OPEN MIKE (30) Rozmowa z Remigiuszem Brzykiem i Krzysztofem Zyguckim o „Kolumbach” w Teatrze Polskim w Poznaniu

Notatki

Gośćmi tego podcastu OPEN MIKE są reżyser Remigiusz Brzyk i dramaturg Krzysztof Zygucki, którzy opowiadają o spektaklu „Kolumbowie”, nadchodzącej premierze w Teatrze Polskim.

OPEN MIKE to autorski podcast Mike’e Urbaniaka, poświęcony życiu kulturalnemu i społecznemu Poznania. Nadawany jest w każdą sobotę.

Wszystkie materiały audio-wizualne magazynu DYNKS są dostępne – jako Studio Dynks – w całości i nieodpłatnie na stronie dynks.poznan.pl oraz popularnych platformach streamingowych, jak Spotify czy YouTube.

Mike Urbaniak – dziennikarz kulturalny, krytyk i publicysta; redaktor naczelny DYNKSA; całe życie zawodowe zajmuje się dziennikarstwem kulturalnym, specjalizując się w wywiadach, recenzjach i felietonach; publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Wysokich Obcasach”, „Przekroju”, „Notatniku Teatralnym”, „WAW”, „Beethoven Magazine” czy „Vogue Polska”, prowadził także kulturalne audycje w Polskim Radiu; jest autorem kilku książek

DYNKS | poznański magazyn kulturalny | dynks.poznan.pl wydawca Estrada Poznańska, instytucja kultury Miasta Poznania koordynacja produkcji Eryk Szkudlarz kontakt redakcja@estrada.poznan.pl

Strona https://dynks.poznan.pl Facebook https://www.facebook.com/profile.php?id=61564228232405 Instagram https://www.instagram.com/dynksmag/ TikTok https://www.tiktok.com/@dynksmag Spotify https://open.spotify.com/show/1NYVojYc5P7L4TlC3blTOI?si=b70214e1bfab417c YouTube https://www.youtube.com/@MagazynDynks

DYNKS. Bo tak nam się podoba!

Pokaż transkrypcję

00:00:00: Open Mic.

00:00:01: to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:00:04: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:00:07: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:16: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:00:19: Maj kurbaniak!

00:00:21: Tę książkę w drugiej połowie XX wieku czytali wszyscy.

00:00:25: Wielokrotnie wznawiana sprzedawała się w gigantycznym nakładzie, wprowadziła do polszczyzny nowe słowo gorące.

00:00:31: o niej dyskutowano w mediach i na ulicach napisano niezliczone prace magisterskie a na koniec wylądowała w kanonie szkolnych lektur.

00:00:40: Pierwszy przeniusują do teatru Adam Hanuszkiewicz.

00:00:44: Andrzej Wajda chciał na jej podstawie zrobić film, a Janusz Morgenstern nakręcił znakomity telewizyjny serial.

00:00:51: Mowa oczywiście o kolumbach Romana Bratnego za których na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu zabrał się Remig już brzyg wraz z zespołem.

00:01:01: Premiera XXIII listopada A już dzisiaj przedpremierowo witam Studio Dinks, Remigiusza Brzyka i Krzysztofa Zygódzkiego.

00:01:09: Cześć panowie!

00:01:12: Remigiusz Brzyg od trzydziestu, co najmniej lat pracuje w polskim teatrze.

00:01:18: Więc tym, którzy do teatru chodzą nie trzeba go przedstawiać.

00:01:21: jest reżyserem, jest pedagogiem.

00:01:23: Najprawdopodobniej najbardziej niezmordowanym promotorem młodych teatralnych talentów naszym teatrzem.

00:01:29: naprawdę jest profesorem Akademii Sztuk Teatralny w Krakowie i dziekanem Wydziału, prawda?

00:01:35: Reżyserii Dramaturgi.

00:01:37: to Gwoliw prowadzenia.

00:01:40: A Krzysztof jest absolwentem tegoż wydziału, prawda?

00:01:45: Nie tak dawno temu kiedy skończyłeś...

00:01:47: Skończyłem we wrześniu.

00:01:48: No to naprawdę nie tak dawnо temu we wrzesniu ale skoňczyłej z przytupem.

00:01:53: wcześniej studiowałeś, wyczytałem prawo i filozofię i rzeczywiście z tym przyt?

00:01:57: upem skoñczyłeć bo i wyróżnienie w ramach debiutów TRZ marzenie wielu młodych kończących reżyserje twórców.

00:02:07: Jesteś też laureatem pierwszej edycji projektu Wyspianski w Teatrze Śląskim i zrealizowałeś tam chłopców.

00:02:16: Ja bym chciał o tych chłopsów, które dzisiaj myślę w kontekście naszego spektaklu Zahaczyć więc fajnie się składa.

00:02:21: to tak trochę słuchajcie gwoli wprowadzenia.

00:02:25: I właśnie chciałem zacząć od pytania.

00:02:29: Czy prawdę mówił Maciej Nowak, Drogi Remiku?

00:02:31: Który tutaj jakiś czas temu mnie powiedział, że kiedy zaproponował ci zrobienie właśnie kolumbów Teatrze Polskim to usłyszał od ciebie, że to jest wspaniale bo to była twoja ulubiona albo jedna z najbardziej ulubionych lektur młodości.

00:02:46: Kłamał.

00:02:46: czy mówił prawdę dyrektor Nowak?

00:02:48: Trochę trochę podkoloryzował... Ale ja lubiłem tę książkę, tylko ja ją czytałem bardzo dawno temu.

00:02:56: I teraz jak w trakcie z resztą forum młodej reżyserii z rok albo dwa lata temu zaczęliśmy spiskować żeby przeszedł pracować do Teatru Polskiego i zarzucaliśmy sobie różne tematy.

00:03:11: W pewnym momencie Maciej wrzucił temat kolumbów i zaczynałem sobie to odgrzybywać w pamięci jakieś takie doświadczenie z młodości, z ogólniaka jeszcze.

00:03:24: I tak i pomyślałem sobie, że to jest bardzo ciekawa intuicja.

00:03:27: Ryzykowna ale ciekawe.

00:03:31: A ty Krzysztof czytałeś kolumbów zanim nie dowiedziałeś się, że będzie na nim nie pracować?

00:03:38: Nie.

00:03:40: Nie znam absolutnie tej pojeści.

00:03:42: Nic w ogóle nic zero-nul.

00:03:44: Nie wiedziałem o tym, że istnieje serial również.

00:03:47: A widzisz, bo to jest też ciekawe.

00:03:48: To mnie też interesuje wasza wspólna praca i zresztą zespołu dużego zespał.

00:03:54: Zakaś superprodukcja Teatr Polskiego w kontekście tych różnic pokoleniowych.

00:03:58: Bo to jest ciekawo, że macie zupełnie inne spojrzenia.

00:04:01: Ja jeszcze w ogóle jestem prawdopodobnie między Wami, bo ja jestem osiemdziesiąt jeden!

