

00:09:10: No właśnie, bo to też oto pytam dlatego, że ja znam sporo osób artystycznych, które ze Wschodu przyjechały... Też z Białorusie.

00:09:17: jest spora białoruska diaspora artystyczna w Poznaniu, by niezwykle ciekawa.

00:09:22: I oni mi też opowiadają oczywiście, że to jest bardzo trudne.

00:09:25: Np.

00:09:25: znaleźć pracę prawda?

00:09:26: Bo wiadomo tak jest zawsze z migrantami czy z uchodźcami kiedy lądują w obcym kraju więc wykonują te podstawowe prace które właściwie Polacy też, dwadzieścia lat temu albo trzydzieści wykonywali na tak zwanym przysłowiowym zmywaków Irlandii i tak dalej.

00:09:40: Wiadomo taka jest kolej rzeczy.

00:09:42: no i że to jest oczywiście jakaś degradacja wiadomo dla wielu osób, które w swoich krajach zajmowały się np.

00:09:47: były kuratorami w muzeum a teraz muszą wykonywać prace, które są nieadekwatne do ich kompetencji prawda?

00:09:55: I wiem, że bardzo trudno jest przebić się też chociaż to się zmienia.

00:09:59: Widać najczęściej właśnie po nazwiskach w różnych instytucjach, że pojawiają się osoby teraz oczywiście w ostatnich latach.

00:10:06: Najczęściejscy z Ukrainy i w Poznaniu też się pojawiają w rozmaitych instytuciach chociażby w Teatrze Polskim.

00:10:13: W Poznaniu który w ogóle ma taką reprezentację podziałom schodnią coraz większą.

00:10:17: I chciałem cię zapytać o to, jakbyś jeszcze nam powiedziała zanim przejdziemy do tego festiwalu, który programujesz.

00:10:22: No właśnie czy to było rzeczywiście bardzo trudne wejście w takiej sytuacji?

00:10:30: tutaj w ten artystyczny świat, no bo dzisiaj jesteś programerką festiwalu.

00:10:35: W polskim teatrze tańca to myślisz że jesteś szczęściarą patrząc na wiele osób które chciałyby się nadal zajmować kulturą i sztukową, bo zajmowały się nią w Ukrainy a np.

00:10:45: nie mogło.

00:10:46: dzisiaj niebo nie ma dla nich miejsca.

00:10:48: Ciekawi mnie co myśliesz jak

00:10:49: to było?

00:10:49: No w tym wypadku tak.

00:10:51: teraz osłyszałam o czym powiedziała Ania i ja pomyślałam że właśnie Tu również Rainer Bayr z teatru w Uperthalu.

00:11:02: Jakby... ...mal wielkie znaczenie, bo byłem zaangażowana do Teatru Tańce jako producentka do sztuki Rainera Behra Monolit, która właśnie jest taką międzynarodową polsko-niemiecką ukraińską.

00:11:20: Bo asystentka Rainera Galina Sjupak, kostuma grafka Dużo ukraińskiej muzyki, jednorokowej muzykie w tym spektaklu jest.

00:11:37: Z wielkomelosią ludzie trzeba było komunikować szybko dogadywać się i właśnie w tym wypadku to że jestem z Ukrainy...

00:11:49: W ręce był atut?

00:11:51: Tak!

00:11:52: Ale nadal myślę czy to gdzieś taka nie wiem.

00:11:58: Nie chcę być teraz taką, jak mówimy w ukrynie, zabobonną osobą.

00:12:02: Ale gdzie Stolos jakiś był?

00:12:05: Bo coś ze mną tak jak go wydarzyło, że nawet nie mogła wymarzyć, że będę pracować w tym tacze, który teraz dla mnie takim jest otwarciem poznańskiem, do którego chce wrócić, wyszukuje co grają następnym miesiącu i chce tam iść.

00:12:24: I tu właśnie otrzymałam ten telefon... Takie znankowe.

00:12:30: Ale poprzednie, trzy lata mieszkowym w Poznaniu i już miałam takie doświadczenie bo przeprowadziłam swoją fundację.

00:12:37: Zależy z moją skoleżanką Fundacji Art Class Struktury.

00:12:41: zajmuje się sztuką.

00:12:43: I tak właśnie... Już coś wiedziałam o tym jak działa ten rynek a szczególnie ten system dotacyjny pisać projekt, przeprowadzić jak jego rozliczyć.

00:13:03: i to też przydali się w tej pracy.

00:13:10: Muszę, że osobom z Ukrainy nie wiem, że jest takie ciężkie niedosiągnięcie.

