NA OKO (3) Rozmowa z Dominiką Hoyle i Danielem Koniuszem z Galerii Skala w Poznaniu
Notatki
Gośćmi tego podcastu NA OKO są Dominika Hoyle i Daniel Koniusz z galerii Skala w Poznaniu, którzy opowiadają o historii, profilu i działaniach galerii.
NA OKO to autorski podcast Agaty Rodriguez, poświęcony sztukom wizualnym i życiu artystycznemu Poznania. Nadawany jest w każdy trzeci wtorek miesiąca.
Wszystkie materiały audio-wizualne magazynu DYNKS są dostępne – jako Studio Dynks – w całości i nieodpłatnie na stronie dynks.poznan.pl oraz popularnych platformach streamingowych, jak Spotify czy YouTube.
Agata Rodriguez – historyczka sztuki, kuratorka, edukatorka i animatorka kultury; prowadzi Fundację Rodriguez Gallery, promującą sztukę współczesną w Polsce i za granicą; uczy na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu; w DYNKSIE prowadzi autorski podcast artystyczny NA OKO
DYNKS | poznański magazyn kulturalny | dynks.poznan.pl wydawca Estrada Poznańska, instytucja kultury Miasta Poznania koordynacja produkcji Eryk Szkudlarz kontakt redakcja@estrada.poznan.pl
Strona https://dynks.poznan.pl Facebook https://www.facebook.com/profile.php?id=61564228232405 Instagram https://www.instagram.com/dynksmag/ TikTok https://www.tiktok.com/@dynksmag Spotify https://open.spotify.com/show/1NYVojYc5P7L4TlC3blTOI?si=b70214e1bfab417c YouTube https://www.youtube.com/@MagazynDynks
DYNKS. Bo tak nam się podoba!
Pokaż transkrypcję
00:00:00: Na oko.
00:00:00: to podcast o sztuce i życiu artystycznym Poznanie.
00:00:03: Rozmawiamy z osobami artystycznymi, kuratorkami, właścicielami galerii i ludźmi tworzącymi rozmaite wydarzenia, których łączy miłość do sztuk wizualnych.
00:00:10: Podkaz jest częścią Dynksa – poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.
00:00:17: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania Agata Rodriguez.
00:00:25: Tym bardziej, że w studii jest z nami dzisiaj świetna ekipa Galeria Skala.
00:00:29: Galery, którą osobiście bardzo, bardzo cenię.
00:00:32: Skala ma swoją siedzibę przy ulicy Święty Marcin, czterdzieści dziewięć A Trzeba wejść w bramę i przejść do końca dziedzińca No i wystawę, które tam można spotkać.
00:00:41: Naprawdę prezentują bardzo wysoki poziom I też ogromną różnorodność Dobrym tego słowa znaczeniu Sama galeria.
00:00:48: skala definiuje się jako project space którego program Górtorsko Wystawienniczy dedykowany jest w współtworzeniu dialogu z lokalną społecznością oraz środowiskiem twórczym.
00:00:59: Skala jest niekomercyjnym projektem działającym od dwa tysiące szesnastego roku, to wasze dziesięć lat także.
00:01:08: tym bardziej miło że przyjęliście nasze zaproszenie.
00:01:11: Sto lat.
00:01:11: wam życzę w takim razie wszystkiego dobrego a ze mną w studiu będę rozwijać definicje skali.
00:01:17: Dominika Hojl i Daniel Koniusz
00:01:21: Cześć.
00:01:23: Przedstawię was króciutko, Daniel Koniusz to artysta wizualny, badacz i pedagog.
00:01:29: jako artystę pracuje z dźwiękiem instalacją interwencją przestrzeni.
00:01:33: w centrum jego zainteresowań znajdują się ekonomia uwagi i nieprzerwane przepływy późnego kapitalizmu a generowanie dźwieku traktuje jako formy oporu wobec nich.
00:01:42: Zamiast wytwarzać kolejne obiekty przetwarza to co już istnieje.
00:01:47: Poza tym jest doktorem sztuk pięknych i kieruje pracownią audiosferne Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
00:01:53: Pełni również funkcję pełnomocnika rektora do spraw współpracy za granicą i programu Erasmus Plus.
00:02:00: O dwa tysięcznego szesnastego roku prowadzi galerię Skala, a Dominika Hojl to artystka, również artysta intermedialna i badaczka nowych mediów.
00:02:09: boćcem dla jej praktyki jest doświadczenie pokolenia zilenialsów dorastania na przełomie mediów analogowych cyfrowych.
00:02:17: Pracuję z rochomym obrazem, instalacją audiowizualną i obrazem na żywo.
00:02:21: Jest absolwentką Wydziału Intermediów Uniwersytetu Artystycznego imienia od Magdaleny Abaknowicz w Poznaniu oraz Fine Art na Falmouth University.
00:02:30: O te dwa tysiącznego dwudziestego pierwszego roku jest też związana z galerią Skala.
00:02:35: Dobrze to obszernie Was już tutaj przedstawiłam a teraz już sobie oczywiście porozmawiamy.
00:02:41: jeszcze raz powiem że bardzo mi miło Was tutaj gościć.
00:02:45: No i cóż, zacznijmy od początków.
00:02:47: Jak to się w ogóle stało?
00:02:49: Że galeria powstała... Może zaczniemy tutaj od Daniela?
00:02:52: oczywiście bo ty jesteś.