00:04:06: I ciekawe jest to jak coś funkcjonuje w danym pokoleniu, jak zanika i jak w ogóle ginie.

00:04:11: Nie?

00:04:11: I myślę że nie wiem czy wy też tak w ogóle pracując nad tym jakoś to rozkminialiście w taki sposób.

00:04:18: no bo przecież osoby różnych pokoleń biorą udział w tym, że przedsięwzięciu... Jak to wygląda?

00:04:22: patrzenie na to, na zabieranie się w ogóle za to z tej perspektywy?

00:04:26: Jak już z Maciejem uznaliśmy, że to robimy to zaczynają się zastanawiać nad strategią żeby.

00:04:33: No i pierwsze, co mi przeszło do głowy, że muszę zaprosić na pokład twórczy osoby młode.

00:04:39: Żeby w jakimś takim pomiędzy... To

00:04:41: nie jest oryginalny pomysł?

00:04:42: To jest Twój pomysł zawsze!

00:04:44: Trochę tak, ale w tym wypadku szczególnie ważne to mi się wydawało, żeby troszeczkę nie odlecieć w jakąś taką przestrzeń.

00:04:55: odklejono od najmłodszego pokolenia I pierwszą współpracowniczką, którą zaprosiłem była Martyna Wawrzyniak która zaczęła pracować.

00:05:07: Zaczęliśmy rozmawiać na temat adaptacji i w takim drugim tempie pomyślałem sobie, że jest też potrzebny dramaturg chłop mniej więcej z tego, bo Martyna i Krzysiek są z tego samego pokolenia żeby gdzieś tutaj szukać takich przecień.

00:05:25: dwóch też perspektyw w ich pokoleniu.

00:05:29: więc tak bym powiedział pra początku to wyglądało I zależało mi bardzo, żeby pisała to Martyna.

00:05:40: Z Martiną już pracowałem.

00:05:42: Martina jest prodziekanką wydziału reżyserii Dramaturgi i jesteśmy takimi stałami współpracownikami też w szkole.

00:05:50: ale zalaborzało mi na tym, żeby włączyć perspektywę nie tylko chłopacką po prostu.

00:05:57: I takim podstawowym zadaniem, tym pierwszym zadanem była taka wyłączenie perspekstywy cywilii a bym powiedział procyzyjnie cywilek i naszą narratorką, tak trochę będę spoilerował jest cywilka.

00:06:15: Jest basik czyli jedna z bohaterek kolumbów więc jest ten filtr jakoś nałożony na tę opowieść.

00:06:23: idzie to w jakąś tam stronę.

00:06:25: No uprzydziłeś nawet moje pytanie, bo to jest tak.

00:06:27: To mnie ciekawiło, bo jest bardzo chłopacka lektura.

00:06:30: głównie bohaterowie właściwie, to są sami faceci.

00:06:33: więc tutaj mam taką kropeczkę, wiesz, mądź natatka dotyczącą tego.

00:06:38: może jeszcze do tego wrócimy.

00:06:39: ale zanim to chciałem Krzysztofa zapytać na jak już sięgnęłeś?

00:06:42: Słuchaj po te lekturę to co świetnie się czytało?

00:06:46: Nie świetne się czytalo?

00:06:48: Właśnie dla mnie to było bardzo zaskakujące doświadczenie, bo totalnie nie spodziewałem się że będę czytał książkę o Powstaniu Warszawskim i się w nią ściągnę, jeszcze dla mnie to jest zupełnie nieintuicyjny wybór.

00:07:01: I jakichś powiedziałbym, że nieszczególnie jakoś bliski ale bardzo się wciągnąłem właśnie.

00:07:10: Bardzo się wciążnąłem i bardzo polubiłem tych chłopaków.

00:07:12: Bardzo polubił... Jakoś z nimi empatyzowałem bo dla mnie ta książka w dużej mierze była jakąś też opuściową o dorastaniu i takim do jakimś takim coming of age w bardzo dziwnym momencie.

00:07:26: I naprawdę zaskoczyło mnie to, jak dużo podobieństw między mną a nimi odnajduje.

00:07:35: Jak ich polubiłem, jakim współczuję i dla mnie to była całkiem wzruszająca historia.

00:07:41: wiadomo że nie załapałem się na te wszystkie chłopackie opowieści i czasem patrzyłem na to z przymrużeniem oka ale bratny to nieźle napisał.

00:07:53: To jest takie dobre czytadło bardzo wciągające.

00:07:57: I te wszystkie intrygi z pierwszej części, bardzo się wciągnąłem.

00:08:01: to też... dawno nie czytałem książki, która tak fabularnie by mnie zasała.

00:08:07: no nie?

00:08:08: Bo dla tych co znają tą opowieść losy basika w pierwszych części, los tego listu, listonosza ta cała intryga jest świetnie skonstruowana.

00:08:21: po prostu Także wpadasz w tą książkę, ja też wpadłem i mnie to zaskoczyło.

00:08:26: Rzeczytam książkę o powstańcach... O przyszłych powstańskach, o powstającach I znajduję tyle jakiejś takiej płaszczyzny... Tyle punktów wspólnych taką płaszczyznę do... Do zenpatyzowania z nimi.

00:08:41: Ja muszę wam powiedzieć, że ja znałem kolumbu i wiedziałem o tym dzielę.

00:08:46: Ja nie czytałem go w szkole bo to mnie w ogóle nie interesowało.

00:08:49: To samo jak chłopcy z placu broni

00:08:51: itd.,

00:08:51: ja nienawidziłem tych wszystkich książek, tych chłpopaków po prostu biegających strzelających do siebie.

00:08:55: no nie, ja nie ale widziałem serial.

00:09:01: Zresztą jak się ogląda naszych tuzów dzisiaj po prostu ektorstwa kiedy ma ja dwadzieścia lat to jest w ogóle rzecz absolutnie wspaniała.

00:09:08: I przeczytałem, słuchajcie.

00:09:09: Przeczytałam jakiś czas temu, bo tam wyszła ze trzy lata temu.

00:09:12: nie ta biografia pewnie ją znacie oczywiście Marata Biografia Bratnego, bo sam bratny jest fascynującą absolutnie postacią, sam jest na film dobry i przeczytałem kolumbów.

00:09:26: No niedawno kiedy po prostu Macie mi powiedział, że będą na deskach teatralnych a mam taki zwyczaj, że jak jest do teatru idzie coś literatury to ja to zawsze czytam i myślę sobie dobra zobaczymy.

00:09:37: I kupiłem uwaga sobie trzy tomy bratnego na jednym z portali internetowych za pięć złotych i dwadzieścia trzy grosze.

00:09:48: i to jest ciekawe nie?

00:09:50: Że książka mówiłam w tej mojej rozpędówce Chyba była jednym z największych, jeśli największym w ogóle bez celerem powojennej Polsce.

00:09:59: Wychodziła w jakichś nakładach dzisiaj niewyobrażalnych i tak o niej dyskutowano i pisano i tylu twórców się fascynowało i teatralnych filmowych tym dziełem.