00:13:16: ta praca w instytucjach polskich.

00:13:19: Najbardziej ważnym momentem jest ten język Bo nie ukrywam, że dużo korzystam z ciutów GPTI w mojej pracy.

00:13:33: Żeby moje listy brzmęło.

00:13:34: pięknie.

00:13:38: Ale ten system w lesie grantowy i projektowy w Ukrainie on na tyle jest komplekowany i na ile bardzo dobrze organizowanym w Polsce, to właśnie dwie różne rzeczy.

00:13:59: I jak ciężko tym kuratoram teraz i przed wojną ta praca była w Ukrainie na tyle skomplikowana że chyba w każdym unijnym kraju gdzie oni potem trafią obejnę w szkale pracy.

00:14:11: to już będzie takie...

00:14:12: Bułka z masłem to

00:14:13: było po prostu.

00:14:14: No

00:14:15: tak to jest jakiś oczywiście korzyść takiego skomplegowanego systemu.

00:14:20: a dobrzecie mieszkać, dobrzecie żyje w Poznaniu?

00:14:24: No dobrze, kocham to miasto naprawdę.

00:14:27: Jego historię, te uliczki... Ociułem, że ono jest bardzo mile przytulnie nadmiany od... Nie chcę nikogo brać do tego.

00:14:35: Nie będę żeby mieć inny miastek.

00:14:37: o was!

00:14:37: Ja wiem,

00:14:37: że chciałaś powiedzieć o Warszawie.

00:14:38: Wiemy to.

00:14:40: Ja to powiem oczywiście.

00:14:41: Ale też jest

00:14:42: bardzo... Ja już mam nawet swoje takie rzepcje kiedy ten temat był.

00:14:45: Ja

00:14:45: wiem.

00:14:46: To się bardzo szybko przenika wiesz?

00:14:47: Ja to wszystko wiem.

00:14:50: No a szczególnie też po równaniu z Kijowem, który też jest po prostu ogromnym miastem więc nasz kompaktowy poznań To jest zupełnie inny sposób funkcjonowania, przyjemności.

00:15:03: Ale kto co lubi?

00:15:03: Niektórzy lubią... Ja mieszkam dziesięć lat w Warszawie.

00:15:06: Przyjechałem z Warszawy tu do Poznania i kochałem zawsze warszawę i je ulubiałem.

00:15:10: ale taki nadszedł moment w którym ten vibe poznański właśnie ten klimat Poznания ja mieszkam na Jerzyca które kocham jest teraz najwspanialszy po prostu darem z nieba dla mnie.

00:15:21: więc ja się bardzo cieszę że że poznań też wybrałem.

00:15:26: Jesteśmy w tym Poznaniu trochę z wyboru, ale cieszę się, że podoba Ci się... w Poznaniu, no to powiedzmy co w tym Poznaniu.

00:15:36: Na tymże festiwalu słuchajcie, który nadchodzi zobaczymy i może jeszcze zanim powiemy co szykujecie czy jest jakiś temat przewodni kto tutaj przyjedzie na ten festiwal?

00:15:50: I kiedy mamy się wybrać gdzie i za ile?

00:15:52: Bo to jest Poznań więc to musimy wiedzieć!

00:15:54: To chciałem jeszcze zapytać właściwie o korzeń tego festiwalu.

00:16:00: Może Ty byś Aniu nam powiedział, no bo mamy szóstą edycję więc mój błyskotliwy matematyczny umysł podpowiadam mi że pięć edycji jest za nami.

00:16:10: Powiedz o pomyśle w ogóle na ten festiwal skąd on się właściwie wziął i jakbyś słów kilka powiedziała o tych poprzednich kilku edycjach zanim zaprosimy na ten w tym roku?

00:16:25: No taki korzeń, najgłębiej chyba sięgający w każdą taneczną duszę to jest międzynarodowy Dzień Tańca.

00:16:33: Który jest z dwudziestego dziewiątego kwietnia.

00:16:36: co roku się odbywa.

00:16:38: no i stąd ten dzień.

00:16:42: od samego początku Od kiedy dyrektorem polskiego teatrutańca jest Iwonna Pasińska, to był taki dzień do zagospodarowania.

00:16:50: No i wokół tego dnia narosła cała reszta, która też oczywiście nie jest przypadkowa granica natury, granice kultury.

00:17:03: Ta idea... Ona się chyba wzięła z kilku powodów.

00:17:11: Jeden to jest taki, że no gdzieś tam ten temat granic jest tematem bardzo mocno wynikającym z ciała i z naszego przeżywania naszej fizyczności, ponieważ ciało to jest no taki twór takie jesteństwo, które jest gdzieś na pograniczu natury i kultury.