00:02:53: staje się z galerią od początku ale Dominika pewnie też dużo na ten temat wie więc opowiedz mi proszę trochę właśnie o waszych początkach.
00:03:01: Dzięki za to piękne wprowadzenie.
00:03:05: Tak tak jak wspomniałeś dzisiaj czy w tym roku obchodzimy dziesięciolecie pracy u podstaw.
00:03:11: dwa tysiące szesnasty rok dosyć spontanicznie Przez przypadek stowarzyszenie czasu kultury, starało się pozyskać większą lokalną swoją działanę wydawniczą.
00:03:24: Dzięki wsparciu miastu i ZKZL-u dostali lokal który był tak duży że część tej przestrzeni ówczesny redaktor naczelny Marek Wasilewski dyrektor aktualnie galerii miejskiej Arsenal Gamy w Poznaniu oraz profesor na Uniwersytecie Artystycznym.
00:03:47: Zwrócił się wtedy między innymi do mnie, czy nie bylibyśmy zainteresowani powołaniem takiego projektu galerijnego.
00:03:55: i tak się wydarzyło.
00:03:58: Na początku współtowa rzeszili nam w tym projekcie jeszcze Karolina Kubik i Mateusz Sadowski.
00:04:06: to był taki pierwszy w zasadzie człon założycielski Ale bardzo szybko po zrealizowaniu swoich przedsięwzięć te osoby nie były zainteresowane prowadzeniem i kontynuowaniem tej działalności.
00:04:21: I w zasadzie zostaliśmy zmarkiem, i jeszcze wtedy ze szardem czaparą, który pełni rolę bardzo mocnego tutaj wsparcia produkcyjnego logistycznego już działaliśmy samodzielnie.
00:04:36: Nawet nie wiedziałam, że to właśnie był taki trochę przypadek ale bardzo szczęśliwy w takim razie.
00:04:42: No dobrze, a skąd na przykład nazwa?
00:04:44: Bo tu też mnie ciekawi skala.
00:04:46: To jest najtrudniejsza przejęścia tego całego przedsięwzięcia.
00:04:51: Jejku było tyle pomysłów.
00:04:53: Każda osoba miała jakąś świetną właśnie swoją wersję i variant na tą nazwę.
00:04:59: I chyba po takich właśnie kuluarowych rozmowach z Jakubem Bonkiem, które pewnie jeszcze tutaj powróci w naszej rozmowy Często współpracowaliśmy i współpracyjemy z Jakubem.
00:05:17: Chyba właśnie gdzieś ta nazwa się zarodziła w kontekście referowania w ogóle do skali jaką znają może trochę osoby starsze, czyli tego sklepu z akcesoriami Piśmielniczy
00:05:33: i... Tak, tak.
00:05:33: Jak się wpisuje jeszcze skala?
00:05:35: bez galeria w Poznaniu, czy mi już nie?
00:05:37: Ale generalnie wyskakuje zawsze właśnie sklep.
00:05:41: Nie
00:05:41: mylimy oczywiście to galerie.
00:05:43: Oczywiście ale samo co słowo i sama koncepcja skali która jest jakimś właśnie jakąś proporcją do innej proporcji.
00:05:53: w kontekście tego Prodigran Space'u, który prowadzimy wydawało się właśnie, że możemy skalować te różne możliwości rozwiązania, propozycje i tak naprawdę podjęta też bardzo spontanicznie.
00:06:11: Ale została i faktycznie pasuje bardzo.
00:06:15: Jeszcze się zastanawiam skoro to był taki troszkę przypadek i spontan na początku czy ten program już był ustalony przez was jakieś takie, wiecie nie wiem jakiś taki taka burza mózgów co my właściwie chcemy zrobić czy to wszystko tak się rozwijało po drodze.
00:06:32: To
00:06:32: była totalna improwizacja.
00:06:34: będę szczery w ogóle absolutnie ja nie miałem żadnego doświadczenia galerijnego.
00:06:42: raczej jestem po tej drugiej stronie i tu było bardzo ekscytujące żeby zobaczyć to właśnie od kuchni i często te narzekania czy utyskiwania na organizację, na działanie.
00:06:54: Kiedy się brała udział w jakichś sytuacjach właśnie z tej perspektywy osoba artystycznej można było zobaczyć jak to jest ciężka praca realizowanie i produkowanie wystaw i trzymanie tak naprawdę wielu szczegółów, wielu zakresów kompetencji w jakimś takim właśnie jednym tutaj wymiarze.
00:07:15: więc to był taki fajny reality check i tak naprawdę praca na otwartym sercu, zupełnie próbowanie tak wielu różnych możliwości i takich podejść i rozwiązań do tego.
00:07:30: To jest w sumie, to było... Papa cały czas jest jakąś taką naszą domeną że w zasadzie nie mamy bardzo jasno określonego profilu tylko często mapujemy rzeczy które zaczynają nas interesować lub po prostu nas interesują przez nasze praktyki artystyczne czy prakstyki badawcze i to chcę wierzyć.
00:07:50: Dodaję temu projektowi trochę więcej organiczności.
00:07:54: Nie mamy w żaden sposób takiego ukonstytuowania rynkowego, więc nie musimy też w jeden sposób podlegać pewnym mechanizmem, którym podlegają jakby nie było galerii komercyjne.
00:08:05: No jest to część, że to pewnie możesz potwierdzić, bo
00:08:09: miałaś doświadczenie ośmioletnie.
00:08:11: Dokładnie!
00:08:14: U nas jest totalnie zupełnie innego podejścia i to jest chyba najbardziej ekscytujące w tym projekcie.