00:10:11: I ona znika.

00:10:12: Mam wrażenie, że ona kompletnie zniknęła.

00:10:15: Ona właśnie już dla takiego pokolenia, nie wiem już na pewno od dwutysięcznego roku w góra może i wcześniej właściwy jest zupełnie nieznanym dziełem taką amintuicję.

00:10:23: zginęła w czeluściach.

00:10:26: Niektórzy tłumaczą to oczywiście tym bratnym, tym że sobie wbił gwoźdę trumny z swoją trumienną książką o Solidarności z oświęćdziesiątego trzeciego roku i tak dalej ale nie wiem czy to jest do końca wytłumaczenie.

00:10:38: Chciałem was oto zapytać po tej mojej przy długiej przemowie w tej materii o to istnienie dzieła i dotowanie życia dziełu.

00:10:46: no bo bierzecie się za coś co było absolutnym hitiorem i napisano taką ilość rzeczy że pewnie nie można przez to się przebić dzisiaj gdyby ktoś chciał to wszystko skczytać.

00:10:56: A jednocześnie bierzecie się za coś, co wyleciało właściwie ze świadomości moim zdaniem z obiegu już młodych pokoleń zupełnie nieznaną rzeczą.

00:11:05: I co to jest za praca powiedzcie mi z taką materiał?

00:11:08: To ma w ogóle znaczenie dla was?

00:11:10: Dla mnie miało bardzo duże jakby to co teraz mówiłeś jakoś taka refleksja taki w takim startowym już takiej decyzji wzięcia się za ten materiał.

00:11:19: Taką refleksję miałem I też dlatego jest Krzysiek Martyna na pokładzie i Ania, czyli autorka ruchu.

00:11:29: Bo tak sobie zdają sprawy że ta książka która miała taką wtyczkę dla nas Polaków, dla pokolenia które wojnę przeżyło potem dla dzieci pokoleni a którą tą wojną przeżyły i ta wtycka cały czas istniała mniej więcej w moim wieku dokładnie wiedzą o co chodzi, że jesteśmy dziećmi dzieci wojny i do tego takiego trzeciego pokolenia jakby ten temat cały czas gdzieś krążył nad naszymi głowami.

00:12:01: Gdzieś tam przepracowywany i ta książka jest w rodzaju rekonstrukcji?

00:12:07: No bo ona jest, powiedzmy biograficzna.

00:12:09: chłop, który to pisze.

00:12:11: To przeżył koduje siebie w tej książce, koduję swoich przyjaciół jakby świat którym naprawdę był.

00:12:19: nie jest to miejsce żeby się zastanawiać gdzie tutaj jest jakaś taka dokumentalność jakby tej historii a gdzie tu jest jakiś taki dodatek pisarski.

00:12:29: Ale z całą pewnością jest to rekonstrukcja jakiegoś świata, takiego doświadczenia.

00:12:33: A dla nas najważniejszym takim hasłem na początku pracy i cały czas on wraca było dobranie się rekonstrukcję emocji żeby naprawdę zrozumieć co ci ludzie czują.

00:12:44: nazwaliśmy sobie trudnymi albo brudnymi emocjami czyli w kontrapunkcie do takiej narracji już jak wracając do naszych czasu do czasu w pokoju jednak straszenia nas wojną używania przez polityków terminu wojna, grania w takiej bieżące politycznej bym powiedział tym tematem.

00:13:05: Używając oczywiście wielkich słów, wielkiej ilości flag i mi się wydaje że opowieść zabrani się za książkę która ma taki vibe rekonstrukcyjny taką kompetencję jeśli chodzi o takie rzeczy jak wojna takie tematy jak wojnę dla ludzi żyjących w pokoju.

00:13:27: zaglądający do losów jakiegoś pokolenia kolumbów dzisiaj, wydaje mi się bardzo ciekawa.

00:13:35: Jednym z takich naszych rozważań było takie zauważanie, takie hej dzieciaki które się urodziły w roku dwudziestym a to pokolenie kolumbu to jest ten rocznik tysiąc dziewięćset dwadzieścia bo jest to pod tytule tej książki, w tytulę książki bratnego mają dziś sześć lat I nasza jedna z takich fantazji, zresztą dwójka dzieciaków będzie biegać po szkole, po scenie.

00:14:01: Mieliśmy taką refleksję że zastanawialiśmy się nad tym kółkiem, nad tą jakąś taką dziwną rocznicą i też jakimś tam wyparciem tego doświadczenia wojennego.

00:14:15: no bo wiadomo biologia więc te pokolenia się wykruszają.

00:14:22: To jest chyba takim tematem naszego rozważania.

00:14:25: Co to znaczy zajrzenie do książki opartej na jakimś bardzo dużym doświadczeniu, bardzo dobrze napisanej?

00:14:35: Bardzo dużą taką literacką kompetencją?

00:14:38: co to znaczy przejrzeć się w tym, zajrzeć do tego, poglądać sobie to i to jest taki nasz.

00:14:45: jakbyś zapytał hej po co to robicie?

00:14:48: to mi się wydaje, żeby tak jakbym miał to ekspakować.

00:14:51: To powiedziałbym, że dlatego to robimy.

00:14:55: Że to jest książka o wojnę wystawiana w trakcie w czasie pokoju ale jak by to powiedzieć która próbuje będziemy starać się korespondować z jakimiś naszymi lękami rozważeniami wątpliwościami na temat ten temat.

00:15:12: po prostu jak sobie gadamy takim jakimś takim codziennym spotkaniem.

00:15:16: I już mówisz tak.

00:15:18: teraz tak sobie myślę, bo mówisz o czasach pokoju.

00:15:21: Aczkolwiek ja kiedy usłyszałem że będą kolumbowie w polskim no to oprócz tego żebym zaskoczony właśnie, bo jest bardzo nieoczywisty wybór ale jak wiemy dyrektor Maciej Nowak chodzi ze własnymi ścieżkami i a drugiej strony po tym sobie pomyślałem kurczę rzeczywiście co jest coś bardzo ciekawie korespondującego z naszymi czasami.

00:15:41: W tym sensie tu po posniogartę W tym sensie, że jesteśmy w jakimś napięciu.

00:15:46: Od czasu do czasu spada jednak jakaś rakieta na terytorium Polski, co jest nowością od wielu dekad na szczęście ale też w kontekście takim, że mamy wokół siebie naszych znajomych kolegów-koleżanki z Ukrainy którzy mają dwaście aparelatyj np.

00:16:01: byli wojsku albo mają kogoś i korrespondują siedzą na zoomie ze swoimi No wiecie, po prostu przyjaciół mi, którzy są gdzieś na tym froncie.

00:16:12: I gdzieś kurczę to napięcie jakieś takie związane z jakąś tą wojną.

00:16:18: nieopodal wisi trochę w powietrzu.

00:16:20: Wiesz o co mi chodzi?