00:17:29: i tą naturę i kulturę W każdym tańcu właściwie widać, bo widać i te naturalne gesty, które wszyscy mamy takie pierwotne czy fizjologiczne, fizyczne.

00:17:39: No i widać te gesty wyuczone, technikę tańca także.

00:17:45: tak pierwszy korzeń międzynarodowy dzień tańcia.

00:17:49: drugi korzeń ciało jako coś co istnieje na styku właśnie natury i kultury.

00:17:56: a trzeci korzeń bardzo prosty.

00:17:59: Chęć zrobienia dużego wydarzenia międzynarodowego, które byłoby konkretnie dedykowane teatrowi tańca w tej formie żeby była taka raz w roku okazja, żeby zaprosić tutaj do Poznania zespoły, który na bardzo różny sposób uprawiają tę sztukę.

00:18:16: no bo zarówno w repertuarze naszego teatru jak i wśród tych zaproszonych gości są Tacy i tacy to znaczy są tacy twórcy, którzy dają do tej mieszanki teatr tańca więcej tańce.

00:18:29: I tacy, którzy dają więcej teatru.

00:18:32: No więc żeby tą różnorodność jakoś eksplorować właśnie różne proporcje tych dwóch sztuk w jak najszerszym kontekście międzynarodowym.

00:18:45: Mieliśmy bardzo różne edycje różnie ta różnorodność się przedstawiała.

00:18:56: Pierwsza edycja była właściwie cała online, także nie było tego wszystkiego co jest często kojarzone z teatrem jako sztuką żywą.

00:19:03: no i ciągle też tak powtarzane.

00:19:06: prawda że ciągle spotykamy się w teatrze ponieważ to bezpośredni kontakt między artystą a widzem.

00:19:14: Dlatego ja boj kotowałem zawsze wszystkie spektakle online.

00:19:19: W Panderosie nie było takie siły, która... Widziałam tylko, widziałem jeden jedyny spektakl online.

00:19:25: Eweliny Marcina, jak ona robiła, nie pamiętam gdzieś w Niemczech, bo musiałem napisać o nim do gazetki i to byłby chyba jeden jedynny, ponieważ ja właśnie jak Ortodox uważam że należy iść do teatru, należy się do teatur tańca zobaczyć na żywo a nie oglądać na ekranie.

00:19:39: ale oczywiście rozumiem dlaczego to się działo I też dla wielu ludzi to był ratunek, to że mogło to się online odbywać.

00:19:46: Tak

00:19:46: ale teraz jak tak o tym myślę, tam też był taki jeden korzeń, którego nie dałoby się przesadzić.

00:19:53: To znaczy fakt, że przeprowadziliśmy się do nowej siedziby.

00:19:59: no już trochę tam byliśmy i trzeba było jakoś ogłosić światu, że ta siedziba się zmieniła, że jesteśmy

00:20:06: na Taczaka

00:20:07: Osiem.

00:20:08: No i właśnie online podczas pierwszej edycji festiwalu granice natury granice kultury była ta inauguracja.

00:20:15: No i wczoraj właśnie też tak zastanawiałam się, jak to było z tymi kolejnymi edycjami.

00:20:21: Mieliśmy taką edycję, która była w dwa tysiączyn, dwudziestym drugim roku bardzo mocno wokół tego tematu kryzysu klimatycznego I ta ubiegłoroczna edycja była z kolei bardzo mocna o takich granicach człowiek technologia.

00:20:39: Natomiast te pozostałe No to były właśnie takie bardzo różnorodne granice i eksplorowanie w bardzo, bardzo różne strony.

00:20:47: Może rzucę kilka przykładów?

00:20:49: Na przykład mieliśmy taki spektakl Rybekii Chobak, która eksplorała granicę kobiece nie kobiecy a w obrębie jakby swojej osoby.

00:20:58: Mieliśmy taki Spektaklsliostrem Grena Loft który Jeszcze z pełną stronę eksporował takie granice przestrzenne.

00:21:08: To, że ludzie w obecnych czasach bardzo często spędzają ze sobą czas skazani na siebie w klaustrofobicznych przestrzeniach co powoduje różnorodne reakcje.

00:21:20: Mieliśmy taki spektakl Colben Dance Company z Izraela, gdzie z kolei tą granicą, która się przesuwała była granica ludzkiego komfortu.

00:21:31: Czyli sytuacji w których się czujemy komfortowo.

00:21:34: Także bardzo różną stronę.