00:08:20: No i chyba też właśnie przez to, że nie jesteśmy osobami stricte kuratorskimi, to nie mamy aż takiej też jakby może własnej agendy takiej kuratorskiej tylko bardziej dryfujemy w stronę naszego researchu artystycznego który potem właśnie, którym chcemy się podzielić też z poznańską publicznością i właśnie w ten sposób znajdujemy się w różnych zakątkach sztuki.
00:08:43: I próbujemy różnych właśnie rozwiązań.
00:08:48: Czyli jeśli bym was zapytała o profil galerii to powiecie że nie, że to właśnie jest taka otwarta praca.
00:08:56: czy jednak udałoby nam się znaleźć jakąś taką delikatną definicję?
00:09:00: Bo ja to czuję, teraz nie jestem gotowa żeby to powiedzieć Ale czuję jakby, że tam jest program taki profil.
00:09:09: może tak o to chodzi bardziej.
00:09:11: Taka spójność właśnie tych waszych propozycji?
00:09:15: To chyba odbicie naszych zainteresowań i tego co może interesować osobę odbiorczą bo zawsze to jest prawda propozysja którą chcemy się podzielić.
00:09:25: dlatego też to robimy żeby może te nasze pasje i zajawki próbować zarażać nimi inne osoby artystyczne jako właśnie naszą propozycję, bo jesteśmy zafascynowani tymi zjawiskami, które sami pokazujemy.
00:09:40: Czyli się bardzo mocno utożsamiamy z tym programem i dlatego...
00:09:46: Proszę.
00:09:47: Nie, chyba też próbujemy znaleźć taki balans pomiędzy tym, co jest niszowe.
00:09:51: Bo rzeczywiście może to jest właśnie to, co może tak nas charakteryzuje bardziej czyli taka właśnie ciekawa niszowość ale też w kontekście tego żeby to jednak było dostępne dla tej publiczności.
00:10:02: więc ten balans jest dla nas strzelenie ważne i też nie jest łatwe właśnie żeby go odnaleźć.
00:10:08: ale rzeczywiście może skoro mówisz że widzisz i czujesz to to to właśnie jest element.
00:10:16: Ale tutaj może jeszcze płyntując że przyświeca mi osobiście koncepcja Zofii Oskara Hansen o formu otwartej.
00:10:25: i czy efekt sertystyczny, czy w takiej właśnie kulatorskiej, czy badawczej para-kulatorskiej.
00:10:32: Wydaje mi się, że jest to taki dla tej właśnie... otwartego zbioru, w którym mogą się pojawić różne rzeczy.
00:10:38: Ale te rzeczy z jakiegoś powodu się tam pojawiają i być może ten powód stanowi o tej spójności, które na przykład dla Ciebie się manifestuje w takiej czyni w innej formie?
00:10:47: Bo po prostu są to nasze zainteresowania.
00:10:49: Tak, tak, dokładnie.
00:10:49: To jest po prostu jakby... W pewnym sensie jesteśmy po prostu miłośnikami, miłoiczkami sztuki!
00:10:54: I po prostu jak teraz też przygotowywałam się i patrzę sobie na ten program, który od dwa tysiące szesnastego roku utworzymy ja od dwa tyś.
00:11:03: pierwszego.
00:11:04: Ja naprawdę jestem zafascynowana tym i myślę sobie, że to jest niesamowite, że mieliśmy wystawę Giza Limickiewicz Izyta Rasewicz a potem właśnie z Open Calla wyłaniono na przykład wystawy kubystępnia czyli zupełnie różne spektra.
00:11:21: Bardzo bardzo ciekawe.
00:11:23: w styrzeniu też pokazujemy i osoby... które dopiero zaczynają swoją ścieżkę artystyczną i osoby, które już są ugruntowane.
00:11:31: Chociaż tak naprawdę właśnie z perspektywy osoba odbiorczej nawet my możemy myśleć, że Izetra Sewicz i Gizala Mickiewicz są już bardzo znanymi artystykami.
00:11:41: ale oczywiście zdajemy sobie sprawę z tego, że to nie musi być
00:11:47: dla publiczności tak oczywisty fakt jak dla nas.
00:11:50: stąd zwłaszcza, że są te osoby, którzy też są związane z Poznamią co dla nas też ma bardzo dużą Bardzo duże znaczenie, żeby gdzieś jakby ten pierwiastek miejski zawiera w tych propozycjach artystycznych wystawieniczych.
00:12:05: Więc tak jak mówisz Dominiko że to jest dokładnie mapowanie pewnych spektrów
00:12:11: I to też tak naprawdę wynika z dynamiki miasta, czyli tego że właśnie poznań jest bardzo płodny w osobę artystyczne.
00:12:18: Które najpierw zaczynają w Poznaniu a potem często opuszczają nas i jadą dalej do Warszawy, do Berlina, do różnych miejsc.
00:12:27: ale właśnie to jest super żeby możemy je przywołać z tych czasów młodzieńczych albo nawet kiedy ta kariera już się rozbija i znów możemy pokazać te osoby i przybliżyć się poznańskiej publiczności.
00:12:41: Tak, ten exodus i osób artystycznych.
00:12:44: I galerii, prawda?
00:12:47: Bo straciliśmy galerię jak galeria.
00:12:49: Widora Diszewskiego Galeria Pies, galeria Stereo jakby było bardzo dużo naprawdę.