00:16:21: Nie chodzi mi o katastroficzne wizje tylko że no to jest dzisiaj w naszej... Co wydawało się kilka lat temu zupełnie z kosmosu.

00:16:31: Więc wiesz, w jakimś tam... To

00:16:34: musimy powiedzieć, że Dańsku Dienko jest z Ukrainy Pochodzenia Ukraińskiego aktorem Teatru Polskiego wspaniałym.

00:16:41: Zresztą skończył Kraków?

00:16:42: Tak.

00:16:43: Skończą Krakow.

00:16:44: Jak przeanalizujesz naszą obsadę?

00:16:46: ona jest, bym powiedział jak to nazwać niejednoznaczna, która gdzieś sposób.

00:16:55: my tego nie zamierzamy wprost odpakowywać ale Ale w ogóle struktura zespołu teatru polskiego, które Maciek konstruuje jest bardzo nieznoznaczna i daje taki wygląd też zmieniający się taką dynamikę naszego społeczeństwa.

00:17:14: Przesuwanie pewnych rzeczy, wielobarwność naszych pochodzeń, biografii...

00:17:24: To jest Alona Szostak, powiedzmy przecież prawda.

00:17:26: Która jest pochodzana Rosjanką od wielu lat w Polsce wspaniała aktorką ale jest widziałem Sylwiaczu gościnnie, która jest czarną aktorkką Polką.

00:17:35: to jest ciekawa, ciekawa jest Alanan Murtata no właśnie jeszcze inny korzeń chociaż urodzony z Łomży choć nazwisko urodzone błomży chodź nazwisco nie wskazuje.

00:17:45: To bardzo jest ciekawe.

00:17:46: o czym teraz mówisz rzeczywiście skorzystania z tego że tak powiem biograficznego potencjału zespoła ktorskiego, że się tak wyraża.

00:17:55: Rozumiem, że to jest gdzieś... Jak mówisz?

00:17:57: To będzie jakieś takie opowieści w jakimś takim netliksowym geściem, bym powiedział.

00:18:03: Jakieś takiej obsady, która tłumaczy się z siebie i jest jakby takim obrazem, jakimś gestem, które gdzieś przez samą obsadę opowiada o jakiejś strukturze, o naszym postrzeżeniu na temat współczesnej

00:18:20: Polski, społeczeństwa.

00:18:22: Bo to jakiś taką naszą wtyczką było to że zastanawialiśmy się co by było gdyby kolumbowie się dzisiaj wydarzyli po prostu.

00:18:29: Taka podmiana też taka obsadowa i pokręniowa.

00:18:33: no bo tak jak mówicie o tej wojnie której nie ma ale jest od od jakiegoś czasu takie znaczy no ja się już chyba takim świecie trochę wychowałem w takim świeciu który ma takie znaczy mamy poczucie jakiego nie wiem czy zbliżającego się końca ale jakieś takiego nie wiem Czy widma.

00:18:49: ale w tej całej narracji pokoleniowej często się mówi o ostatnim pokoleniu.

00:18:55: No i to też dzieci kolumbowie są dla mnie jakieś takie stare konstrukcje z jakimś takim poligonem doświadczalnym, jak to oglądam taką próbą przejrzenia się w jakimś katastrofalnym doświadczeniu, które dotknęło tamto pokolenie.

00:19:15: no bo to jednak... bo tamtopokolenie to jest dosłownie pokolenia stracone.

00:19:19: To jest, to jest najbardziej wzruszające dla mnie w tej całej historii.

00:19:23: Że kiedy wybuchła wojna oni mieli osiemnacie, dziewięćdziesiąt dwieścia lat i cała, cała ich młoda została nie odebrana po prostu przez no przez jakby jakoś taką okrutną, okrutne zdarzenia, znaczy okrutą historię po prostu.

00:19:40: I kiedy im przyglądam się podstawiając siebie jakby pod to doświadczenie No to to jest na mnie niezwykle wzroszające, z drugiej strony też w jakiś sposób nie wiem pokrzypiające.

00:19:55: W sensie tej historii jest dużo jakichś takich po prostu takich głupot które oni robią te chłopaki jakieś takie niedomówień, nieporozumień ale dużo jakiejś pięknej przyjaźni też miłości i jakiegoś takiego po prostu wsparcia które sobie dają.

00:20:18: I to w całym tym dyskursie pokoleniowym współczesnym wydaje mi się bardzo jakieś pokrzypające.

00:20:26: To, że kiedy byli w jakiejś sytuacji zagrożenia to byli razem wspierali się dawali radę po prostu i pomimo tego, że tamtym czasie trochę wpadli w tą narrację powstańczą, no bo też opowiadamy o powstaniu i wydaje mi się że dali trochę... No dobra to ciężko mi to oceniać.

00:20:57: Ale że podjęli pewne decyzje może zbyt pochopnie mówię o powstaniu już wzięciu udziału w powstanie.

00:21:07: To było w nich wiele takich jakiś szlachetnych uczuć, którymi ja się które podziwam po prostu, że w tym momencie próby dowali radę i bronili siebie nawzajem, bronili swojego domu.

00:21:27: Aby zostali postawieni w takiej sytuacji, której ja sobie nie wyobrażam, więc dla mnie to jest jakieś takie po prostu rekonstrukcja potencjalności, która jest przed nami.

00:21:41: Kolumbowie.

00:21:42: to przedstawienie o potrzebie wspólnoty, o młodości przyjaźni i miłości także do Ojczyzny.

00:21:48: To opowieść o przywiązaniu do miejsca na Ziemi w którym chcemy czuć się bezpiecznie i które boimy się stracić.

00:21:54: to jest fragment opisu spektaklu.

00:21:56: follow up do tego co mówisz bo ja to sobie wyboldowałem bo też mam takie poczucie że no ta miłość do Ojczizny To tak w polskim teatrze na umiarkowanie naszym funkcjonuje.

00:22:08: Wiecie o czym mówię, to znaczy że raczej dominuję taki dyskurs krytyczny i ja próbuję sobie przypomnieć jakiejś spektakle w którym by go nie było i nie potrafię sobie przypomnieć.

00:22:23: Ciekawe też jest to, że ta ojczyzna i ta miłość doojczyzny to coś, co jest zagarnięte przez jedną stronę.

00:22:28: Na przykład politycznego sporu i podziały jest już dzisiaj sprawicą jakoś związane z nacjonalizmem gdzieś

00:22:35: itd.,

00:22:36: tu ten teatr nasz Prawodawa wiadomo lewicowy liberalny krytyczny w stosunku na naszej rzeczywistości itd.. A tu jest tam już dojczyzny, to uśmiecha się rymnik już brzyżek.

00:22:47: To

00:22:48: powiedz o tym, bo mnie to zaciekawiło.

00:22:50: No to jest jeden z naszych kluczy czytania tego bratnego.

00:22:53: Bratny jak patrzysz na jego biografię i jego pochodzenie.