00:21:37: szły zapraszane spektacle i co do tych dwóch edycji udało mi się znaleźć tę jedną zasadę porządkującą a to tych pozostałych.

00:21:46: tą zasadą porządkującą jest właśnie ta różnorodność.

00:21:49: Myślę, że też jest fajne.

00:21:51: A teraz jeżeli chodzi o ten...

00:21:52: No właśnie!

00:21:53: Jest taka jest zasada porządkująca w tym roku?

00:21:56: No to ja mogę ze swojej strony powiedzieć, że jest to przekraszenie tej granicy pomiędzy Europą a Azją.

00:22:03: Bo mamy...

00:22:04: Bo z Japonii, bo z Korei będą ze

00:22:06: społecznych południowej.

00:22:07: Tak tak i przedtem nie było tych zespołów z Azji więc to jest taka uchwytna zmiana.

00:22:15: No a poza tym oczywiście mamy też spektakle europejskie i łączy to wszystko w takiej jakiejś mieszance, do której do końca sami nie wiemy jak to będzie narodowe tańczenie.

00:22:27: Czyli to co było najpierw tego dwudziestego dziewiątego kwietnia... Czy

00:22:31: polone z nataczaka?

00:22:32: Tak,

00:22:33: ten polon jest na tataczakach, który będzie już nienarodowym a międzynarodowym tańczeniem dlatego że wezmą w nim udział tańce, w Korei, żeby było jeszcze ciekawiej właśnie z Azji.

00:22:45: No i może się

00:22:45: okazać że oni o wiele lepiej tańczą tego Poloneza.

00:22:48: taka jest prawda.

00:22:48: jak oglądamy konkursy szopenowskie no to kto wygrywa w tych konkursach?

00:22:52: No umówmy się więc my być możemy pokonać naszym tutaj narodowym tańcu.

00:22:56: Nina powiedz proszę jak ten program podstawał bo czy rozumiem że musisz się dużo naoglądać żeby zaprogramować ten festiwal czy on to działa także różne zespoły nadsyła właśnie w formie cyfrowej po prostu swojej spektakle i ty musisz obejrzeć pięć milionów zgłoszeń, czy też gdzieś wyjeżdżałaś.

00:23:22: Czy też są to na przykład jakieś koprodukcje?

00:23:25: Bo przecież Polski Teatr Tańca też jeździ sporo po świecie.

00:23:28: więc wyobrażam sobie że te rzeczy no właśnie, że te rzeczi które być może będziemy oglądać one też wynikają z takich gościnnych występów wymiany międzynarodowej jakiegoś networkingu powiem.

00:23:39: Powiedziałabyś nam w kilku słowach tak ogólnie o tym programie, jak go stworzyłaś?

00:23:45: No, powiem tak że wszystko co wymieniłeś to wchodzi w grę.

00:23:52: Stosujemy te różne metody i oglądamy, wyjeżdżamy... Jak zawsze masz na przykład jednego fawory, którego na pewno chcesz zaprosić.

00:24:08: Piszesz listę I nagle czy możesz odpowiedzieć, że niestety w tym dniu dwudziestego jakiegoś kwietnia już mamu jest zaplanowane?

00:24:18: Koszmar okładania graficzne siła rowerów.

00:24:20: Z tego bardzo często się zaczyna.

00:24:23: Ale to nie oznacza, że zmieniamy czymś nie na tylu udanym albo takim.

00:24:32: tam jakąś podmianę robimy tak aby Odbyło się izboje.

00:24:35: No bo

00:24:36: jest z czego wybierać, tak czy siak?

00:24:38: Sporo mamy za pięćdziesiąt prawie trzy lata.

00:24:47: Prace tego teatru to nie wiem chyba wszystko co istnieje w tym świecie tańca.

00:24:56: To mam wiedzę o tych teatrach, o tych zespolach O tych performerach pojedynczych I wszystko to siedzimy i właśnie nie podejmuje tą decyzję, jako na przykład osoba, która jest bardziej menedżerem tego festiwalu.

00:25:19: Jest to decyzja wspólna do której dotyczący więcej chyba osoby z świata tej sztuki tanecznej to dyrektor Tatru Oczywiście takie profi, jak Ania Kociorowska.

00:25:39: Obecna to.

00:25:41: Rozumiem na decyzję

00:25:42: o czyściu... A ja ze swojej strony zapraszam wyceniam, organizuję pobyt, wyżywienie jakieś rzeczy, które dotyczyłam no Nie wiem, techniczne kwestie powiem tak.

00:26:01: I po prostu

00:26:01: cała ciężka robota.

