Open Mike (12) Rozmowa z Dominiką Knapik i Patrycją Kowańską o spektaklu „Very Very Hamlet” w Teatrze Polskim w Poznaniu

00:00:00: Open Mic.

00:00:01: to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:00:04: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:00:07: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu Kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:16: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:00:19: Maj kurbaniak!

00:00:22: Very, very Hamlet.

00:00:23: to gotyckotraszowa kapsuła czasów której ciało hamleta poddawane jest performatywnej sekcji z Włok.

00:00:31: Czytamy w opisie zbliżającej się w Teatrze Polskim Premiery i to zdanie bardzo mnie zachęciło do zaproszenia sprawczyń tego artystycznego zamieszania.

00:00:41: i jak się okazuje pato morfolożek Dominiki Knapik i Patrycji Kowańskiej znanych również jako gruba i głupia czy dziewczyny

00:00:49: Cześć!

00:00:51: Nie wiedziałem, że macie... A dziękuję, dziękuję.

00:00:54: I nie widziałem, sam nie wiedziałam, że zajmujecie się tutaj sekcjami zwłok.

00:00:57: Powiedźcie coś o tym.

00:00:58: Słuchaj, wieloletnie doświadczenie sprawiło, że...

00:01:01: Pracę w teatrze?

00:01:02: Tak,

00:01:02: pracę w Teatrze sprawiła, że w końcu weszliśmy do kostnicy żeby odgrzać hamleta.

00:01:08: Ale tematem śmierci interesujemy się już długo i ciała.

00:01:11: wydaje mi się, że akurat temat śmierć też troszkę z nim pracowałyśmy w Weryipsen.

00:01:18: to już jakby trochę nas tam interesowało, nie?

00:01:21: Tak właściwie chyba w każdym naszym spektaklu jest jakiś wątek śmierci.

00:01:26: A gonie też jest śmierć?

00:01:28: Czasami ktoś umiera czasami trzeba kogoś zabić prawda?

00:01:32: Weryfany Dominika zabiła się choreografkę.

00:01:36: także trochę nie może się ten temat od nas odczepić i dobrze nam z nim

00:01:41: więc stwierdziłyśmy

00:01:42: że dlaczego nie hamlet i śmiercie?

00:01:44: To zaraz zajrzymy tutaj głębiej w tę pracę, bo jesteście rozmawiamy przed premierą czy jesteście w trakcie prób.

00:01:54: Więc to też jest zawsze ciekawe co tam się dzieje w tym teatrze i co tam wyrabia.

00:01:59: Ale wiecie pomyślałem sobie że zanim powiemy o tej najbliższej premierze to wytłumaczymy się z tej głupiej grubej bo o której wspomniałem żeby ktoś nie pomyślił że ja kogoś tutaj obrażam?

00:02:12: Bo zakładam zawsze zresztą że są osoby, które nie wiedzą czegoś i warto im to wytłumaczyć, warto im opowiedzieć.

00:02:19: Bo to jest nazwa duetu, które wyście kilka lat temu stworzyły także jeszcze go same nazwały.

00:02:26: Powiedzcie trochę o tym dlaczego on się tak nazywa?

00:02:30: Dlaczego głupia i gruba?

00:02:31: i właściwie kiedyżeście tym duetem się stały?

00:02:35: Chyba wstałyśmy się tym duetem trzy lata temu, czy cztery.

00:02:38: Dokładnie trzy lata.

00:02:39: Dokładnie

00:02:40: trzy lat temu tak.

00:02:41: Czyli

00:02:41: jubileusz mamy.

00:02:42: Duet gruba i głupia.

00:02:46: Powstą myślę... z jakichś przyjaźni.

00:02:48: po pierwsze, bo... Bo się poznałyście

00:02:50: w szkole krakowskiej teatralnej?

00:02:52: Tak.

00:02:52: Poznałyśmy się w Szkole Krakowskiego i Dominika wykładała wtedy na Wydziale Aktorskim.

00:02:58: Ja byłam studentką pierwszego roku reżyserii i dramaturgii i poznałośmy się przy pracy już nad spektaklem do którego robiłaś choreografię.

00:03:06: To był mój dramaturgiczny debiut razem z Tąkiem i Kotem.

00:03:09: Pracowaliśmy z Ewan Keim nad muzycznym spektaclem deplądz kosmosu.

00:03:13: Potem sobie jeszcze porobiłyśmy trochę spektaki.

00:03:15: razem Zrobiłyśmy taki monodram, agon właśnie o macierzyństwie.

00:03:21: Gdzie Patrycja... Dobrze mówię, bo taką zrobiłaś minę jakby przecież się nie zgadzało.

00:03:25: Wiesz

00:03:25: co?

00:03:26: Dobrze że nie mamy kamer!

00:03:28: No dobrze, no ale jednak słychać w moim głosie.

00:03:31: Przyspocząłeś przez terapię?

00:03:33: Nie, nie...

00:03:34: Wiadomo tam minęło trochę czasu po drodze, ale powiedziałeś agon i ja zawsze jak słyszę jakiś tytuł naszego spektaklu to w głowie idę do tyłu, który to był rok I właśnie sobie uświadomiłam że to było dwa tysiące dwudziesty co oznacza że minął sześć lat i mi się to nie myśli w głowach.

00:03:50: No wszyscy się starzejmy Tak bym to określiła.

00:03:54: Z tego zrobimy klip promocyjny W tej rozmowy.

00:03:58: Ale powiedzcie, bo ten jest jakaś tajemnica kiedy dwie osoby albo kilka osób właśnie łączą się w różnego rodzaju takie twórcze grupy mniejsze większe... Jest to coś.

00:04:10: My nie potrasimy tego określić z jakieś kliknięcie co powoduje czasami też jak poznajemy kogoś, właściwie że poznajmy na imprezie w kuchni i zaczyna się rozmowa jakbyśmy się znali długo a potem zostajemy wspaniałym przyjaciółmi rozwijać jaka się intensywna znajomość czy przyjaźń?

00:04:23: Powiedzcie mi o tym, bo właściwie nigdy was to nie zapytałem.

00:04:27: Co jest Waszą tajemnicą?

00:04:28: Właśnie co spowodowało że nastąpiło to kliknięcie które zamieniło się w tak no już długotrwającą współpracę?

00:04:40: Ja tak zaczęłam nieśmielne wprowadzać temat przyjaźni i w sumie wydaje mi się, że to jest ważne gdzieś ale też dokładnie czy lata temu myślę, że mogę powiedzieć o sobie.

00:04:50: Byłam w takim dosyć specyficznym punkcie mojego życia, w którym już miałam jakby dość siebie jako chorografki, która pracuje z reżyserami i w Polsce, i w Niemczech.

00:05:02: I jakby od dawna już po prostu chciałam głównie reżaserować tak?

00:05:08: I gdzieś zaczęłyśmy wspólnie z Patrycją pisać różnego rodzaju propozycje dla dyrektorów.

00:05:13: To trwało, to już trwała przed tym duetem myślę dwa lata co najmniej intensywnej korespondencji gdzie najczęściej albo nie dostawałyśmy odpowiedzi w ogóle Albo np.

00:05:23: były takie sytuacje, w których ktoś tak sugerował że okej ale to może najpierw zrobić chorografię.

00:05:30: no wiesz tak.

00:05:31: jakby jednak ciągle chorografie zrób choreografie i następny taki moment zwłaszcza że my już robiłyśmy tiki inne zabawy spektakle w teatrze pantomimy gdzie już byłam Już byłam reżyserką, raz już byłam nią.

00:05:44: Wcześniej też byłam Reżyserką w spektaklu BękBęk.

00:05:47: ale jakby mam takie wrażenie ciągłego debiutowania w teatrze jako reżyszterka no i wydaje mi się że przynajmniej z mojej perspektywy możesz mnie poprawić Patrycja jeżeli coś mówię nie tak?

00:05:58: Zaraz może to zrobię

00:05:59: właśnie.