00:22:58: kontrowersyjna postać ale lewicowa postać Ale w momencie próby chłopa który broni tej ulicy jednej drugiej w Warszawie więc Nie widzę żadnego, jak tak zamkniemy oczy i wyobrazimy sobie jakąś taką katastrofę.

00:23:17: Nie będzie miało to żadnego znaczenia.

00:23:18: kto ma dzisiaj jakieś poglądy polityczne?

00:23:21: te zachowania są nie do wyobrażenia oczywiście nasze w momencie jakiegoś takiej jakiejś katastrophe ale to naprawdę nie będzie miała żadnego znaczenia jakby coś Chociaż wierzę

00:23:32: się, uważa przepraszam, że dziwiaję te słowa.

00:23:34: Ale wie, że to wiele osób uważa, że jak patrząc na rozmaite badania, to obyśmy nie byli nigdy postawieni przed takiej sytuacji, ale że... Zresztą tak jest, że osoby właśnie o konserwatywnym prawicowych poglądach, to one biorą za, wiecie chwytają za karabin i to... Przynajmniej

00:23:50: tak dzisiaj deklarują, ale nie wiemy.

00:23:51: Tak dzisiaj

00:23:52: dokładnie, ale mówię o dekleracjach oczywiście!

00:23:53: Mówię właśnie o deKlaracjach, nie?

00:23:55: A Teo powiedzmy te lewicowe notone wiadomoże wsiadają do Rayanera i uciekają do

00:24:00: Barii.

00:24:01: Tak wyglądają.

00:24:02: Więc mówię tutaj absolutnie o deklaracjach, nie.

00:24:04: więc w tym sensie.

00:24:04: to też mnie zaciekawiło dlatego to sobie podkreśliłem.

00:24:10: Z jednej strony są dekleracje, drugiej strony wydarzenie, które by oby nigdy nie nadeszło.

00:24:15: To jest jedna sprawia tak strzymał po prostu Lejce z taką pewnością jak będzie.

00:24:22: mogę sobie spokojnie wyobrazić że rząd prawidzowy i wyjeżdża drugiego dnia po wybuchu wojny.

00:24:31: Przetestowaliśmy

00:24:32: ten model.

00:24:33: Dokładnie tak, dokładnie tak.

00:24:35: Więc jakby spokojnie tu są chyba takie dwa tematy, bo z jednej strony jest jakieś takie społeczeństwo i z jakiejś pokolenia, bo pokolenie które są w jakimś takim momencie męcie jakimś zwrotnym jakiegoś takiego potworu potwornego momentu.

00:24:50: ale jest też władza która jakby te te jakieś rozkazy powiedzmy wydaje.

00:24:58: I ta książka jest bardzo mocno krytyczna wobec władzy, która rozkaz rozpoczęcia powstania krytykuje.

00:25:05: Bardzo mocno to jest bardzo mocno krytycznie książka.

00:25:09: ona stoi po stronie chłopaków dziewczyn którzy w trakcie powstanie walczą rych zrykują życie tracą życie ale jest bardzo krytyczne wobec Władzy która ten rozkazy wydaje.

00:25:21: i to są dwie sprawy.

00:25:23: po prostu Tak jak wspomniałeś w rozbiegówce, jestem pedagogiem od wielu lat.

00:25:34: Co za tym idzie mam taki styk bezpośredni z pokoleniem, który wchodzi w dorosłość.

00:25:40: Obserwuje tematy o których interesują młodych twórców, młode twórczynie i... A z drugiej strony słyszę narrację o pokoleniu, jak się nazywa Wasze albo jeszcze nim młodsze pokolenie.

00:25:57: Ten ZI?

00:25:58: Tak to się mówi o pokolenni jakby to powiedzieć płatków śniegu.

00:26:01: jakie są takie jakieś takie określenia takie takie które próbują przeszpilić tak obrzydzić te pokolenia i tak dalej.

00:26:10: Dokładnie tak się mówiło w pokoleniu kolumbów.

00:26:13: To jest dokładnie jakby symetryczna sytuacja jeden do jeden sytuacja.

00:26:17: Bardzo nas to zaciekawiło w ogóle, że ten taki dyskór ojców tych, którzy odzyskali tą niepodległość na początku tego w tym XVIII roku itd.

00:26:25: I tak dalej i tak dalej.

00:26:26: W swojej jakby to powiedzieć narracji tych swoich synów te swojej córki.

00:26:30: Jakby to powiedzieć?

00:26:31: Od płatków śniegu wyzwali.

00:26:35: Także oni to kopiły wino i piszą wiersze.

00:26:37: To wszyscy byli poetami.

00:26:39: Dokładnie tak.

00:26:40: To znaczy takie zbieżności i bym powiedział takie... No, jesteśmy w czasie jakichś takich deklaracji bardzo zagunionego, sporyzowanego społeczeństwa podkręconego przez polityków, którzy kręcą swoje jakby to powiedzieć interesy i tak dalej.

00:26:58: Ale ja tak popatrzę na tych ludzi nawet młodych, którzy mają prawicowe poglądy.

00:27:03: Ja ich lubię... Ja mam w ogóle nie mam jakiegokolwiek prób... Mam jakieś jakąś taką olbrzymią do nich sympatię.

00:27:13: Nie mam jakiegokolwiek napięcia na ten, na temat młodego pokolenia, który wchodzi w życie i jest jakoś gdzieś tam przechwycony, bo wiem jaki jest.

00:27:20: Więc jakby ja bym to rozdzielał i nie widzę też żadnego powodu żeby ze strony jakby to powiedzieć pozycji lewicowej nie opowiadać o patriotyźmie, bo niby dlaczego nie?

00:27:30: Nie opowiadzać o miłości do kraju, no niby dla czego nie?

00:27:34: Nie mieć takiego przekonania że w ludziach o poglądach lewicowych jest potencjał obrony swojej ulicy, swojego domu i swoich bliskich.

00:27:47: Dlaczego mam tak nie uważać?

00:27:49: Myślę że tak po prostu jest.

00:27:51: więc jakby to powiedzieć ten jakby to przedstawienie też temu próbuje się jakby przyjrzeć tak pogadać o tym trochę.

00:27:58: tak co pozadawać tych parę pytań?

00:28:01: od co tu chodzi?

00:28:01: dlaczego te czasy tego pokoju?

00:28:04: jak mówię z czasu pokoj?

00:28:05: oczywiście mówię o pokoiu tym naszym tym codziennym i tym, ale jesteśmy w czasach wojny i to kilku wojen.

00:28:15: Jesteśmy w momencie takiej totalnie mówię o jakiejś takiej makroskalii.

00:28:19: Mówię teraz o czywiste rzeczy.

00:28:20: jakieś takie.

00:28:22: już pokój to już był jakby moment takiego ciepłej wody w kranie już był I nie ma żadnych perspektyw żeby żeby ten żeby ta tendencja się zmieniła i po prostu zaczynamy się przyzwyczaić nowych okoliczności coraz mocniej i coraz mocnej.