00:26:03: No

00:26:03: całe ciężkie robote!

00:26:04: Tak jak widzisz?

00:26:06: Której tak nie widać jak się idzie, nie no taki festiwal sobie się wchodzi i tak wszystko tu występują to ci wchodzą, ci wychodzą a to jest rzeczywiście wielka robota żeby szczególnie jest to międzynarodowe przedsięwzięcie żeby to wszystko się rzeczywiście zgrało.

00:26:19: Poza tym jak wiadomo przy takich festiwalach właśnie Festiwal Filmowy no to kopia filmu.

00:26:23: A tu są żywi ludzie scenografię Wiadomo że szesnaście wypadków po drodze się rozmawia i tych wydarza.

00:26:29: Więc to jest

00:26:31: samoloty,

00:26:32: prawda?

00:26:33: Bule brzucha i różne inne rzeczy bo to jest właśnie działanie z żywym człowiekiem.

00:26:39: nie ale słuchajcie nie omówimy tutaj nie będziemy omawiać.

00:26:42: nie mamy takiej ambicji żeby umawiać wszystkie punkty tego programu.

00:26:48: zaraz powiemy jeszcze raz gdzie kiedy itd.

00:26:51: ale jakbyście ze trzy Rzeczy nam mogły tutaj zasuflować.

00:26:55: i nie pytam o najukochańszą, chociaż to może oczywiście być.

00:26:58: Nie pytam czy mamu się czy tatusia bardziej może być na hebiutrafiu a może być dlatego że właśnie wam osobiście coś przypadło do gustu.

00:27:05: dlaczego nie?

00:27:06: Powiedziałebyście nam o jakiś trzech chociaż... spektaklach, na które byście nas zaprosiły.

00:27:13: To zaczynamy się od razu na Suwa.

00:27:15: tutaj jak rozmawiamy o Azji i o takich nieoczywistych powiedzmy sytuacjach w jaki sposób programuje się festiwal?

00:27:24: ci trzej japońcy performerzy którzy przyjeżdżają bo to jest taka krótka i ciekawa historia.

00:27:33: Yoshikowaki No to jest choreografka, która już kilka razy współpracowała z polskim teatrem tańca.

00:27:39: Jej i Rolfowi Baumgartowi czyli kolektowowi Body Talk zawdzięczamy między innymi nagrody złotego Jurika na dwudziestym festiwalu szekspirowskim.

00:27:48: bo to oni wymyślili dramaturgię, choreografowali spektakl Omos and Julius Anplecht Traumstadt.

00:27:55: ale tym razem oni nie przyjeżdżają żeby tutaj robić jakąś premierę i nie przejeżdzając żadnym swoim spektaclem zrobionym w Münster gdzie na co dzień pracują, tylko Yoshiko była jurorką.

00:28:10: takiego konkursu, który odbywa się w Tokio podczas Sai Dance Festival.

00:28:15: I ona jako jurorka wyłapała tam interesujących japońskich młodych performerów i

00:28:20: wymyśliła

00:28:21: taką metodę jak ich pokazać w Polsce ponieważ my mieliśmy z nią kontakt bo już wiele razy współpracowaliśmy.

00:28:28: Podrzuciła taki pomysł.

00:28:30: mam tutaj ciekawych artystów.

00:28:33: jako jurorka ich oceniałam.

00:28:35: jest możliwość zaproszenia ich do Polski co wy na to?

00:28:39: A my na

00:28:40: to

00:28:41: zapraszamy i dzięki temu możemy powiedzieć, że przekraczamy kolejną granicę pomiędzy Polską a Japonią czy Azją.

00:28:52: Tak, bardzo

00:28:52: ciekawy taki model.

00:28:53: W ogóle takie akcje o których ty mówisz.

00:28:55: to znaczy że jest... Coś takiego spontanicznego.

00:28:56: ...że są doświadczeni artyści którzy właśnie szukają młodych, którzy szukują talentów, którzy Szukają nowego, którzy chcą im pomóc, chcą ich podpromować.

00:29:04: więc ja w ogóle absolutnie jestem fanem takiego działania.

00:29:06: tak no i też właśnie ciekawe jest to, że oni chcą pokazać ich w Europie także.

00:29:12: no ja bym tutaj zwróciła uwagę właśnie na Tare Hirate i Centena czyli te osoby właśnie nagrodzone w Tokio podczas Sidenstw Festiwa

00:29:22: I kiedy-kiedy od razu nam powiedz,

00:29:24: na przykład ktoś

00:29:25: nas słucha i już

00:29:26: bukuje.