00:12:53: Galeria Starter przeniosło się do Warszawy i też skala gdzieś pewnie tam u podstawy też chciała w jakiś sposób może nie wypełnić lukę ale jakkolwiek te miejsca jednak powo... powołać to miejsce, żeby jednak mieć możliwość dostarczania sobie takich wrażeń właśnie wizualnych na zupełnie trochę innym poziomie niż te które realizują inne podmioty i jakby razem w takim kocherętnym już obrazie się świetnie jakby dopełniają w swoich programach.
00:13:27: Ja myślę że właśnie wypełniła tą lukę.
00:13:29: ja też to właśnie tak czuję i też myśląc o właśnie mojej galerii, która powstała rok wcześniej Myślę, że mieliśmy dobry w sumie na prawdę ta i moment żeby te galerie powstały bo publiczność bardzo tego potrzebowała.
00:13:42: I do teraz potrzebuje.
00:13:43: naprawdę mamy super poznańską publiczności wydaje mi się która śledzi to co się dzieje w Poznaniu.
00:13:51: a jeszcze was zapytam właśnie w kontekście osób artystycznych które zapraszacie już teraz rozumiemy że to są takie po prostu wasze wybory i właśnie to co wy się pasjonujecie.
00:14:04: ale jak tu tak powstaje właśnie w praktyce.
00:14:07: Czy wy sobie siadacie raz w roku, kiedy pisać agrant na przykład?
00:14:14: Czy gdzieś tam po drodze się znowu pojawiają te pomysły kogo zapraszać?
00:14:18: No i też drugie pytanie od razu czy to Wy zawsze zapraszacie osoby artystyczne?
00:14:23: Czy też zdarza się Wam przyjąć jakąś propozycję zewnątrz?
00:14:27: Czy można do Was na przykład napisać, zadzwonić?
00:14:30: No właśnie i Open Call też słyszałam, że są raz po raz więc opowiedzcie właśnie jak to wygląda.
00:14:36: Jasne, jasne, ja zna... Właśnie w sumie wracając do tego co powiedziałaś o tym programie to właśnie on jest na tyle zróżnicowany, że właśnie to jak on powstaje to jest tak naprawdę dwadzieścia cztery godziny na dober, myślimy o tym wszystkim.
00:14:54: I właśnie niektóre wystawy to pracujemy nad nimi rok czasu dwa lata.
00:15:00: mamy marzenia o tych stawach.
00:15:02: mieliśmy marzenie o wystawie Johnna Raphmana która się na przykład udała i ją zrealizowaliśmy.
00:15:10: więc tak naprawdę chyba każda wystawa ma swoją dynamikę i swoją trajektorię timeline taki, jak pracujemy nad nią.
00:15:21: Czasami to są dużo szybsze właśnie jakby realizacje czasami trwają bardzo długo więc naprawdę karta jest zupełnie inna i za każdym razem w sumie jak się... Jak pracujemy na tym wystawom to jesteśmy zaskoczeni.
00:15:33: jak wiesz zupełnie indywidualna jest ta kwestia i jak wiele się uczymy na każdej wystawie I tak dalej, ja nie wiem czy będę odpowiedział na pytanie.
00:15:43: Częściowo tak!
00:15:44: Ale no właśnie, czy jestem plan taki roczny?
00:15:47: Ja myślę że to...
00:15:49: Bo to jest... Ja to jestem po pisaniu grantów, więc jestem
00:15:51: obecnie.
00:15:51: No właśnie tak
00:15:53: musimy dotknąć tego tematu który tak naprawdę o ironio sprzyja tak naprawdę porządkowi w programie przez Czas, kiedy są publikowane nabory czy miasta Poznańczy-Marszałka Wojewódzkiego.
00:16:09: Miasto Wielkopolskiego ponieważ to są dwa na sześć źródła.
00:16:16: Granto Dawebcze
00:16:19: Fundatorskie.
00:16:21: I dzięki nim tak naprawdę nasza misja jest kontynuowana i realizowana nieprzerwanie właśnie od dwa tysiąca sastego roku, więc oczywiście pisanie tego wniosku zakłada rocznego przygotowanie propozycji, która jasne że się na przestrzeni roku zmienia i niektóre rzeczy się udają, niektórych rzeczy są postponowane na kolejny rok ponieważ np.
00:16:45: dostępność prac czy osób artystycznych nie może być właśnie w tym czasie, kiedy składamy wniosek potwierdzona.
00:16:53: Więc to rzeczywiście jakiś rytm wyznacza...
00:16:57: Ale też trzymam rękę na pulsie, bo np.
00:17:00: były takie inicjatywy jak np.
00:17:03: wystawa, którą zorganizowaliśmy za tysiące dwudziestym trzecim roku przy opiece kuratorskiej uli lucińskiej Michałek Nehausa i to był np.
00:17:11: projekt który był wynikiem pracy na Uniwersytecie Artystycznym właśnie na Wydziale Intermediów.
00:17:17: No i tak naprawdę my nie widzieliśmy do końca jak te praca będzie wyglądać, czy właśnie będzie potencjał na wystawę.
00:17:25: A jednak się okazało że właśnie było i stąd ta nasza otwartość na to żeby właśnie szybciutko tutaj pokazać naprawdę tą super sytuację.
00:17:33: To była wystawa, która osiągnęła bardzo duże takie zainteresowanie publiczne.
00:17:41: Rozumiem, czyli planujecie ale jesteście otwarci w międzyczasie na jakieś nowe tutaj też propozycje.