00:28:40: Więc może jesteśmy w takim momencie, żeby tak na spokoju, a ta jest z dobrym miejscem do tego, żeby sobie tak zrewidować te wszystkie zdania, które padają.

00:28:55: zejmowy chłaf.

00:29:04: Podpisuje się pod tym dramaturgą.

00:29:07: Drogi, pytanie mam następujące do Ciebie.

00:29:09: To też właściwie powinno być też pytanie do autorki adaptacji.

00:29:13: ale kiedy Andrzej Wajda chciał robić film no to mu bratny powiedział że jest niemożliwe że ta jego opowieść na tych sześciuset stronach w trzech tomach będzie w dwugodzinnym filmie.

00:29:25: nie ma mowy.

00:29:26: Ten film nie powstał i jak wiemy, powstały serial, który dał większe możliwości tutaj czasowe.

00:29:32: Powiedzcie proszę o tym, jak zabraliście się z ten tekst.

00:29:36: no bo trzeba go na język teatru przełożyć.

00:29:38: Nie możemy siedzieć bez skońca w teatrze.

00:29:42: Opowiedźcie coś.

00:29:43: ciekawi mnie, jak żeście się za to spore dzieło pod tym względem zabralili.

00:29:49: Jak to wygląda?

00:29:49: No jasne

00:29:50: I Morgan Szternjak w pracy nad serialem miał dużo większe możliwości pokazywania opowieści o samym powstaniu i tych akcjach, o których opowiada bratny przez sam fakt że kręcili to.

00:30:16: I dla nas jakimś dużym wyzwaniem było jak opowiedzieć te doświadczenia naszych bohaterów w teatrze, no bo wiadomo że jakby teatrz...

00:30:32: ma swoje ograniczenia.

00:30:33: Ale ma też swoje wspaniałe możliwości.

00:30:36: No i właśnie stwierdziliśmy, że jakimś kluczem dla nas trochę już o tym powiedział Rymik będzie po pierwsze skoro jesteśmy w teatrze właśnie wykorzystując ten język, będzie jakaś próba przybliżenia takiego... takiej lupy na naszych bohaterów.

00:31:02: Więc tak jak my, tak jak robimy rekonstrukcję tego doświadczenia i tego momentu, tak w trakcie tej rekonstrukcji zbliżamy, przybliżam bohaterów, kolumbów, chłopaków dziewczyny.

00:31:20: Głównie chłupaków w zasadzie.

00:31:22: W pierwszej części głównie zajmujemy się chłopotami tymi przytkimi emocjami z którymi oni musieli sobie radzić w trakcie konspiracji.

00:31:35: i robimy to dlatego że zaskoczyło nas jak bliskie są te doświadczenia nam jak bardzo odbiegają od tego powstańczego mitu bohaterskiego.

00:31:52: Jak to robimy?

00:31:54: No właśnie, trzeba było musieliśmy wybrać pewną strategię.

00:31:59: trochę Remy go tym powiedział.

00:32:03: no bo w tej całej chłopackiej opowieści co nas najbardziej jakoś zruszyło?

00:32:06: no bo wiadomo że to są super jakby super coming of age jakby chłopaki, ale co nas najbardziej wzruszyło, że no to ostatecznie kurczę.

00:32:16: Te ci... Ci te chłupki przeżywają.

00:32:21: Praktycznie wszyscy kolombowie przeżywają.

00:32:25: No z głównych bohaterów w pierwszej części wszyscy.

00:32:29: No jest pewna ekipa która nie przeżyła.

00:32:34: No nie?

00:32:34: W sensie ginie w pierwsiej części Antek, o którym są trzy słowa po prostu i on ginia od razu.

00:32:41: Także myśmy stwierdzili, że trochę korzystając z tego, że jesteśmy w teatrze i nie musimy tego opowiadać po prostu.

00:32:46: Nie musimy opowiadać jakichś arcyakcji, które oni tam wchodzą.

00:32:51: A jeśli to robimy?

00:32:52: To robimy to po to żeby przyżyć się jakby temu co się dzieje w nich wewnętrznie.

00:32:59: Natomiast możemy wyciągnąć pewną perspektywę I nadać jakąś taką wyrazistość po prostu Nie przez cechy zewnężne jakby charakterystykę postaci, ale przez po prostu fakt że oddajemy głos tym bohaterom, którzy tego powstania tej konspiracji nie przeżyli.

00:33:24: I no i cóż mamy taką ramę narracyjną, którą bardzo konsekwentnie prowadzimy przez całość.

00:33:36: Ten spektakł będzie trza około trzy godzin, więc faktycznie Wajda miał rację, że w dwie godziny się nie da.

00:33:41: Nie zdradował się to!

00:33:44: Dlaczego?

00:33:44: Ale

00:33:45: w trzy sioda...

00:33:47: Z morze z lekkim haczykiem się da.

00:33:51: I oczywiście zrobiliśmy też ogromną selekcję wątków ale skupiłyśmy się na rzeczach, na których Morgan Stanisław się jakby nie skupił.

00:33:59: wyciągamy takich historii jak Alina której w ogóle nie ma w serialu.

00:34:04: Wyciągamy historię Tadeusza, który w serialu pełni funkcję dla mnie nie jakąś taką nieodgadnioną.

00:34:11: A u nas ten cały wątek jest jakiś ważny, bo też... Rajmyk też wspomniał.

00:34:19: ja takie tylko plamy tutaj rzucam.

00:34:21: Sorry że tak nie chcę za dużo ale też chce coś wam tutaj zdradzić.

00:34:26: No właśnie.

00:34:26: A to żeby nie zabić reżysera, bo się bardzo stresuje teraz.

00:34:28: To

00:34:29: nie pokrósuje

00:34:30: się.

00:34:31: Natomiast perspektywę cywilii o jeszcze tak powiem jest dla nas po prostu istotna.

00:34:35: dlaczego?

00:34:36: Bo po prostu jest nam bliska.

00:34:38: Ja słowo tylko dorzucę, jeśli pozwolisz.

00:34:40: Absolutnie oczywiście.

00:34:41: Najbardziej kompetentna w takiej odpowiedzi niestety musiała uciekać na chwilkę.

00:34:45: na Śląsk byłaby Martyna, autorka adaptacji.

00:34:48: to jest adaptacja bardzo autorska autonomiczna bardzo mocno.

00:34:54: mimo tym bardzo zależało że Martyna w tym takim pierwszym takim wieździe w tę powieść nakryśła swoją perspektywę dziewczyńską perspekdywę... Dziewczyńsko dojrzałą perspekstywy.

00:35:05: no powiedział żeby na poziomie już takiego pierwszego gestu wejść w jakiś taki krytyczny ogląd tej opowieści samego bratnego, który romantyzuje pewne rzeczy, które w sposób, bym powiedział przy całym szacunku dla autora jednak traktuję te bohaterki tak jak traktuje opisuje śmierć tych bohaterek i jak opisuje.

00:35:34: więc tutaj było takie bardzo duże nasze pole krytycznego spojrzenia, a to ja czułem że za to się musieli wziąć.