00:06:02: Pracowałyśmy dużo i też w pewnym momencie znam sobie z tego sprawy jak pracujemy.

00:06:09: Byłoby nie dobrze tak się w tej hierarchii utrzymywać, że ja jestem reżyserką, patycja jest dramatuszką.

00:06:17: Ja jestem komunikowana jaka ta główna osoba i tak dalej... Takie myśli były ale była też bardzo pozaiczna myśl.

00:06:23: Dowiedziałeś mi się, że jest Open Call na festiwalu szekspirowskim na stworzenie spektaklu i pracując nad tym spektaclem odkryłyśmy sobie te dwie postacie błaźnic i stąd też ta nazwa też gruba i głupia.

00:06:37: No wiesz, głupja chorografka nie dość mądra żeby reżyserować prawda?

00:06:41: To jeśli chodzi o mnie.

00:06:48: czyli wiesz, fatfobiczny czas wydaje mi się że powinien iść w odstawkę.

00:06:54: Fat Liberation Movement totalnie mnie zainspirował żeby uznać swoją własną szeroką tożsamość.

00:07:01: no i jakbym dostał tego tabu, tego słowa i fajnie że mówisz o tym że trzeba czasami wytłumaczyć bo Bardzo dużo ludzi reaguje, wiesz.

00:07:10: Gruba?

00:07:11: Nie!

00:07:12: Przecież ty nie jesteś i grubo jest.

00:07:13: Jesteś taka grube.

00:07:14: Dlaczego

00:07:15: ty mówisz tak... Jesteście taka gruba.

00:07:17: Taka

00:07:17: gruba nie jesteście.

00:07:18: Mam taką, no wiesz, no taka trochę jestem.

00:07:20: taka też moja sylwetka się zmienia, nie?

00:07:22: Natomiast jest wewnętrzna taka tożsamość która skłania do tego żeby być bezczelną i mi się to podoba.

00:07:29: I pod tym względem ta ten ta nazwa jest prowokacją też próbą zwrócenia na siebie uwagi.

00:07:36: myślę skuteczno

00:07:37: bardzo Czasami chyba może nawet za bardzo, nie?

00:07:39: Jak ludzie was na przykład przedstawiają po prostu jako grubą i głupią.

00:07:42: A zamiast powiedzieć

00:07:43: np.,

00:07:44: że macie na przykład imiona i nazwiska... Tak!

00:07:47: Ale myślę się wydaje, że to jest w ogóle bardzo specyficzny też temat, że jeżeli uprawia się tak zwaną sztukę bardziej komediową, dotyka się groteski, komedii tego typu rzeczy, to od razu człowiek jest traktowany jako ktoś niepoważny.

00:07:58: No to jest ten chyba taki stereotyp na temat komika, że też często komicy mają depresję.

00:08:02: Tak?

00:08:03: A wszyscy chcieliby żeby oni rozśmieszali i rozśmieszali... Oni wszyscy

00:08:05: mają dopresję i przerabiają swoją traumę komedią jakby to słyszeliśmy już do wielokrotnie.

00:08:11: I wydaje mi się, że dokładnie tak się trochę odbyło, że z taką powodu bardzo też osobistego chciałyśmy stanąć na scenie i być grubą i głupią I po prostu też robiąc taki sobie research, jeśli chodzi o Shakespeare'a i tak dalej.

00:08:28: Patrycja wcześniej nie występowała na scenie.

00:08:32: Występowałeś w furorze.

00:08:33: Przed grubą...

00:08:35: Minę zrobiła patrycja.

00:08:36: Ja będę narratorem.

00:08:38: Jestem kaminowa.

00:08:39: Ale nie w takiej szerokiej odbiorze, że dużo osób by o tym

00:08:43: wiedziało?

00:08:44: Na to jest faktycznie tuż... I myślę, że dzięki temu, że w ogóle miałam okazję na rezydencji przygotować spektakl furor, gdzie Dominika była moim wsparciem dramaturgicznym i choreograficznym.

00:08:57: Bo jako hipopotamica tańczę tam balet.

00:09:01: Myślę że było to dla mnie na tyle ciekawe i przyjemne doświadczenie.

00:09:04: wiesz ja nigdy nie chciałam być aktorką.

00:09:05: To nie są takie jakieś niespełnione marzenia, że wreszcie na scenie po tylu latach... Nie!

00:09:11: Performatywność we mnie była i lubiłam ją w teatrze.

00:09:14: gdzieś w końcu ją poczułam w ciele I umówmy się, sprawdziłyśmy że to działa.

00:09:22: Ja po

00:09:22: prostu mam oko.

00:09:24: Ja mam nosa do świetnych performerów.

00:09:26: Ty ją znalazłaś tak?

00:09:27: Ja

00:09:27: znalazałam Patrycję i ja odkryłam i byłam przekonana, że to zaiskrzy między nami.

00:09:31: i po prostu jak zaczęłyśmy próby, bo mamy bardzo dużo próbujemy na zoomie też my zacząliśmy sobie rozmawiać.

00:09:37: W trakcie rozmawiania odkryłyśmy, że jesteśmy bardzo śmieszne.

00:09:40: Bo zacząliśmy oglądać te nagrania.

00:09:41: też jeśli chodzi o widę określiłyśmy to i myśmy stwierdziły, że to jest po prostu bardzo zabawne, żeby tak po prostu gadamy, gadamy za sobą.

00:09:49: no i ja byłam przekonana, że Patrycja jest świetną performerką ale też jakby też się taka chemia między nami wytworzyła zwłaszcza, że wież nas na scenie.

00:09:57: chyba nie ma takiej drugiej osoby z którą czułabym taką fajną wolność na scenię.

00:10:02: Ja wiem ,że patrycja jakby Ona wszystko do mnie weźmie i wszystko mi odbije.

00:10:07: I jakby ja nie muszę się przy niej wiesz recenzować, czy to będzie okej dla niej?

00:10:10: Czy nie będzie jakby... No jest taka super przestrzeni wolności która się między nami jakoś otwiera i to jest super!

00:10:17: To jest bardzo przyjemne

00:10:18: i było

00:10:18: dla mnie bardzo zaskakujące bo też wiesz zrobiłam to solo ten furor ale być na scenie z dominiką knapik która jest nie tylko reżyserką choreografką jest również aktorką.

00:10:32: Myślałam, że już może być różnie.

00:10:33: Ale weszliśmy na taki level jakieś zabawy, błazenady, w której wszystkie hamulce są puszczone, że to zadziałało i a propos jeszcze tego, że wiesz ta nazwa jest trochę taka... może zwodzić dzielimy się swoim prywatnością też na tych nagrańach.

00:10:50: oczywiście one są edytowane, one są montowane.

00:10:53: z trzydziestu godzin naszych nagrańsk powstaje.

00:10:56: wiesz więc jest to atrakcyjne i myślę, że można mieć takie wrażenie, że jesteśmy blisko, nie?

00:11:03: Że się znamy właściwe, gruba i głupia.

00:11:05: I jednak są to persony sceniczne i one troszeczkę inaczej wyglądają za dnianie.

00:11:13: ale jeszcze chciałam dodać apropo tej przyjeźni my lubimy... Podobny właściwie ten sam styl teatru.

00:11:20: Po prostu kumamy ten sam język, zaczęliśmy go też razem rozwijać, podobają nam się te same spektakle jak my idziemy na jeden spektakt, gdzie siedzimy obok siebie.

00:11:29: to wystarczy tylko że ja tak okiem

00:11:31: rugnę

00:11:32: i ja wiem, że myślimy to samo i to niekoniecznie wiesz co są dobre rzeczy zła rzeczy ale trochę mamy taki jeden estetyczny mózg.

00:11:40: bardzo rzadko się nasza opinię różnią i to jest ciekawa.

00:11:45: No właśnie tak sobie myślałem, że to musi być coś.

00:11:52: że zadzierzgujecie te współpracy, ale zanim jeszcze to, to po prostu to spotkanie, to kliknięcie.