00:17:49: Ale no właśnie czy jesteście Otwarci na propozysię zewnątrz?
00:17:52: Czy to się czasami zdarza?
00:17:53: Tak, znaczy do nas w ogóle też przychodzi wiele maili i ludzie też są bardzo interesowani żeby współpracować z nami i my też mamy tą otwartość na to żeby współprocować innymi osobami.
00:18:03: jednocześnie Ważne jest dla nas to, żeby właśnie tak jak wspomniałeś na początku.
00:18:10: Żeby była pewna koherencja tego naszego programu i tego, żeby chociaż może się wydawać że czasami skaczemy od lasa do sasa?
00:18:19: To tak naprawdę wszędzie jest jednak ta myśl przewodnia i coś co spaja te wszystkie wystawy stąd.
00:18:26: Czasami po prostu... Proponujemy na przykład trochę dłuższą współpracę, żeby bardziej się poznać.
00:18:35: Złapać wspólny język.
00:18:37: Mieliśmy też tak na przykład przy wystawie My Angom z Romualdem de Mindenco.
00:18:42: to była długa praca gdzie my wspólnie tworzyliśmy tą wystawę i staraliśmy się znaleźć taki język który by wszystkim odpowiadał ale też właśnie publiczności.
00:18:54: więc jakby Nie wiem gdzie kończę, ale gdzieś tutaj.
00:18:59: Ja tylko jeszcze dodam, że ta wystawa Maj była przepiękna dla mnie i tak ze mną zostały na dłużej.
00:19:04: naprawdę jakoś bardzo do mnie przemówiła.
00:19:09: No tak i właśnie tutaj też jest ten wątek tego, że Maja jest stólc.
00:19:14: I tutaj właśnie też zależało Mairo Moldowi aby wystawa była w skali więc dla nas to było bardzo ważne i poczuliśmy, że tutaj to jest odpowiedni moment i odpowiedni miejsce na to żeby ta wystawa wybrzmiała i została u nas pokazana.
00:19:30: Żebyśmy my ją gościli.
00:19:33: A jako że jesteśmy przy konkretnych wystawach to zapytam Was też o takie wasze osobiste doświadczenie i właśnie Wasze preferencje, która wystawa dla Was.
00:19:42: Super faktorne pytanie!
00:19:44: Nie... Która dla Was była najbardziej ważna?
00:19:46: Jest mega łatwe.
00:19:49: Bo jest jedno wystawok, do której lubimy wracać.
00:19:52: I która nam się trochę nie wiem, mamy takie poczucie że trochę nie wybrzmiała w takim odbiorze.
00:19:58: Była ze sobą na wakacje i to chyba dedykowana też temu czasu, wakacyjnemu.
00:20:03: ale przez to też Poznałem, że może nie jest ale ten paramel osób studiujących jest bardzo wysoki.
00:20:11: Przepraszam w kontekście naszej publiczności i właśnie w czasie wagacyjnym tych osób jest troszeczkę mniej odbiorczych.
00:20:20: Ale to była piękna wystawa Free Drifters gdzie zapleśliśmy Wilhelma Sosnala, Monika Sosnowską i Teresa Rampazzi.
00:20:29: I to były trzy dzieła, które w jaki sposób dla nas stanowią pełny obraz.
00:20:37: Mapują pełne obraz naszych poszukiwań i zainteresowań.
00:20:42: Czyli mamy tres rampacji z kompozycją odnalezioną po trzech godzinnym oryginalnym zapisie utworu.
00:20:51: tylko trzydzieści minut udało się właśnie znaleźć.
00:20:55: To by było nagranie na płycie winelowej pracę Moniki Sosnowskiej, rzeźba kinetyczna i pracę Wilhelma Sasnala Concorde.
00:21:06: I to były takie trzy obrazy, trzy pętle, które majały swoją określoną czasową, chcę powiedzieć durację przestrzeń... które wyznaczały też jakby w przestrzeni fizycznie taką oś, po której można było się w zasadzie przejść.
00:21:24: Zbiliśmy własnoręcznie taki skastumowany ekran aby praca Wilhelma wybrzmiała dwustronnie czyli to był podwieszony arkusz Plexi, który można było, który jakby też miał nadać temu konkordowi taką jeszcze większą ambientową wybrzmienie i charakter tej pracy.
00:21:45: Tak,
00:21:45: no i dzięki temu też cała galeria wypełniła się atmosforycznym niebieskim światłem, które właśnie rezonowały.
00:21:54: Nie było żadnego innego źródła oświetlenia oprócz tej projekcji Wilhelma Sosnala.
00:22:05: Szkoda faktycznie, bo ten nasz poznański sezon jest taki trochę ogłokowy.
00:22:10: Właśnie te wakacje... Ja też nie widziałam tych wystawy.
00:22:14: Bardzo żałuję.
00:22:17: To była taka bardzo minimalistyczna w dobrym tego słowa o znaczeniu wystawa, która była po prostu... przez nas oceniano jako bardzo dobrze wyważona, tak?
00:22:27: Czyli właśnie jeszcze rzeczywiście nie było za dużo tych elementów ani za mało.
00:22:33: Ale idealnie one się spieły w ten upalny, gorący, wakacyjny moment do tego że wchodziło się do chłodnej, wypełnionej niebieskim światłem galerii gdzie właśnie jeszcze delikatnie trzepotała praca Moniki Sosnowskiej, która się obracała i mieliśmy trochę takie wrażenie, że można by ją odczytywać jako też właśnie ten wiatr, który właśnie ochładza powietrze.