00:35:40: autorka po prostu.

00:35:42: Autorka dramatów, autorkę która jakby ma swój jakby bardzo mocno już skrystalizowany z jednej strony język ale też światopogląd jakiś taki podejście do rzeczy.

00:35:53: To jest jakby jedna rzecz.

00:35:56: ta powieść za pięć dwadzieścia trzy ma trzy tomy.

00:35:59: tak jak wspomniałeś Pierwszy tom nazywa się śmierć po raz pierwszy.

00:36:05: I to możemy zradzić, czyli to jest ten pierwszy tom przed powstaniem.

00:36:14: i tutaj jest takie nasze pole takiego jakiegoś badania tych chłopaków tego powodu wejścia w tą konspirację jakiś takich wzajemnych relacji.

00:36:27: To nas bardzo zainteresowało.

00:36:28: To gdzieś badamy, sprawdzamy jak te chłopaki na siebie działają?

00:36:34: Jak wchodzą tę strukturę i jak ich państwo za sysa do tych struktur.

00:36:39: jakby to nas interesował.

00:36:41: Co się tak naprawdę dzieje.

00:36:42: też nas interesowało ich stosunek do to co Krzysztof Przedwilką wspomniał do rodziców.

00:36:48: jakiś ten ta postać Tadeusz, tadeusz to jest ojciec Kolumba ta rodzina skierników, czyli Żydów ukrywających się w widni na Mokotowie u Jerzego.

00:37:01: to nas bardziej zaciekawiło.

00:37:03: To taka nakładanie nowej tożsamości, wypieranie swoich nawet cech życie w jakimś takim ukryciu, wymazaniu.

00:37:20: To wydało mi się bardzo ciekawe, też bardzo współczesny.

00:37:23: to jest temat.

00:37:24: Też współczestny temat jeśli chodzi o kraj który żyje w pokoju, który ma problem narastający z innością, z różnorodnością który zaczyna być agresywny i jakieś stare demony wychodzą z nas niemożności jakoś spółistnienia z ludźmi o innych biografiach niż Polak, zresztą Polak Katolik Biały z Dziada Pradiada.

00:37:57: To nas bardzo interesowało.

00:37:59: Drugi tom tak słowo tylko wspominać, czyli śmierć po raz drugi tak nazywa to bratny, czyli jakby to powiedzieć powstanie, żeby tak nie pozdradzać... Tak poczuliśmy że musimy zmienić trochę konwencji opowieści, żeby jakby to powiedzieć nie bawić się w jakąś taką fabularną ścieżkę, bo może jest do zrobienia ale raczej.

00:38:24: To dostaje pewnego rodzaju struktury koszmarus no poematu jakieś takiej.

00:38:33: no bo wiadomo że ci bohaterowie to poeci więc tak poczuliśmy ,że to trzeba gdzieś zabrać w zupełnie inny, jakiś taki tomik poezji trochę stworzyć.

00:38:44: Nie wiem jak to lepiej na tym... Trochę baj duże ale

00:38:47: wiesz... Ale rozumiem, rozumiem

00:38:49: że tutaj się nie da dobrać w sensie realistycznym do tego drugiego tomu i tam jest dokonany pewnego rodzaju bardzo duży gest.

00:38:58: no i trzeci tom czyli to co jest ubratnego powojnie coś co on nazwał życie U nas będzie jakąś płętą tego przedstawienia, coś co nam się cały czas rodzin nie ukrywa.

00:39:09: Jeszcze tego czekamy troszeczkę bo to nie będzie długie ale coś tam przyspilamy sobie co tak naprawdę o co chodzi w tym tomie a na prawdę słowie życie Co tu znaczy?

00:39:22: I to jest tak pokrótce w takim geście adaptacyjnym i też tak szczerze powiem dla ludzi którzy przyjdą i serdecznie zapraszam oczywiście do teatru i od razu mówię, że jakby jeśli ktoś będzie chciał zobaczyć literaturę w sensie opowieść jeden do jeden realistyczną opowieści od A do B no to tego nie dostanie.

00:39:51: idzie to w taką jakąś przestrzeń, realki bardziej Netflixa niż kinowej.

00:39:56: No to świetnie

00:39:57: już wszyscy wiedzą o co chodzi?

00:39:59: Jest jakaś taka wolność, bym powiedział interpretacyjna i jazzowanie na materiale, na tej wspaniałej literaturze, na tym klasyku.

00:40:07: ale jednak no my to bierzemy wręce i jakby swoją stronę gdzieś to zabieramy.

00:40:13: I bardzo dobrze bo właśnie od tego jest teatr.

00:40:15: żeby to robić Ustalmy fakty.

00:40:18: Powiedzcie, zbliżamy się do końca i ja kontroluję czas bo panowie idą na próbę więc musimy planować żeby zdążyli.

00:40:25: nie możemy pozwolić na to żeby ta premiera nie odbyła się terminowo i w pełnej gotowości.

00:40:32: To powiedzcie mi jeszcze zbližając się do konca a co odkrywają wasi kolumbowie?

00:40:40: Bo powiedziałem o tym nowym słowie, właściwie to jest jakiś neosemantys bardziej niż Słowo.

00:40:44: No bo Kolumb już był prawda?

00:40:46: Ale chodziło mi o to nie że Słowa jakby nowe jako funkcjonujące w liczbie mnogiej właściwie określające pewien no pewne pokolenie pewną grupę ludzi.

00:40:56: Oto miały się te są neosematystyczne słowy ale już zostawmy to.

00:40:58: ale ci kolumbowie zafunkcjonowali funkcjonując do dzisiaj w polskim języku i wszyscy wiedzą humanistyce to Słowo jest w literaturze z nastwie

00:41:06: itd.,

00:41:06: więc ono tak funkcjonuje.

00:41:09: Ale bratny mówił, że oni odkrywają.

00:41:13: z jednej strony, przychodzi ta młoda się odkrywa to złotierpienie i to wszystko co straszne, co przyniosła wojna.

00:41:21: Ale też są kolumbami bo ten powojenny świat jest zupełnie nowy wrócony do góry nogami dla nich.

00:41:29: To mówię obratnym, że odkrywają no nieznany ląd.

00:41:33: właściwie.

00:41:34: Wchodzą na nieznane ląd.

00:41:35: Wiadomo jak się toczyły typowo jedne losy a kolumbowie w Teatrze Polskim

00:41:41: poznało?

00:41:42: Myślę, że kolumbowi w Teateatrze polskim jeszcze nie dopłynęli swoją łódką do lądu.

00:41:49: No bo to jest ta różnica zasadnicza, żeby cały czas płyniemy I płyniemy, myślimy że płynimy do Indii a odkryjmy sobie jakąś tam Amerykę.

00:42:00: Więc mi się wydaje, że my jesteśmy w trybie płynę A bratny pisząc trzeci ton był już taki pasażerem który właśnie dotarł do jakiegoś lądu i ze zdziwieniem odkrył, że jest to inny ląd niż myślał.