00:11:57: Że jest coś takiego co powoduje, że spotykamy jakąś osobę i właśnie mamy ten jakby no ten vibe, nie?

00:12:02: Którego nie da się właściwie opisać ani zdefiniować i to czuć wiecie.

00:12:05: To naprawdę nawet czuci jak się rozmawia z wami.

00:12:08: Myślę, że ten vibe się też wytworzył poprzez jakieś zaufanie i zrobienie wielu rzeczy razem, ale też hmm... Jest jakiś rodzaj takiego ciekawego W tym sensie, że nie wiem... Nie już chyba powiedziałam co chciałam powiedzieć.

00:12:26: Jest

00:12:26: wolność!

00:12:27: Nie bo tak sobie przypominam te różne nasze współpracę i może też przez to, że zrobiliśmy very funy, zrobiliśmyvery set, zrobliśmyvery cheap I to się rozkręciło samo trochę.

00:12:37: Bo my jak powołałyśmy very funny do życia To jeszcze nie wiedziałeś, że to będzie trylogia.

00:12:41: Tam coś może nam chodziło po głowie Ale wież jakby very funny okazało się takim naprawdę dużym sukcesem na festiwalu szekspirowskim.

00:12:50: Zaczęłyśmy dużo jeździć, ale powód był trochę inny.

00:12:53: My chciałyśmy zrobić spektakl po to żebyśmy mogły wejść do teatrów miejskich i żebyśmy mógł razem robić spektacle, czyli żeby ja mogła reżyserować Patrycja, żeby mogła pisać teksty z dramaturzką jakby to był nasz powód, wiesz?

00:13:06: Myśmy chciały zrobić spektyk, po którym ludzie zrozumieją ooo on zrobiły ten spektakt potrafią coś wyreżyserserować, ale stało się coś zupełnie odwrotnego.

00:13:15: Stoło się czegoś takiego o performerki!

00:13:18: Komedia śmieszne.

00:13:19: Świetne

00:13:20: nastanie, jak powinny to robić!

00:13:23: Więc wiesz, po prostu można powiedzieć, że ten sukces trochę wyprzerzył nasze oczekiwania.

00:13:26: Tak.

00:13:28: Ale czy miałyście takie na przykład poczucie właśnie jak to się zaczynało rozkręcać?

00:13:32: Bo to naprawdę tak.

00:13:34: kariera tutaj tego duetu jakoś cudownie się rozkrędza.

00:13:38: Zresztą pójście też na Quirfechtio.

00:13:39: przecież Poznaniu prawda ale też tam.

00:13:42: Poznań nie jest obcym miastem waszej twórczości bo i tutaj był nowy Tatr, było Gniezno prawda, Tat Fredry... W cenie

00:13:50: roboczej też żeby uśmiec.

00:13:52: A

00:13:55: ja wcześniej też tu pracowałam w Starym Browarze, a wiele lat przejrzałam do... Już nie mówiąc

00:14:00: w ogóle o wieloletnim programie.

00:14:03: W

00:14:04: moim życiu tanecznym!

00:14:07: I jeszcze Malta?

00:14:08: Tak, tak.

00:14:09: Poznanie za testowanie moim takim szczęśliwym miastem.

00:14:12: Sporo tego poznania ale chciałem was zapytać o to czy wy miałeście takie poczucie kiedy zaczęłyście że no właśnie że jesteś takim żartem i że też w tych instytucjach trochę tak a niech zrobią tu na małej scenie za pięć złotych to będzie śmiesznie.

00:14:26: no niech zrobią nie?

00:14:28: Czy czułyście to i był taki moment którym wyście poczuły że w oczach innych, jakby w rozmowach z nami przechodzimy na inny poziom robienia teatru i pracy w teatrze repertuarowym.

00:14:42: Bo teatr repertuariowy instytucjonalny w Polsce to jest dziecko szatana jak wiadomo.

00:14:46: Jest bardzo trudne!

00:14:47: I jest bardzo konserwatywny, jest też mnóstwo utartych ścieżek.

00:14:51: Jest wcale nie jest taki otwarty na eksperymentinowość i tak dalej itd.

00:14:56: Chciałem Was o to zapytać... O te relacje właśnie... Dzisiaj przecież reżysujecie.

00:15:02: przyszłyście sprób w Teatrze Instytucjonalnym, prawda?

00:15:05: W Teatrze Polskim w Poznaniu.

00:15:07: W ogóle tak było, że na początku takie ha-ha-ha ten a potem to się zaczął zmieniać.

00:15:11: Powiedzcie coś o tym ciekawi mnie.

00:15:15: Dużą sprawą był reipsan w Tatrze w Szczecinie, bo to był nasz spektakl w Tatrze Repertuarowym po jakiejś przerwie.

00:15:23: Gdzie jednak naszym poprzednim życiu przed ustanowieniem duetu te spektacle... Wiesz mnie też robiłyśmy razem.

00:15:29: Może robiły je zbyt rzadko, bo mam wrażenie że bęk-bęk to jeszcze akurat stąkiem i kotem.

00:15:35: To było

00:15:36: w młodzi, ja widziałem.

00:15:37: W tysiącznym szesnastym

00:15:38: bodajże.

00:15:39: Nie jedno nogo w grobie.

00:15:40: Później

00:15:40: była babadziwo po kilku latach.

00:15:41: Na

00:15:42: prawdę!

00:15:42: No to było... To mówisz?

00:15:43: To było dwa tysiące szesnoste.

00:15:45: Ale dlatego też to jest właśnie ten debiut reżyserski.

00:15:47: Mam wrażenie że jakby ja byłam zbyt zajęta byciem chorografką.

00:15:51: Potem byłam trochę zajęto też macierzyństwem ale bez przesady bo jakby to się dawało łączyć.

00:15:58: Ale myślę, że właśnie ta choreografka przeszkadza ciągle temu żeby móc się jakby w pełni wypowiedzieć jako reżyserka.

00:16:05: ale Tobie wyszłam w wątek.

00:16:07: Bo

00:16:07: Wery i Psen... Wiesz co?

00:16:09: Była taka rozmowa bardzo ciekawa po warszawskich spotkaniach teatralnych z Jankiem Czeplińskim.

00:16:14: Ładzika Pora XX grał ośmię dwasztaków.

00:16:16: Poznaniakiem!

00:16:17: No a właśnie była wież godzina dwudziesta trzecia piątek i bardzo to było wzruszone, bo została gdzieś tam wiesz na dole w połacu kultury nie wiem garstka.

00:16:27: Garstka w sumie dwadzieścia osób to nie taka garstko żeby gadać o tatrze po godzinach.

00:16:32: i padło takie pytanie wtedy ciekawe my wtedy jeszcze nie miałyśmy tej szczecińskiej propozycji.

00:16:37: czy sposób w jakim my tworzymy spektakl every używając też naszej prywaty trochę ją wież upolitnie upolityczniając.

00:16:47: Tak, bardzo

00:16:49: dobrze.

00:16:50: Dobrze, dobra prywatność polityczna.

00:16:53: Czy my jesteśmy w stanie zrobić spektakl w teatrze repertuarowym?

00:16:57: W ten sposób.

00:16:59: My się wtedy zaczęliśmy

00:17:00: nie zastanawiać – w ten sposób... Co to

00:17:01: znaczy w ten sposobu?

00:17:02: Ale chyba chodziło też o szczerości.

00:17:04: Nie chodziło o to, że my naprawdę i gramy też z Żenadą.

00:17:07: My pokazujemy bardzo dużo i Patrycja wcześniej mówiła o tym, odniemy edytujemy, dzielimy się tym czym chcemy się dzielić.

00:17:13: ale wiadomo że jak idziemy do teatru gdzieś zespół na etacie itd.

00:17:19: to jest zupełnie inna rodzaju praca nie?