00:29:26: Tak, dwudziestego szóstego kwietnia spektakl o godzinie dwudziestej.

00:29:33: Już można bukować na stronie polskiego Teatru Tańca.

00:29:36: Tak?

00:29:38: Dobrze mówię?

00:29:38: Koniecznie!

00:29:39: No i co jeszcze powiedzcie.

00:29:40: Druga

00:29:41: moja rekomendacja, absolutnie no bo ja jestem akurat osobą mocno zafiksowaną na choreografii tańco współczesnym.

00:29:48: interesuje mnie to od lat.

00:29:50: miałam też w dawnych latach pisać o tańcu ale to nie ważne.

00:29:55: Ja po prostu zwracam uwagę na to co mi się wydaje cenne pod względem właśnie pomysłu na choreographie Nie chcę użyć takiego słowa pozycji w świecie tańca współczesnego, to chyba źle brzmi.

00:30:11: Ale kogoś chcesz ciekawy na scenie tańcia współczesygo i na pewno jest to Olga Rorich.

00:30:16: Jest to jedna z legend portugalskiej sceny tańcza jedna z najbardziej nagradzanych choreografek, dziewięćdziesiąt prac na różnych scenach własny zespół plus co ciekawe Nagroda dla najbardziej wpływowej kobiety w Portugalii.

00:30:33: to dla choreografki nie jest takie oczywiste.

00:30:35: Także warto o tym wspomnieć.

00:30:37: ale jeszcze raz podkreślam bardzo ważna postać dla tańca współczesnego i bardzo ważne w portugali.

00:30:42: tak że ja zapraszam na olgerorisz czyli od

00:30:45: portugalii od portu... Od Japonii do Portugalyi?

00:30:48: Od Japoni do Portuga.

00:30:50: Gdy jest

00:30:52: ten spektakl pokazujemy dwudziestego piątego, czyli dwudziestego piątek kwietnia.

00:30:58: mamy Olga Rorich z Portugalii.

00:31:00: Dwudziestegoszustego mamy tych trzech japońskich obieczcą dziących młodych nagrodzonych już też performerów.

00:31:07: Anina Ja już widzę, że ty wszystko chcesz komendować.

00:31:10: Nie, nie, nie.

00:31:11: Nina oddajemy go z Nienina.

00:31:12: A ty na to nas zaprosisz?

00:31:14: No ja zapraszam trochę... inna padaje się w tej sytuacji.

00:31:22: Bo nie mam takiego dosyć.

00:31:24: Jak Ania te wiedzy głębokie zawsze by ją nawet teraz siedział i otwierał dla siebie coś nowego kiedy Ania mówiła Ale to

00:31:33: też jest ciekawe, słuchajcie.

00:31:36: To znaczy że można też właśnie w taki sposób też programować festiwal, nie?

00:31:41: Właśnie te wielogłowa hydra, które tam ma długie doświadczenia, tam ma krótsze a tam ma inne...to też jest fajne!

00:31:47: Też bardzo często osoby, które właśnie nie siedzą tam dwudziestu trzydziestu lat w czymś tylko mają świeże o na przykład na coś patrzą i w ogóle wyłapują też rzeczy których właśnie tak zwani starzy wyjadacze no nie wyłapają.

00:31:58: więc

00:31:59: tu

00:31:59: się nie kryguj zupełnie słuchaj Nina tylko mów co rekomenduj.

00:32:02: Dobrze, no ja rekomenduję jak najbardziej.

00:32:06: to dwudziestego siódmego kwietnia godzina dwudziesta.

00:32:11: przyjeżdża do nas Central Europe Densieta z Budapestu.

00:32:16: To znacie obsada sklady się stęcerzy z budapestów, tu zwęgrów ale choreografia Maciej Kuzmiński'ego bardzo znanego polskiego choreografa.

00:32:29: jak zaczęłam naprawdę citać co to za człowiek?

00:32:32: to jakby chciałabym ukuścić sobie lokieć bo mamy fabula rasa w Tatrze Tańca.

00:32:40: Nigdy nie oglądałam to, bo jeden raz kiedy to była moja przyjaciółka miała urodziny i musiała tam lecieć, o czym się kupiłam prezenty.

00:32:48: Po prostu na fabulę nie poszła... I pomyślała sobie no jakoś przecież tu pracuje.

00:32:52: To powiedzę na tę fabulą następnym razem.

00:32:54: a teraz już tej fabule nie pokazujemy.

00:32:57: I jaka lekcja z tego płynie?

00:32:59: Zawsze uważaj, że to jest ostatni raz i idź do teatru!