00:22:57: Więc jakby ta atmosfera w Galerii była tak odmienna od tego co było na zewnątrz, co też jakby powodowało taką sytuację że czujesz się jakimś takim nowym miejscu, nowej jakiejś immersyjnej sytuacji
00:23:08: i każda ta w zasadzie praca była przygotowana wystawienniczo, tak produkcyjnie w takim właśnie naszym customowym wydaniu czyli właśnie zbudowany ekran specjalnie pod tą pracę ze specjalnymi proporcjami i jego wielkością.
00:23:25: I materiałem aby to światło rezonowała na całą przestrzeń czy też inspirowany projektem Literaramsa taka jednostka audio unit na której odtwarzaliśmy błytę telserampacji w pętli sputy gramofonowej.
00:23:42: i tam były też takie nawiązania między tymi pracami, między sobą bardzo delikatne dla takich osób bardzo spostrzegawczych.
00:23:51: Na przykład wkładka w gramofonie była firmy Ortofon Model Concorde która referowała do pracy Wilhelma Sasnara, Concord i gdzieś takie budowanie też takich znaczeń w takiej drugie już mniej znaczącej warstwie czy trzeciej.
00:24:04: Ale jednak satysfakcjonującej dla osób odkrywających te detale co dla nas też jest bardzo ważne żeby ta produkcja była na najwyższym poziomie na jaki jesteśmy sobie w stanie pozwolić.
00:24:14: Jasne.
00:24:15: Dokładnie.
00:24:16: W ogóle wasze wystawy są niezwykle często wymagające produkcyjnie, ale jeszcze sobie może wrócę do ciebie Dominiko a twoja wystawa ulubiona?
00:24:27: Ja rzeczywiście też wskłoniam się tutaj że ten rok dwa tysiąc dwadzieścia pięć to był taki wspaniały czas gdzie ten cały program się nam... cudownie wspiął.
00:24:38: i ja też bardzo dobrze wspominam wystawę Mikołaja Tkacza, Mikiego Tkatcha tak naprawdę kuratorowaną między innymi właśnie przez Wojtka Ditkowskiego.
00:24:49: Tutaj ta instalacja którą stworzyliśmy była znowu.
00:24:54: właśnie to jest coś na czym się skupiliśmy czyli naszym zadaniem było próba znalezienia najlepszego rozwiązania do pokazania całego spektrum prac Mikołaj Atkacza i zdecydowaliśmy się na taki właśnie długi, świecący lightbox przed którym można było usiąść.
00:25:16: I tym razem galeria wypełniła się pomarańczowym świadłem.
00:25:20: Gdzie mieliśmy trochę takie wyjście do jaskini z freskami gdzie możemy jej oglądać, zbliskać patrzeć, badać je... Z daleka widzimy tylko takie coś pięknie błyszczącego i świecącego, a z bliska zaczynamy widzieć właśnie detal i te wszystkie rysunki które były od spodu podświetlone.
00:25:40: I tutaj stworzyliśmy cały właśnie tą instalację od zera.
00:25:44: to była super wymagająca wystawa ale jednocześnie ten... ten wątek tego jak przedstawić te prace Mikołaja, który też zgodził się na to żeby zrobić transfer swoich rysunków na właśnie taką folię.
00:25:59: która była przed tym lightboxem i była transparentna, więc mogliśmy oglądać te rysunki.
00:26:06: No i właśnie to że on się zgodził i że my mogliśmy zaproponować mu takie rozwiązanie i on był otwarty na co jest dla nas po prostu było dla mnie przynajmniej bardzo super doświadczeniem tego jak może współpracować galeria z osobą artystyczną gdzie jest takie zaufanie do tego, że my proponujemy coś co może rzeczywiście w ogóle jakby nigdy nie było takiego rozwiązania tak?
00:26:26: Bo to jest zupełnie autorska propozycja wysoka skalowana na skalę, tak pomiędzy naszymi filarami.
00:26:33: Bo może właśnie nie każda osoba wie jak wchodzi się do galerii to mamy nasze specyficzne łuki na suficie.
00:26:41: Mamy też takie elementy wspornikowe po błoka które też często jakby jakoś tam przeszkadzają powiedzmy... Kiedy
00:26:48: terminują potencjalne rozwiązania.
00:26:50: Często widzimy jak osoby zapraszone przez nas osobowiedźmy kuratorskie przychodzą właśnie z takim pomysłem, że o co takie trzy nawy?
00:26:58: i to rozwiązanie dla nas jest już taką ostatnim wariantem.
00:27:04: Dla kogoś są jakby bardzo świeże i determinujące więc też staramy się trochę ciąć te przyzwyczajenia też nasze takie bardzo rutyniarskie do tego żeby to nie wyglądało znowu tak samo.
00:27:15: tylko szukać takich absolutnie czasami abstekcyjnych rozwiązań jak ta praca gdzie też zaprojektowaliśmy od podstaw nie mając tych w ogóle kompetencji elektrycznych i elektronicznych, zewnętrznie lightbox'u totalnie od zera bez absolutnie doświadczenia.
00:27:30: I to jest taki wiesz, research dosyć hardcore-owy w internecie czy z jakimiś osobami na telefonie w takim bardzo oldschoolowym wydaniu.
00:27:39: To kompetencje spawalnicze, bo tam była ławka.
00:27:44: Właśnie na tej wystawie?