00:42:16: Patrzył sobie wstecz.

00:42:19: Tutaj apropo tej takiej adaptacji, my jesteśmy w trybie drw.

00:42:25: My jesteśmy wpływ... W trybie płynę.

00:42:29: Tak ale wiecie mnie się wydaje to ciekawe bo właśnie teraz żyjemy w tak zwanych czasach niepewności i być może zawsze były takie czasy.

00:42:43: Ale też żyjamy w czasach pokoju ale jakimś takim poczuciu Czy trochę to wszystko może w jeden dzień jakoś runoń zmienić się?

00:42:54: Doświadczyliśmy ostatnio, w ostatnich latach wielu takich... Wielu kryzysów które wywracały nam poczucie rzeczywistości.

00:43:03: No i ja mam poczucę że żyjemy w jakiejś takiej niepewności.

00:43:08: Niepewnoście jutra.

00:43:11: Takie momenty zdarzają się nawet ostatnio w Krakowie.

00:43:15: Takie momentsy w których masz poczucię Kurde, ten świat jakoś tak.

00:43:22: No i dla mnie ci kolumb… znaczy dla mnie w tym momencie jak pracujemy na to spektaklem no bo to jakby rzemieck ma rację.

00:43:30: Ten ta opowieść jakoś płynie i tworzy się ale oni... dla mnie to jest jakaś historia o niepewnym jutrze.

00:43:43: O jakimś takim poczuciu nie wiem jak to powiedzieć braku W takim poczuciu, że cokolwiek się wydarzy to musisz dawać radę.

00:43:58: i jakoś tak jak oni po prostu w momencie próby bronili siebie nawzajem swojego domu, swoich przyjaciół byli razem.

00:44:16: Dawali radę po prostu.

00:44:17: Po prostu dawali radą.

00:44:23: I nie wiem... Jakieś takie, dla mnie to jest jakieś takie bycie z niepewnością.

00:44:27: Z takim poczuciem że jakby tak nigdy nie będę wiedział co się wydarzy i po prostu po prostu, po prostu nigdy, nigdy ja będę miał pewności tego, pewności bezpieczeństwa i przyszłości.

00:44:39: Tak mi się wydaje W tym momencie.

00:44:41: mi się tak wydaje No i co?

00:44:43: No i oni po prostu byli w takim momencie w którym to bezpieczeństwo zostało im totalnie odebrane.

00:44:49: Musieli dawać radę.

00:44:51: To jest nawet, brzmi to tak pesymistycznie to mówisz ale brzmito nawet optymstycznie powiedzieć o gmie jednak.

00:44:55: No bo coś takiego w tej historii my wydaje mi się odkrywamy optymisticznego sam nie wiem w sensie no nie wiem jakoś jest.

00:45:05: jakoś żyjemy w takim momencie że trochę nie żyjmy w momencie jakiegoś napięcia i takiego nienazwanego strachu.

00:45:12: ten strach jakby wiele osób odczuwa lęk trochę nie wiemy czego się boimy tego właśnie nienazywanego.

00:45:19: A oni dostali takie uderzenie, bardzo jasne.

00:45:22: Z wiadomej strony wróg był... No dobra to teraz mi się może tak wydaje, bo

00:45:29: właśnie wchodząc w jakieś

00:45:30: niące, no nie?

00:45:31: No bo podejrzewa... Prawiamy

00:45:33: prezent zbyt teraz, bo

00:45:35: my to wiemy.

00:45:36: Ale tam jest jakieś zapisane takie zderzenie właśnie z tym strachem, który stał się rzeczywistością i temu się przyglądamy.

00:45:47: I nie, dla mnie to jest jakieś odkrycia po prostu.

00:45:49: To i... To o czym człowiek powiedział Remik zaskoczyło mnie po prostu.

00:45:57: jak czytałem tę książkę, to miałem poczucie że rozumiem ich.

00:46:02: Ktoś po prostu władował im się na domek do ich miasta i rozumiem czemu walczą, dlaczego bronią tego miejsca bo je kochają swojej rodziny przyjaciół z tego swojego miejsca na ziemi.

00:46:15: no nie?

00:46:16: No bo po prostu lubili to miejsce.

00:46:18: Lubili swoje miasto, lubili swój kraj czymkolwiek tam ten kraj dla nich był.

00:46:22: Ja ich rozumiem, bo ja też lubię Polskę i jakby to też nie jest coś takiego co ja dopiero ostatnio odkryłem że to jest naprawdę fajne miejsce na Ziemi i fajnie by było żeby było bezpieczne i żebyśmy się w nim dobrze czuli.

00:46:35: Żebyśmy żyli w nim wspólnie jako prosto.

00:46:39: no i to jest coś tego co dla mnie kolumbowie trochę odkrywają.

00:46:43: Lubię Polska.

00:46:44: to będzie tytuł tego podcastu Chłopaki, bardzo Wam dziękuję.

00:46:47: Jestem bardzo ciekaw.

00:46:49: Bardzo jestem ciekaw tego spektaklu.

00:46:51: naprawdę więc zachęcam wszystkich do tego żeby też ta ciekawość wzięła górę nad wszelkimi innymi przeszkodami żeby wybrać się do teatru polskiego w Poznaniu.

00:47:03: XXIII listopada jest premiera o kolejne dni to kolejne spektakle, a dzisiaj opowiedzieli nam co nieco o swoich kolumbach.

00:47:14: Remigii już brzyki Krzysztof Zygłódzki.

00:47:17: raz jeszcze wielkie dzięki.

00:47:18: widzimy się w teatrze.

00:47:19: ja trzy godziny dam radę.

00:47:20: spokojnie jestem.

00:47:21: przykro na takie nie takie rzeczy się oglądało.

00:47:24: dziękuję wam bardzo.

00:47:26: wydawcą podcastu jest Eric Szkudlasz.

00:47:28: zrealizował go Mikołaj Kryszak.

00:47:30: można do nas pisać na adres redakcja maupaestrada.poznań.

00:47:33: PL, a wszystkie nasze materiały teksty, materiału wideo i podcasty są wszędzie w kosmosie.

00:47:39: No i oczywiście przede wszystkim na stronie dynks.poznań.pl Do usłyszenia!

00:47:44: Cześć

00:47:45: Dzięki.

00:47:46: Open mic.

00:47:47: to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania O ludziach miejscach wydarzeniach i zjawiskach.

00:47:54: Jesteśmy częścią dyngsa poznańskiego magazynu kulturalnego dynk.poznań.pl którego wydawcą jest Strada Poznańska.

00:48:02: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania.

00:48:06: Maj kurbaniek!

Nowy komentarz

Imię lub pseudonim, będzie widoczne publicznie
Długość co najmniej 10 znaków
Dodając komentarz zgadzasz się, że pole "Imię lub pseudonim" będzie przechowywane i wyświetlane publicznie obok twojego komentarza. Użycie prawdziwego imienia jest opcjonalne.