00:33:05: Naprawdę ciekam bardzo, bo

00:33:07: to

00:33:09: zeszło rocznie premiera, która powstala w Budapeszcie.

00:33:12: I teraz ja ten serze przejeżdżałem do nas.

00:33:15: Macie na stale Góźmiecki Mieszka w Niederlandach ale powiedział że również będzie to prawie na każdym tym spektaklu jeśli jest taka fajna możliwość bo każdy choreograf przyjeżdża.

00:33:26: To właśnie można to my sobą zobaczyć, no nie wiem jak uda się, to można nawet porozmawiać

00:33:31: bo... Co ma się nie udać?

00:33:32: Przecież

00:33:33: wiadomo na czym polegają festiwale.

00:33:35: też prawda nad tym że potem się idzie na herbatkę i się dyskutuje smaczne ciastko i herbatka.

00:33:42: Kamiarnia też w polskim terczyrtańce jest tutu nazwa oczywiście nieprzepadkowa.

00:33:47: także daleko chodzić nie trzeba.

00:33:49: Można tam można tam łapać tych choreografów.

00:33:52: czyli to To jest coś, co nam szczególnie rekomendujesz.

00:33:56: Ja bardzo to czekam i już nie wiem... To chyba naprawdę jak pracuję na tym festiwalem, polecam każde wydarzenie i mamy karnety.

00:34:11: To znaczy, że karnet kosztuje trzysta złotych i można go wykupić do wszyscy wydarzenia?

00:34:17: To powiedzmy, słuchajcie, właśnie przechodząc już do tych praktycznych informacji zmierzając ku końcowi.

00:34:23: Od kiedy to kiedy mówimy?

00:34:24: Od kiedy się zaczyna festiwal, kiedy się kończy?

00:34:28: Zacenamy od dwudziestego czwartego kwietnia i ostatnio wadaszenie od dwutziestego dziewiątego.

00:34:35: Tu teraz powiem coś strasznego bo mamy sześć spektakle, szeć dni i szósta edycja Właśnie, ale myślę że...

00:34:46: Dobrze dobrze.

00:34:47: To też nieprzybodokowo.

00:34:49: Jak jeszcze

00:34:50: dojdzie jedna szóstka to wtedy to dopiero będzie diabelsko.

00:34:52: Czyli zaczynamy w piątek dwudziestego czwartego kwietnia więc mamy weekend, dzik piękny.

00:34:57: możemy go spędzić w polskim teatrze tańca, dwudziesty piąty, dwadziesty szósty i potem mamy jeszcze trzy dni po niedziałek wtorek środa do dwudziestego dziewiątego kolejne spektakle.

00:35:08: Powiedziałaś o tym, że można karnet wykupić.

00:35:10: tak?

00:35:10: Trzystówki na wszystko?

00:35:12: Tak, na wszystko.

00:35:13: I można chodzić wtedy na wszystko.

00:35:14: a jak nie kupujemy karnetu?

00:35:16: To ile musimy zapłacić i dlaczego tak drogo że zadam poznańskie pytanie?

00:35:22: No jak z maniuturojama ceny w innych teatrach to chyba najtańszym jest też... Nie

00:35:26: no żartuję, żartuj ja.

00:35:27: Po ile są bilety powiedzcie?

00:35:30: No dziewięćdziesiąt i sześćdziesiont.

00:35:34: I akurat właśnie ten japoński spektakl to jest szeździeściund czterdzieści.

00:35:41: To nie jest drogo.

00:35:43: Także wydaje mi się, że warto poświęcić tych parę groszy.

00:35:48: Ja was proszę kawać dzisiaj kosztuje dwadzieścia złotych.

00:35:50: No tak jest ocenia... Nie to nie jest drogo!

00:35:52: To bilety do Tatru są właściwie w takich cenach albo i droższe nawet, więc myślę, że ceny są bardzo ok.

00:35:59: Ale jeszcze na jedną rzecz, chyba możemy wspólnie z Niną zaprosić.

00:36:02: Bo miałyśmy każda swoją rekomendację tutaj wygłosić.

00:36:06: ale myślę że na to narodowe tańczenie możemy zaposić niejako wspólnie.

00:36:11: Poczekaj,

00:36:12: teraz poczekaj, zaprosisz wspólnie zaprosicie.

00:36:14: tylko skończmy te praktyczne informacje.

00:36:15: czyli mamy dwieściego czwartego dwudziestego dziewiątego kwietnia biletiki.

00:36:19: wiemy ile kosztują.

00:36:21: można je kupować online oczywiście na stronie.