00:17:22: Ale ja nie miałam możliwości że to doświadczenie które mamy robiąc trylogię da się przenieść do teatro i pracę z innymi osobami bo jakby to już robiłyśmy wcześniej może nie aż w takim stylu ale nie jest takie bardzo problematyczne.

00:17:39: Na pewno wyklarowała się pewna forma.

00:17:41: I to jest ciekawe i nie sam.

00:17:43: jest ciekawie obserwować jak ona się, jak ona ewoluuje.

00:17:47: Spektakle Werem mają dużo wolności performatywnych w sobie.

00:17:50: Teatr repertuarowy tak jak mówisz dziecko szatana on... Zależy oczywiście od tego, kto to robi.

00:17:56: Jest miksem performatywności i teatralności psychologicznego, grania itd.

00:18:00: Tak,

00:18:01: no i też zespały, bo są takie bardziej które to lubią też i więcej na przykład robią a takie które niekonieczne.

00:18:07: To też jest inniejsza

00:18:07: niż coś.

00:18:08: Tutaj na przykład super.

00:18:08: trafiłyśmy w Teatrze Współczesnym w Szczecinie Na Zespół który był totalnie otwarty i to był jakiś znakomity prezent.

00:18:16: I myślę, że Michał Buszewicz dając nam malarnie, czyli małą scenę, nie wynikało z tego, o dziewczynki sprawdźcie się.

00:18:22: To raczej była kwestia tego, że my mu się chciałyśmy w sezon.

00:18:25: I jakby wyszła rozmowa, że robimy teraz, teraz róbmy i tej dużej sceny jakby nie było.

00:18:29: No Michał, Buszewicza nie podejrzewam, bo te dziewczynki sobie zróbcie o tę politykę, a nie akurat jego nie.

00:18:35: I właśnie to spotkanie było znakomicze, bo ci aktorzy rzeczywiście przez pracę z Anna Augustinowi, czyli praca na formie... na rytmie, też przecież cały szereg wspaniałych reżyserów tam pracował.

00:18:47: Oni są naprawdę bardzo sprawni.

00:18:48: formalnie więc jakby to spotkanie o tyle było bardzo fajne bo nie było problemu jakby z ruchem I też może nie tyle z choreografią, co z formą, którą my się posługujemy.

00:18:59: Bo ja już tak trochę przestaję nazwać to choreografia, chociaż jest to choreographia, bo często robimy też lip-sync i ja to rzeczywiście składam bardzo rytmicznie każdy ruch jest wymyślony

00:19:10: itd.,

00:19:11: ale no nie każdy, a który by chciał nawet w tym uczestniczyć, bo może to się kojarzyć też z jakimś odebraniem wolności, nie?

00:19:17: Pozornie, chociaż nie jest to prawda według mnie.

00:19:19: No, ale ten teatr współczesny w Szczecinie to był... To była taka pierwsza propozycja, a potem Maciej Nowak zobaczył naszą pęty zyle w scenie roboczej.

00:19:30: My tam już sobie z nim rozmawialiśmy i potem zobaczył weryfany i wydaje mi się że to go przekonało do tego paradoksalnie właśnie.

00:19:39: I wtedy ja pamiętam zapytam Maćka, Maciek Aleto... Tak się trochę obawiałam nawet, że przyjdziesz na spektakl i że po prostu nie będziesz chciał żebym reżyserowała.

00:19:49: Dziewczyna z uszami skacząca robiąc rzeczy na scenie i Maciek powiedział ale co ty myślisz jestem głupi?

00:19:56: To że jestem dyrektorem to mi znaczy że jestem głupsim.

00:19:59: Myślę już że jestem gruby w dodatku akurat.

00:20:02: No to by było!

00:20:03: Tu powinien być coś ciężko.

00:20:05: Ale tu trzeba pewnej inteligencji żeby... A

00:20:07: nie jest.

00:20:07: Gruby jest ale głupinie jest.

00:20:09: Pozdrawiamy Dyrektora Nowa

00:20:11: Serdecznie, bo wiesz co się stało?

00:20:14: Stąp się takie coś że dużo ci pomyślało, że te spektakly zrobiły same.

00:20:20: Że my super performujemy.

00:20:22: Ale

00:20:23: to też jest komplement.

00:20:24: Wiecie o co chodzi, ale to jest komplement.

00:20:25: Bo jeżeli ktoś właśnie idzie oglądać was i tak sobie myśli, że zaprzyszła wariatki przeszły tu sobie coś, co wymyśliły i w ogóle to wszystko gra, to jest świetne

00:20:35: itd.,

00:20:36: bo Wy stwarzacie taką energię w tym nie?

00:20:38: W tym sensie uważam, że to jest kąplement.

00:20:41: Jeżeli to wygląda jak coś się zrobiło samom w pięć minut no to... Brawo, brawo.

00:20:47: Ale to nie jest prawda.

00:20:49: Przyszłyście zdyszane

00:20:50: teraz na przykład z teatrów

00:20:52: umęczone,

00:20:52: zdyszane ledwo żywe.

00:20:54: przyszłyście w przerwie między próbami ledwo żeście weszło tutaj na drugie piętro do studio Dynks.

00:20:59: Dziękuję,

00:20:59: że to mówisz

00:21:00: bo taka jest prawda.

00:21:01: myślę, że będzie tu widać na zdjęcia które zostały poczynione.

00:21:04: dziękuję, że nas tłumaczysz.

00:21:07: Tak jesteśmy bardzo zmęczony, jesteśmy bardzo pracowite szybko pracujemy i robimy takie coś co myślę że zrobiliśmy również tutaj bardzo szybko pracujemy z aktorami, potrafisz Dominika takich osadzić że później zostają techniczne sprawy a spektakle są bardzo technicznie skomplikowane i nawet wery one też były techniczni skomplicowane.

00:21:29: I to, że one wyglądają na pstryk to co mówisz?

00:21:31: Wyglądają leciutko jakby było zrobione po prostu mimo hodem.

00:21:36: To nie znaczy, że nie kosztowało one pracy i myślę, że dlatego też spotkałeś się takim odbiorem bo są starannie zrobione i to akurat zdecydowanie potrafimy przenieść na teatr instytucjonalny, który ma dużo więcej zabawek.

00:21:50: Ma dużo lepsze pieniądze.

00:21:52: Nasze budżety to były no czasami trzydzieści tysięcy.

00:21:56: Spektakl jeden został zrobiony a jeden zostały zrobione ze dwanaście tysięcy złotych.

00:22:00: Brutto jest to skandaliczna kwota.

00:22:02: Te czasy pamiętam.

00:22:04: Pamiętam w Komuniu Warszawa spektakle za pięć.

00:22:09: To był cały budżet.

00:22:10: Ale nie chcemy do nich wracać, aczkolwiek ciekawe jest oczywiście zmierzenie się i próba zrobienia bo to też ma wartość ale myślę że właśnie bardziej taką eksperymentalną i pewnego jej zabawy teatralnej że można zrobić bo powstały na przykład tejże komunie jakieś absolutnie fantastyczne rzeczy za te grosze.

00:22:25: ale to nie chodzi o to żeby teraz wychwalać spektakle.

00:22:28: zagroszę bo nie.

00:22:29: wręcz przeciwnie proszę płacić duże pieniądze artystką teatrarnym i artystaną.

00:22:34: no bo wiadomo wiesz jakaś stawka średnia prawda?

00:22:38: Ile liczytuję?

00:22:39: po prostu niania za godzinę na przykład, nie i tak tego.

00:22:42: Jeżeli policzymy sobie dwa miesiące czy trzy miesiąca pracy po osiem godzin dziennie w sześć dni w tygodniu

00:22:48: plus przygotowania też do tego to

00:22:50: wychodzi jakaś taka suma

00:22:52: leko większa niż pięć tysięcy złotych nie?

00:22:54: Leciutko.

00:22:55: leciutką też dbamy o to żeby scenariusz był gotowy zanim się wejdzie w próbę.