00:27:45: Ja byłam na tej wstawie i teraz jestem zaszokowana że mówi, że to Wy zrobiliście T-Lite Box.
00:27:50: Tak, tak.
00:27:51: Ładnie.
00:27:51: Serio?
00:27:52: Zresztą nie zaprektywaliśmy od zera.
00:27:54: też czasami się posługujemy modelowaniem TrzyD żeby wcześniej sobie zwizualizować wystawę.
00:28:00: więc tak naprawdę właśnie w roku zdigitalizowaliśmy te wszystkie wystawy ale wcześniej posłużyły nam te modele Trzy D do tego w ogóle zwizualizować, jak właśnie.
00:28:10: po pierwsze ile materiału potrzebujemy tak jakby.
00:28:14: Właśnie jeżeli osoby, które nas słuchają będą mogły sobie wejść na stronę i zobaczyć wystawnikom Jadkacza to będą dokładnie wiedziała... O co chodzi?
00:28:23: Też właśnie ta zdigitalizowana wersja też jest
00:28:25: na stronie.
00:28:26: Może sobie
00:28:26: porównać.
00:28:29: Tak, tak, zdigitalizowana, ale że jest inmersyjna sytuacja można wejść i w trzy D być w galerii i jakby sobie chodzić po niej w takim...
00:28:36: Jasne!
00:28:37: To
00:28:38: super, o tym nie widziałam.
00:28:40: słuchajcie jakoś mi to umknęło,
00:28:41: ale
00:28:43: naprawdę jestem Pełna podziwu, że to my robicie sami te wystawy i wiem, że dużo tutaj jest trud produkcyjny.
00:28:53: Bo tu widać każda wystawa jest inna i każda wystawa faktycznie jest w jakimś sensie trudna albo prawie każda.
00:29:00: Jeszcze tylko bym dodała, że właśnie ta relacja wiesz powstawania tych wystaw jest bardzo ciekawa, ponieważ my się dzielimy naszą znajomością tej przestrzeni.
00:29:11: My już tak z nią zżycić to już widzieliśmy tyle rozwiązań i naklejki na oknach i właśnie jakieś customowe lightboxy.
00:29:20: więc kiedy zaczynamy wystawę i pracę nad wystawą z osobami artystycznymi tym elementem, którym my się dzielimy to jest właśnie cała ta trochę jakaś taka mistyczna wiedza na temat skali i tej przestrzeni co dobrze wygląda, co dobrze się sprawdza.
00:29:36: Na przykład wszyscy wiemy i my zawsze z kim opowiadamy o tym jak ciężka jest akustyka w galerii skala np.
00:29:44: I właśnie w momencie, w którym ktoś proponuje jakąś sytuację audio no to musimy też zastanowić się jakie najlepiej tej ugościć i zaprezentować, żeby ona dobrze wybrzmiała.
00:29:56: Teraz to się troszeczkę zmieniło ale pewnie o tym za chwilę.
00:29:59: Tak.
00:30:00: Dobrze.
00:30:01: Możemy za chwilą ale możemy w sumie nawet teraz też możecie nam powiedzieć o tej waszej nowej tutaj nowym formacie, które teraz proponuje Ce.
00:30:09: Tak
00:30:10: No więc w sumien przygotowaniem do tego naszego... programu, który mamy w tym roku był właśnie ten rok.
00:30:16: dwa tysiące dwadzieścia pięć.
00:30:18: Dźmiliśmy bardzo wiele wystaw, które były intermedialne, były też instalacyjne.
00:30:23: dużym aspektem było światło dźwięk i Tak naprawdę kiełkował ten pomysł w nas już od dłuższego czasu, żeby stworzyć miejsce i przestrzeń dedykowaną stricę pracom audiowizualnym.
00:30:38: I stworzyliśmy coś na zasadzie salonu.
00:30:41: Zbudowaliśmy...
00:30:44: Może zanim opowiemy, jakby z czego to wynikało tak bezpośrednio?
00:30:48: Bo mieliśmy wystawę... Opowy z tytułu!
00:31:02: Ja tylko jestem.
00:31:14: to, co zrobiłeś mnie.
00:31:23: Zastanawialiśmy się, czy ten format zbudowania bardzo wygodnych warunków do oglądania obrazu ruchomego wideo filmu artystycznego, które często przynajmniej z mojego doświadczenia na pewno.
00:31:38: Czy to jest Bienale Weneckie?
00:31:40: Czy dobra galeria te miejsce gdzie mamy np.
00:31:44: spędzić osiemdziesiąt minut przy ekranie To jest albo jakaś twarda ławka, to jest zajęta.
00:31:50: Albo podpieranie ściany nie są naprawdę komfortowe i z takiego bardzo prozaicznego też w zasadzie.
00:31:56: A czy ergonomicznego?
00:31:57: Totalnie!
00:31:59: Zaczęliśmy zastanawiać, jak stworzyć takie naprawdę perfekcyjne warunki do odbierania obrazu i dźwięku.
00:32:06: I trochę to był ten... ta wystawa w XXV była taką symulacją tej sytuacji niezbudowanego bardzo jeszcze takiego konkretnego kina rzeźby w przestrzeni galerii skala.
00:32:19: Tylko, tylko zrobienia takiego no taki makiety, prawda zasłon makiet ale jakby już trochę zamyk budującą przestrzeń w przestrzeni.
00:32:28: Tak potem następną wystawą była wystawa Agnieszki Polskiej gdzie to było sześć filmów.