00:36:23: Tak

00:36:23: lub w polskim Tatrze Tańca jesteśmy codziennie od poniedziałku do piątku pomiędzy dziesiątą, osiemnastą i godziny przed każdym spektaklem.

00:36:31: Bo gramy również oczywiście poza festiwalem więc jeżeli ktoś wpadnie przed spektaclem będzie chciał kupić bilet na festiwę to też jak najbardziej jest to możliwe.

00:36:38: Oto to są te praktyczne informacje.

00:36:40: właśnie.

00:36:41: no i co tam?

00:36:41: pewnie dziewiętnasta dwudziesta tradycyjnie prawda?

00:36:43: W tych okolicach spektacle będą grane a jakieś spotkania są np.

00:36:47: przewidziane z twórcami.

00:36:48: czy czy właśnie w kuluarach uszujemy w kuluarach?

00:36:51: W tym roku raczej planujemy takie spotkanie w kuluarach Ale być może wydarzy się w tej kwestii jeszcze jakaś niespodzianka.

00:37:01: Także zapraszamy do śledzenia naszej strony i mediów społecznościowych, jeżeli ta niespodziadka się zmaterializuje to na pewno poinformujemy i to z odpowiednim wyprzedzeniem żeby ktoś mógł sobie zarezerować tę godzinkę

00:37:13: dłużej.

00:37:14: No i to jest dopiero cliffhanger ale to powiedzcie na koniec to zaprosimy na to wspólne tańczenie na taczaka.

00:37:21: kiedy gdzie jak?

00:37:22: To może tańczyć o której powiedzcie.

00:37:25: No właśnie, dlatego tak pomyślałam, że zaprosimy na to wspólnie.

00:37:29: Że to jest jedyne takie wydarzenie w czasie tego festiwalu chociaż tutaj też do końca nie jestem pewna bo być może jakiś element interakcji z publicznością zdarzy się podczas tego korańskiego spektaklu dwudziestego dziewiątego kwietnia ale na pewno Tutaj na sto procent mogę powiedzieć, że narodowe tańczenie o godzinie osiemnastej na ulicy Taczaka to jest absolutnie dla każdego otwarte wydarzenie podczas którego będziemy wspólnie tańczyć.

00:38:03: I nie ma moim przynajmniej zdaniem lepszej okazji, żeby wspólnie tańczyć niż międzynarodowy dzień tańca.

00:38:11: A to jest właśnie ten dzień!

00:38:13: To jest powód, żeby zaprosić wspólnie z całą mocą na to wydarzenie i mamy nadzieję, że spotkamy się licznie, żeby zatańczyć poloneza żeby też obejrzeć tych, którzy tego Poloneza tańczą na co dzień.

00:38:30: Bo będzie też taki motyw, że będzie można patrzyć na tak zwanych mistrzów.

00:38:35: Ale w drugiej części będziemy absolutnie spontanicznie tańczyć Polonezano i z tą domieszką korańską.

00:38:40: Więc to naprawdę będzie wydarzenie bez precedensu.

00:38:43: Zapraszamy!

00:38:44: No

00:38:44: ja czekam tym bardziej, że to jest właśnie Wigilia Moich urodzin.

00:38:47: Więc ja będę tańczył może dwudziestego dziewiątego i takim tanecznym krokiem wejdę w tego trzydziestego kwietnia a potem wszyscy pójdziemy w majówkę.

00:38:56: Festiwal granice natury, granice kultury.

00:39:02: Szóstą już jego edycję tego szmiedze narodowego festiwalu tańca zapraszały Nina Burnević programerka festivalu i Anna Koczorowska rzeczniczka polskiego teatru Tańca.

00:39:13: bardzo Wam dziękuję za to spotkanie.

00:39:16: Dziękuję bardzo

00:39:17: Dziękujemy

00:39:18: I do zobaczenia oczywiście w Teatrze tańca.

00:39:21: A ten odcinek jak zwykle podcastu open mic przygotował jego wydawca Eryk Szkudlasz, piszcie do nas na adres redakcja małpaestrada.poznań.pl.

00:39:32: wszystkie podkasty teksty i materiały wideo znajdziecie na naszej stronie dynks.poznań.PL i oczywiście w mediach społecznościowych i wszelkich platformach streamingowych, podkastowych i wideo.

00:39:44: całość zrealizował nam pięknie Jakub Ochmański.

00:39:47: no i teraz już naprawdę mogę powiedzieć do usłyszenia Open Mic to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:39:54: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:39:57: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:40:06: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:40:09: Maj kurbaniak!