00:23:00: To też przyspiesza te prace która jest później intensywna i to trzeba napisać.

00:23:05: Trzeba wykoncypować najpierw żeby być pewne pewną tego konceptu, ale coś jeszcze chciałam powiedzieć.

00:23:11: Wiem że jeszcze łączy nas jedna rzecz.

00:23:13: założyłyśmy razem fundację i Very Cheap został produkowany już w ramach Fundacji Zgrantu Instytutu Teatralnego of Polska i paradoksalnie tytuł Very Cheep to był najdroższy spektakl w historii.

00:23:26: wery zawrotne kwota około siedemdziesięciu tysięcy złotych i akurat powiem to dało nam się dostać ten grad ponownie po dwóch latach więc gruba i głupia

00:23:36: Pojawią

00:23:37: się znowu.

00:23:37: W jakim formie?

00:23:38: Teraz

00:23:39: do premiery w Komunię Warszawa.

00:23:41: Spaniale, a jak się nazwa Fundacja?

00:23:43: Fundacja Kreatura!

00:23:46: No nie mogła to już poważną

00:23:47: nazwę.

00:23:48: Oczywiście,

00:23:48: że kreatura.

00:23:49: Gruba i głupia kreaturę jakaś.

00:23:51: Magda Piekarska nas kiedyś nazwała dwugłową smoczycą I wydaje mi się, że coś w super

00:23:55: jest w tej opisie.

00:23:55: Ja myślę, żeby gdyby Fundacja Dwugłowa Smoczyca złożyła mnie wniosek o garantię, ja mogę go rozpatrzyć z jakąś większą uwagę.

00:24:01: A człowiek... Jakby co?

00:24:02: Ja też mam dużo różnych pomysłów na nazwy fundacji.

00:24:05: Jeden z moich ulubionych, który nigdy nie został udrożony.

00:24:07: Uważam, że jest świetny więc go teraz publicznie sprzedaj.

00:24:09: To jest Fundacja Pin i Zielony.

00:24:13: Prawda?

00:24:13: Wspaniale!

00:24:14: Składajmy wnioski o granty, fundacje pili zielone.

00:24:17: Tak tak, także to komuś rzucam.

00:24:19: Proszę skorzystać z tego pomysłu.

00:24:20: Ale ktoś się trochu cieszy.

00:24:21: Bardzo ale powiedzcie teraz tak.

00:24:23: powiedziałeś o tekście przy gotowaniach.

00:24:25: jak to jest?

00:24:26: wchodzicie teraz i zaraz jeszcze żebym nie zapomniał zapytać o Very-Very te tytuły very-very już ekspira i waszą obsesję szekspirowską.

00:24:33: to musimy musimy to poruszyć że mnie zapomniał ale to jest tekst to jest pomysł Gotowy.

00:24:42: Oczywiście wiadomo, że teatr jest otwarte i próby

00:24:43: itd.,

00:24:45: aktorzy, performerzy mają wpływnie o to chodzić, że tam wiadomo polityka nazistowska jest realizowana w Teatrze.

00:24:51: Macie zrobić jak my.

00:24:52: nie o to mi chodzi, ale wiecie sotacy co przychodzą z jakimś pomysłem i on tam się tworzy na próbach, prawda?

00:24:57: Wytwarza czasami lepiej, czasami gorzej soticy, którzy mają wszystko rozpisane przygotowane jakby i to jest baza jak to jest z pracą i poprzednimi, ale może przejdźmy właściwie do Hamleta, do Werwerie Hamlet w Teatrze Polskim.

00:25:12: Jak to jest?

00:25:12: Przyjeżdża Cię z czym jest gotowy tekst?

00:25:14: Jest gotowy cały pomysł?

00:25:16: Najlepiej otwarty w pracy z aktorami?

00:25:18: Powiedzcie, z czym żeście przyjechały do Teatru Polskiego i jak te próby wyglądają?

00:25:24: Wydaje mi się, Tak.

00:25:27: Nie jesteśmy z osób, które przyjeżdżają i z improwizacji budują spektakl

00:25:32: itd.,

00:25:35: ja tego nie potrzebuję.

00:25:36: Wydaje mi się też że wiesz czym innym jest jeśli ma się na przykład zespół z którym się pracuje jakiś język przez kilka lat wraca się do teatru co roku itd.

00:25:45: My tutaj nie miałyśmy tego jakby komfortu jeszcze żeby gdzieś wrócić.

00:25:48: wtedy może byłaby inna rozmowa ale zazwyczaj przejeżdzamy z gotowym scenariuszem który ciężko wypracowywujemy na zoomach, w rozmowach.

00:25:57: Naprawdę on jest taki wydaje mi się tak w osiemdziesięciu procentach gotowy otwarty na pewne zmiany i propozycje i możliwości ale jednak bardzo mocno są wymyślone rzeczy.

00:26:07: też bardzo szybko Zabrzeć mi to strasznie pretensjonalnie, ale widzę sceny.

00:26:14: To znaczy jakby wiem, które scenę jakim językiem powinny zostać opowiedziane, nie?

00:26:17: Jakby wiem gdzie powinna być choreografia, gdzie powinno być jakiś rodzaj jakiejś formy

00:26:22: itd.,

00:26:22: i tak dalej... Tak że gadamy

00:26:23: o tym wcześniej, projektujemy te sceny wcześniej więc one są pisane też pod konkretnym pomysł.

00:26:28: Dzięki temu nie ma takiego wiesz, takiego stąpania.

00:26:31: może tak, może tak

00:26:32: Spróbuj, tak spróbuj.

00:26:33: Wydaje

00:26:33: mi się także tak naprawdę bardzo dużo jest takich poszukiwań w teatrze.

00:26:37: ja sama będąc jeszcze poprzednim życiu choreografką widziałam dużo takich sytuacji w których jakby no poszukajmy czegoś razem, znajdziemy coś i tak dalej.

00:26:47: Wydaje mi się że ja przynajmniej wolę myślę że mogę powiedzieć że my wolimy przyjechać przygotowane zaproponować konkretny scenariusz zespołowi i jakby wydaje mi się też że aktorzy to lubią przynajmi do tej pory takto było komunikowane.

00:27:03: Przyjemne jest takie coś, że się przychodzi na próbę i jakby można skupić je nagraniu a nie na wymyślaniu scen razem z reżyserem czy z reżyserką.

00:27:11: Więc jakby mam wrażenie, że to jest miłe odciążenie.

00:27:15: Tak, więc my szczerze jesteśmy takie wież wzorowe.

00:27:18: Takie jesteśmy uczennice takie dobre nie?

00:27:21: Kujanki!

00:27:22: Kujonki na maksa.

00:27:24: Wiesz

00:27:24: znajdź od jakiego?

00:27:25: panna tutaj skorkiastendentem w pannie to są takie... Nie wiem co

00:27:29: to znaczy ale podziwiam.

00:27:30: Słuchaj

00:27:31: to znaczy że jesteśmy przygotowane.

00:27:32: Czaremary.

00:27:33: Ale to coś chciałam jeszcze powiedzieć.

00:27:35: A dziękuję.

00:27:36: Ja chętnie tu sobie

00:27:37: kończę.

00:27:37: tutaj szklaneczka

00:27:38: z wodą.

00:27:38: Ja widzisz mam zawsze problem z piciem wodą, ja muszę w siebie te wodę jedną żeby

00:27:43: piłam na Dominika.

00:27:45: No i wracając?

00:27:47: Wracając, to co chciałam powiedzieć to że scenariusz jest autorski.

00:27:51: zazwyczaj było autorskie napisane od zera faktycznie na bazie konceptu wielu, wielu rozmów które czasami też mamy taką intuicję Nagraj to.

00:28:00: Nagle jak my.

00:28:00: gadałem o tym spektaklu, kto jest kuriozalny?

00:28:03: Wiesz, jakby coś się nie układało zawsze możemy włączyć takie wideo, jak gadamy o tym, jak się nie udaje, nie?

00:28:07: Jakby zawsze dobrze ten backup mieć... Taki

00:28:09: forcellik!

00:28:10: Natomiast miałyśmy tu pracować na zupełnie innym materiale.

00:28:13: To wcale nie miał być Shakespeare'a, to miała być adaptacja tym razem Oczywiście również autorska, bo nie wyobrażam sobie, że my robimy książkę, wiesz Ale

00:28:19: ja powiem to głośno co to miało być.

00:28:22: Może to coś pomoże.

00:28:23: Moim wielkim marzeniem jest zrobić w teatrze w Polsce Miranda July jej powieść na czworakach.

00:28:29: Niestety nie dostałyśmy praw.

00:28:31: Ktoś nas uprzedził, jest tajnica kto.

00:28:33: my nie wiemy kto także.

00:28:34: jeśli ktoś z Państwa wie to niech nam powiesz szybko ale proszę

00:28:38: pisać do nas.

00:28:39: redakcja małpaestrada.poznań.pl.

00:28:42: takie było marzenie bo to jest jakaś powieść która totalnie jest.

00:28:46: myślę właśnie też o wolności i totalnie jakoś nas dotknęła przynajmniej mnie bardzo mocno.

00:28:51: strasznie chciałam się z nią zmierzyć.

00:28:52: uważam też Miranda Giulia jest totalnie nieznana w Polsce a należy jej się uwaga.

00:28:57: No i ta powieść jest naprawdę znakomita, więc to był pomysł na poznanie.

00:29:01: I też

00:29:02: właśnie rezonuję różnych poziomach, bo na pewno z innych powodów nas to wzięło.

00:29:08: Tam jest bardzo fajny queerowy wątek, bardzo niejednoznaczny taki skradający się... I mało jest takie literatury w Polsce przetłumaczonej, mało oczywiście jest też autorskiej oryginalnej ale kręciło nas też to żeby to robić w Poznaniu że jakby ten klimat byłby świetny do tego.

00:29:28: Też przynajmniej opowieści.

00:29:31: znamy zespół i wiemy, że ten zespól jest gotowy na bardzo wiele i to są bardzo otwarte osoby.

00:29:38: Także tak czułyśmy, że to jest dobra literatura.

00:29:40: no ale prawnie dostałyśmy i wróciłyśmy do Shakespearea, do naszego dziadzia.

00:29:44: O co chodzi?

00:29:45: Co to jest za obsesja.

00:29:46: proszę tutaj się wytłumaczyć.

00:29:48: To jest proste!

00:29:48: Na tę tych miast

00:29:49: po prostu... To jest bardzo proste, bo

00:29:53: to jest...

00:29:55: Słuchamy.

00:29:55: A potem też chcemy dostać very-very answer na wszystkie tytuły w których jest słowo very.

00:30:01: Teraz

00:30:02: uwaga, ja nie wiem czy to takie proste?

00:30:04: To jest ciekawe.

00:30:05: Według

00:30:05: mnie to jest proste.

00:30:06: Najpierw obsesja szekspirowsko.

00:30:08: Obsesja jest ale to jest prosty język do łamania.

00:30:11: Bo to jest dobry język więc jakby jeżeli już z kimś się boxować to z dobrą materiałem literackim.

00:30:19: To jest pierwszy powód, bo my zawsze opieramy się na jakimś tekście kultury.

00:30:22: W naszym wery pierwsze to był Shakespeare i jego różne błaźnice itd.

00:30:26: Potem szyłyśmy przez Winter-Rise Schubert'a, to akurat były pieśni

00:30:29: itd.,

00:30:30: wery czyli wróciłyśmy do Shakespeare'a.

00:30:32: no i teraz tak naprawdę... Tak sukcesami

00:30:35: dotajmy?

00:30:37: Teraz tak naprawdę był taki moment że trochę byliśmy zagubione.

00:30:40: co zaproponować, co zap proponować?

00:30:42: w pewnym momencie jakby padło na hamletta.

00:30:46: Jak wiesz, jak nie wiesz

00:30:48: co to do Shakespearea.

00:30:50: Ale miałyśmy też przejazd Ipsenem i myślę że to też był ciekawy przejazdz.

00:30:53: tak ogólnie

00:30:54: akurat wieś mi Ipsena teraz w Teatrze Polskim.

00:30:57: Ostatnia premiera to był ipsen więc odsyłam tutaj przy okazji do posłuchania też mojej rozmowy z Tadeuszem Perczakiem reżyserem tego spektaklu.

00:31:05: gdyby ktoś chciał za nim się wybierze posłuchać jaki pomysł reżytera ten spektakt.

00:31:10: mam to oczywiście Któregoś odcinka wstecza Open Mic'a.

00:31:14: Sorry, taki przypisik.

00:31:15: No i Ipsen więc Ipssen nie?

00:31:17: Szekspir.

00:31:18: Szeksspir chociaż była też propozycja Panny Julii do tego teatru.

00:31:22: ale usłyszałyśmy że tyle skandynawów na metr kwadratowy to jest za dużo więc ok.

00:31:28: I faktycznie to jest dobry język do łamania To jest dobry konstrukt kulturowy sam w sobie do dialogowania z. bo jednak Wiesz Ipsens to jest już nazwisko to jest jakaś postać Totalna legenda dramatu.

00:31:43: No i Shakespeare jeszcze do kwadratu.

00:31:45: Myślę, że

00:31:45: to już podróżnie mi odsłyszało.

00:31:48: Tak to było budowane nie?

00:31:50: Natomiast Shakespeare jest...

00:31:52: Tak

00:31:52: się zawijasek zrobiłam ale właśnie też oto chodzi bo bardzo mały jest Shakespeare w tym spektaklu i mam nadzieję, że tu nikogo nie zniechęci.

00:31:59: Mówię o samym języku jeden do jeden.

00:32:01: Bardzo dużo.

00:32:02: z dużą przyjemnością przepisałam większość cen.

00:32:07: A jeżeli używamy już sceny z Szykspiratów w old-schoolowym tłumaczeniu, bo to też jest bardzo fajne używać takich różnych archaizmów?

00:32:14: I ten język współczesny, który spotyka się z tym wszystkim ma zawsze gdzieś ojcze

00:32:22: mój...

00:32:24: Jest to zabawne dla ucha, jest to zabawa dla mózgu, jest tu fajne ćwiczenie w ogóle w rozpoznawaniu Kultury, tego w czym się wieś jako osoby, które chodzą do teatru czytają.

00:32:39: A może jest w tym też jakiś kompleks?

00:32:40: Zderzenia się z mega arcydziełem?

00:32:42: Może być.

00:32:43: Bo jakby wiesz...

00:32:44: Hamlet!

00:32:45: Hamlet.

00:32:45: no trzeba udowodnić tak?

00:32:47: Każdy aktor marzy o to żeby zagrać hamleta.

00:32:49: no iść chodzi o reżyserię też tak?

00:32:51: W końcu ktoś dorasta, dojrzewa do tego żeby tego swojego hamleta jakby wyreżyseriować jakiś statement tak?

00:32:58: O czym ten hamlet jest?

00:32:59: I my to oczywiście sposobem Tak myślę, możemy tak to określić.

00:33:04: Za mnie przynajmniej totalnie Hamlet się wyczerpał nie?

00:33:06: Ja nie widzę powodu żeby robienia klasycznie hamleta.

00:33:10: Już świadomo że i o depresji, i o tym i o polityce

00:33:13: itd.,

00:33:13: ja rozumiem już, że inni mają na to pomysły, nie ?

00:33:15: Ja takiego pomysłu nie mam w sobie też takiej bezczelności czy też takiego rodzaju wielkiego ego ,że ja tym hamletem opowiem jakąś prawdę o świecie Może jakąś prawdkę, moją małą naszą.

00:33:26: Ale tak ten hamlet myślę też tam coś takiego było pod spodem.

00:33:32: Ja to widzę jakiegoś rodzaju matryce.

00:33:35: Coś takiego w czym można rzeźbić swoje ale nie temu.

00:33:41: Nie dla tego i wiem że to też brzmi banalnie.

00:33:46: w swojej sprawie.

00:33:47: Natomiast trzeba będzie zobaczyć ten spektakl, żeby trochę to skumłać.

00:33:54: ale lubimy też tematyzować autora i dzieło sam w sobie.

00:33:59: I pod tym zędem wdzięczne to są persony jak Ipsen, jego dzieła, jak Shakespeare.

00:34:05: W Ipseni traktujemy dramaty Ipsena jako jego dzieci i odnosimy się do postaci z tych dramatów jako dysfunkcyjne bardzo duże rodzinę.

00:34:16: Takie jak każda rodzina teatralna jest dysfunkcyjna, jak wiemy?

00:34:20: Nasza wielka dysfungcyjna teatra na familie.

00:34:23: Najlepiej na zdjęciu z nią!

00:34:26: U Shakespeare'a mamy dużo hamletów zagranych naprawdę tysiące razy na różne sposoby w różnych językach.

00:34:34: Niezliczone razem.

00:34:36: I to niezliczone jest dla nas ważnym punktem odniesienia, totalnie z tym dialogujemy i na tym też polega ta sekcja zwłok.

00:34:43: Jest to trópek, jest to trupek i warto go rozkładać na czynniki pierwsze i patrzeć co się tam dzieje.

00:34:49: I to też nie jest tak że my z tego tylko drwimy bo jednak nas to fascynuje.

00:34:54: To jest coś czym człowiek mierzy.

00:34:56: ale też się zastanawiamy

00:34:57: nad

00:34:58: na czym polegają różne fenomeny z czego one się składają i do czego się odwołują?

00:35:03: Tu akurat spotkałyśmy się z tematem śmierci bo umówmy się w hamlecie śmierć Nonstop w każdym monologu, a jak już zaczynają umierać to...

00:35:13: To nie ma końca.

00:35:14: Nie ma końcu tak.

00:35:16: Trób się ścielę, to jest akurat prawda.

00:35:19: Ale dobrze że to mi mówisz, bo też nie chciałbym żeby ktoś odniósł takie wrażenia można, a to jest taki po prostu gag Nie?

00:35:27: Bo myślę, że jest takie niebezpieczeństwo też.

00:35:29: Nie bo to jest takie też.

00:35:30: jak widziałem teatr wypuścił też zdjęcia zresztą świetne i one oczywiście nam podsuwają aaa to tutaj gruba i głupia i robią tego hamleta.

00:35:39: to będą takie sceny i to będzie po prostu... I na pewno jestem przekonany, że będzie też i bardzo śmiesznie ale jakby, że to nie jest to.

00:35:47: To się nie jest tylko

00:35:48: to.

00:35:49: Zdecydowanie ja bym chociaż to był bardzo poważny spektakl No jest to też

00:35:53: spektakl według mnie o aktorstwie, nie?

00:35:55: I o teatrze.

00:35:56: Gdzieś te dwa tematy były dla mnie ważne z jednej strony śmierć a z drugiej strony właśnie aktorsko.

00:36:02: i ja jakby wiesz kurczę zawód aktor jest taki trudny trzeba trzeba być tak otwarty.

00:36:10: nie jak by tak patrzę z perspektywy aktorki którą nigdy tak naprawdę nie byłam do końca.

00:36:15: nie bo ja trakuję się jako performerkę.

00:36:17: niejaka aktorka pomoże.

00:36:18: skończyłam taką wspaniałą uczelnię i mam dyplom itd.

00:36:20: ale Gdybym była w zespole na latacie, byłabym okropną aktorką.

00:36:24: Myślę że byłaby okropna bo ja nie znoszę jak mi ktoś mówi co ja mam robić.

00:36:28: To jest dla mnie... Wiesz, ty

00:36:30: teraz mówisz i

00:36:32: na co mają robić?

00:36:34: No chyba

00:36:34: w sensie...

00:36:34: Ale też jakie to jest przykre jeżeli w tym zawodzie są osoby które nie lubią robić co im ktoś, wiesz i jest dużo takich przypadków.

00:36:42: ale dobra wracając do tego aktorstwa no gdzieś fascynuje mnie ten temat, nie?

00:36:46: I też się staramy trochę wziąć teatr w nawias i przyjrzeć temu co jest rolą a co jest prawdą, co jest powtórzeniem.

00:36:54: To są też jakieś takie bardzo ciekawe wątki dla nas, nie myślę tutaj z Poznaniu.

00:36:58: I

00:36:58: pod tym względem, wiesz... Bardzo dobrze opakowuję się komedią.

00:37:03: różne bardzo poważne rzeczy, których naprawdę Na poziomie jeden do jedna są nieznośne za sceny, nie?

00:37:09: To są tezy.

00:37:10: To są jakieś

00:37:11: formuły... Potencjonalne komunały.

00:37:13: Tak i słyszysz to i masz takie dobra jakby powiedz mi coś nowego.

00:37:17: Natomiast powiedzieć to samo ale w odpowiednim kontekście to nagle to w bardzo dobry sposób pączkuje i sprawia że z tej bazy możemy jeść daleko-daleko-dalego.

00:37:26: w różne interpretacje itd.

00:37:28: Mam nadzieję, że uda się zrobić to co dotąd się udawało

00:37:32: czyli szkatułkę.

00:37:33: Szkatułeczkę

00:37:34: tak lubimy bardzo

00:37:36: Kogoś, kto gra kogoś w czymś.

00:37:38: Tak, tak, tak i żeby było parę poziomów jak cebulę, żeby można sobie było obierać.

00:37:43: Tak ale też jakby mam wrażenie że jedno jest też bardzo ważne.

00:37:47: Można na spektakl przyźni przygotowanym kompletnie.

00:37:49: Znaczy dojrzewam, że większość osobie jednak przeczytała hamleta.

00:37:52: W AI-u?

00:37:53: W AI'u.

00:37:54: Ale też... Hamlerz

00:37:56: w dziesięciu punktach klik!

00:37:59: Mamy taką scenę.

00:38:01: Słuchajcie, widzisz?

00:38:01: Powiedzcie mnie zaprosić może.

00:38:03: To

00:38:07: było

00:38:10: świetne, łysy.

00:38:13: Ja to widzę ale przepraszam ale to jest naprawdę.

00:38:16: słuchajcie taki jest ponieważ ja próbowałem.

00:38:18: ostatnio chciałem kupić jakąś klasykę.

00:38:20: już nie wiem co to było w necie.

00:38:22: szukałem sobie tej książki i przysięgam wam że zajęł mi to bardzo dużo czasu żeby znaleźć książkę która nie jest opracowaniem jakby książką z opracowaniem książką której na marginesie są po prostu napisane ta bohaterka teraz to, a co jest w ogóle?

00:38:37: To powinien być zakazane konstytucyjnie.

00:38:39: To jest koszmar jakiś nie?

00:38:41: Więc mówię o tym Jaliu tak że trochę niestety w takich czasach, a po prostu to niestetna.

00:38:47: ale także jemy sobie już ten klik i idzie z tym hamletem w tych dziesięciu punktach A my możemy tutaj zaświadczyć jako głupia gruba i łysy, że to świetny jest ten hamlet do przeczytania.

00:38:59: czy można go przeczytać?

00:39:00: Zdecydowanie jest świetne i może sobie przestać w kiku tłumaczenia.

00:39:04: No i jesteśmy w mieście Barańczaka.

00:39:05: Słuchajcie, to nie są... To

00:39:08: jest trudne warte.

00:39:09: Nietykalna, nietykalne teatralnie za drogie, za drogę ale

00:39:13: lubimy tego Uriha.

00:39:14: To jest Poznań?

00:39:15: To nie jest Tania.

00:39:16: A tak,

00:39:16: to jest Tanya Niebezzu.

00:39:19: Na szczestie u Rih Paszkowski czy mocnej klasyki służą nam dobrze działają z tym współczesnym językiem.

00:39:25: więc no trochę płaczamy za Barańskakiem wiadomo Ale jednak mam wrażenie, że w sposób, jaki on tłumaczy trochę byłby dla nas trudny.

00:39:33: Bo on pisze

00:39:34: to, jak dzieło

00:39:35: na nowo, nie?

00:39:35: To jest za dobra!

00:39:37: No i to adaptować, to przepisywać... Uuuu, to ja nie wiem czy bym się tak cieszyła,

00:39:41: nie?!

00:39:42: Do następnego Shakespeare'a słuchajcie, do następnego.

00:39:45: No dobrze to powiedzcie zanim już zaprosimy i przypomnijmy kiedy gdzie to?

00:39:48: Jeszcze powiedzcie jak tam ze zespołem wam się tutaj te wybryki teatralne i zwane próbami dzieją?

00:39:54: Powiedzcie jak się pracuje?

00:39:56: Zespołę weszli

00:39:56: w to jak masło?

00:39:57: Pracuje

00:39:58: się super!

00:39:59: Wydaje mi się że ten zespół jest bardzo też otwarty.

00:40:02: Jakieś mamy szczęście.

00:40:04: teraz do zespałów.

00:40:05: Też wiesz my na razie ograniczamy się do sześciu osób na scenie.

00:40:08: tak było wipsenie To jest

00:40:10: sporo, przecież to jest spore.

00:40:12: Ale jakby jest też takie coś, że jest też możliwość jakiegoś spotkania intymnego, kameralnego itd.

00:40:19: Nie, pracuje się fajnie.

00:40:22: Jedno tylko to aktorzy bardzo dużo tu grają nie?

00:40:25: Tu się gra od wtorku do niedzieli i to jest dosyć niezwykłe.

00:40:29: Znaczy, super że teatr sobie taką tutaj publiczność wyrobił.

00:40:32: Że mogą we wtorek kogoś zaprosić i kogo się to w ogóle interesuje.

00:40:35: To jest super.

00:40:35: dla reżysera nie jest to łatwe bo ukroić z tego dobry grafik.

00:40:39: Oczywiście jest kolizja

00:40:41: prób i grania i tak dalej więc to jest taka jedyna rzecz.

00:40:43: ale no wydaje mi się ,że też posiedziałeśmy tu troszeczkę.

00:40:47: to jest mój siódmy tydzień już w Poznaniu czy nawet ósmy nigdy nie robiłam tak długo produkcji żeby to było w zasadzie dziewięć tygodni.

00:40:54: No z tym obcięciem na święta wielka nocnej.

00:40:56: tam parę dni.

00:40:56: nie było tych prób generalnie długo, ale też dlatego że właśnie były różne zajętości.

00:41:02: trzeba było się tam do tego dopasować.

00:41:04: Ale

00:41:04: też jest to bardzo ekrektyczny spektakl i wydaje mi się, że potem zanim fajnie się pracuje zespołem bo do różnych języków możesz się troszeczkę przykleić nie?

00:41:13: Jak jakby różne rzeczy tu mogą się różnym osobom na scenie innowinowni podobać.

00:41:18: Nie ma to nudy, nie?

00:41:20: To jest jakby... każdy ma trochę inny materiał do dyspozycji pod względem w ogóle sam konstrukcji aktorskiej i myślę że to sprawia, że spektakl jest i zespołowy i indywidualne jednocześnie.

00:41:31: A jednak ten zespół jest bardzo dojrzały i to są indywidualności, nie ?

00:41:36: Te musi się nie da zaprzeczyć.

00:41:37: więc faktże Jednak tutaj każdy gra główną rolę, na pewno nam pomógł.

00:41:42: Tak mamy sześciu hamletów więc jakby no... To

00:41:44: jest wymarzony spektakl dyplomowy.

00:41:46: w szkole jest zawsze problem.

00:41:47: i co zrobić żeby wszyscy mogli zagrać?

00:41:49: mniej więcej porówno?

00:41:50: A tu proszę a wy już macie na to patent.

00:41:53: Zapraszamy

00:41:54: do zaproszenia nas do dyplomo.

00:41:57: Jest tutaj porówno zdecydowanie.

00:41:59: Zapraszam do zapraszania Dominiki Knapik i Patrycji Kowańskiej które pracują nad spektaklem Very Very Hamlet w Teatrze Polskim, naszym pięknym mieście Poznaniu.

00:42:12: Premierę mamy siedemnastego kwietnia, więc zapraszamy do tego żeby czerpędzej online zakupić się bo najwygodniej biletiki rezerwować, rezerwować bo to jest naprawdę niezwykle ciekawy, cudowny twórczy duet z którym znamy się nie od dzisiaj.

00:42:34: Bardzo jestem naprawdę ciekaw tego co żeście tutaj wysmażyły w Teatrze Polskim.

00:42:40: bardzo jestem ciekaw.

00:42:42: Naprawdę więc ja też będę oczywiście... na tej premierze.

00:42:47: Wery, wery Hamlet w Teatrze Polskim przypominamy bardzo Wam dziękuję za to spotkanie.

00:42:52: Musi już wracać na próbę nie?

00:42:54: Oj tak!

00:42:55: To mamy teraz taki właśnie

00:42:56: czas pomiędzy próbami czyli czas na techniczne sprawy i one też zajmują dużo czasu.

00:43:01: więc jakby tak.

00:43:02: Teraz już jest taki moment dwunastu godzin w pracy nie?

00:43:05: Tak aktorzy

00:43:06: wież jak oni już trochę dopłynali do portu.

00:43:08: to teraz technika.

00:43:09: ja też jestem odpowiedzialna za wideo w tym spektaklu.

00:43:12: Oni już Dominika, już oni są wierzy.

00:43:15: Oni są gotowi nie?

00:43:16: A światło Wolfgang Macher, Kostiumen Claudia Hegab...

00:43:20: Muzyka

00:43:21: Szemonechowicz.

00:43:23: I my tak wiesz innym tempem i musimy wszyscy zdążyć na tego siedemnastego Ale jest to wymagające na tym etapie.

00:43:30: Jest to praca w przerwach.

00:43:31: niestety Aspekt jak jest głęboko multimedialny.

00:43:36: Nie wybaczy nam ta forma.

00:43:37: ona jest bardzo

00:43:38: sztywna

00:43:39: Ona jest krokowa

00:43:39: Tutaj nie ma żadnej dużyzny coś twarde zmiany, trochę jak w musicalu.

00:43:45: Coś przesuniesz z trzyści sekund i to jest koniec, nie?

00:43:48: Więc...

00:43:48: Muszę się ta... Nieszka, tu kanam dobrze poukładać.

00:43:51: No same sobie wywarłście to, że co wam damy

00:43:53: tutaj?

00:43:53: Prawda, prawda!

00:43:55: Nieźcie

00:43:55: teraz ten krzyż.

00:43:56: Very very hamlet w Tatrze Polskim W Poznaniu.

00:43:59: premiera siedemnastego kwietnia.

00:44:01: bardzo, bardzo zapraszamy.

00:44:02: raz jeszcze bardzo dziękuję wam za to spotkanie.

00:44:05: Nie tylko ogląda się świetnie wasze rzeczy ale świetnie się z nami rozmawia, więc może to jest ta tajemnica właśnie od której zaczęliśmy.

00:44:13: Niech ale i to będzie Klamra.

00:44:14: Bardzo dziękuję.

00:44:16: podcast przygotowała Rykszku Dlaż.

00:44:17: Piszcie do nas na adres redakcja małpaestrada.poznań.pl.

00:44:22: Całość zrealizował Jakub Ochmański a ja się nazywam Majkur Baniak i mówię wszystkim do usłyszenia.

00:44:28: Papa, do widzenia!

00:44:30: Open Mic to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:44:34: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:44:37: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:44:46: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:44:49: Maj kurbaniak!