00:32:34: więc znowu... dalej, dalej szliśmy w tym kierunku kinowym.
00:32:41: I tutaj już mieliśmy na przykład fotelę kinowe, które były bardzo wygodne i też publikują
00:32:46: się.
00:32:46: A są te foto?
00:32:47: Tak one są... W sumie to są vintage photo z Teatru Łodzi, które przyjechały do nas.
00:32:54: Są rzeczywiście bardzo wygodne.
00:32:56: Też super siadają w momencie kiedy mamy odsłuchy ponieważ można się tak delikatnie osunąć na fotelu, oprzeć głowę o tył.
00:33:06: są autentycznymi właśnie fotelami kinowo-tatralnymi.
00:33:11: I sprawdzają się, można na nich siedzieć osiemdziesiąt minut i jest wygodnie co jest super istotne bo rzeczywiście kiedy mamy taki dyskomfort fizyczny, kiedy oglądamy sztukę to właśnie skupiamy się już na nim a nie na samym odbiorze.
00:33:26: Tak
00:33:26: tak no i finalnie jakby po prostu gościmy osoby więc jako osoby gospod.. dażujące tą przestrzenią.
00:33:34: chcemy naprawdę ugościć w takich najlepszych, na jaki jesteśmy w stanie sobie pozwolić warunkach.
00:33:40: Stąd też ten pomysł takiej jakby dopasowanej wygodnej wolnej od dyskomfortu przestrzeni do doświadczenia obrazu i dźwięku na wysokim poziomie.
00:33:50: Tak, no i rzeczywiście ta różnica jest diametralna pomiędzy white boxem a black boxem.
00:33:57: Kiedy chce się mieć bardzo zróżnicowany program, który też ma na przykład instalacje i oczywiście właśnie światło dzienne które jest często potrzebne do rzeźb to... Często te wystawy stricte filmowe nie będą mieć tych warunków odpowiedni, więc my tutaj w tym momencie zdecydowaliśmy się na taki można powiedzieć trochę radykalny krok.
00:34:17: Chociaż właśnie zostawiliśmy sobie też taki słodki margines na to żeby jeszcze tworzyć kolejne wystawki które mogą się pojawić wokół naszego kina i może tutaj więcej o tym samym kinie tak?
00:34:30: Czyli tak naprawdę mamy wielkie drewniane pudło, które może przypominać... taką skrzynię na dzieło i właśnie do tej skrzyni wchodzimy przez czarne kotary.
00:34:43: W środku jest zupełnie czarno, mamy czarny dywan w otele i właśnie dzięki stworzeniu takich warunków jesteśmy w stanie zupełnie po prostu wejść imersyjnie to co widzimy, to co słyszymy i wszystkie bodźce w pewnym sensie odciąć.
00:35:01: i wydaje mi się że naprawdę jest to super.
00:35:05: jak się patrzę kiedy Dzisiaj już mamy kilka tych wystaw za sobą kinowych.
00:35:09: Jak osoby są w stanie poświęcić osiemdziesiąt minut, ale też przy poprzedniej wystawie to było sto kilka minut i że osoby siadają i zupełnie po prostu zatapiają się w tą sytuację i rzeczywiście to działa tak?
00:35:23: I się okazuje, że mamy ten czas, że nie musimy iść na kolejny wernizarz czy otwarcie, czyli zrobić jakąś inną czynność.
00:35:30: tylko możemy rzeczywiście zanurzyć się w ten obraz I tak jakby ta przestrzeń jest dedykowana obrazowi, tak samo zdedykowana dźwięku i też udało nam się już zorganizować takie sesje głębokiego słuchania w takiej koncepcji może trochę uspółcześnionej Paulin Oliveros.
00:35:47: Ale jednak gdzie przy takim totalnym właśnie znużeniu się bardziej obcięciu bodźców wizualnych czyli wyłączone światło zestaw wysokie klasy głośników muzyka najczęściej jest nośnika winylowego, żeby jak najbardziej tak analogowo i organicznie ten dźwięk podać.
00:36:04: I jesteśmy właśnie w stanie zaproponować po dwa tytuły na spotkanie i osoby rzeczywiście jakby są doświadczają tego w takich warunkach, w jakich być może sobie nie mogą pozwolić na co dzień w doświadczeniu muzyki.
00:36:17: Ale też myślę że to co gdzie tutaj ta nasze uzupełnienie też wobec wież całego naszego spektrum Super Gallery W Poznaniu to właśnie to, Uwaga, w tym momencie jest skupiona litylko na odbiorze sztuki.
00:36:32: Tak?
00:36:32: Czyli np.
00:36:32: w momencie Wernicerzu.
00:36:33: nasz Wernicerz wygląda w ten sposób, że susiadamy i przez osiemdziesiąt minut siedzimy i oglądamy i potem rozmawiamy i zastanawiamym się dzielimy się swoimi spostrzeżeniami.
00:36:43: ale rzeczywiście trochę ta dynamika jest inna niż sytuacji z takiej stricte wystawy white cube'owej instalacyjnej rzeźbiarskiej gdzie np.
00:36:54: może czasami ta uwaga może przejść na przykład na rozmowy bardziej.
00:36:59: I czasami, czasami nawet przecież wszyscy wiemy że mówimy, że będę musiała przyjść jeszcze raz na wystawę żeby ją tak naprawdę zobaczyć bo na wernisarzu po prostu wszystko przegadałam.
00:37:08: Tak,
00:37:08: dokładnie.
00:37:09: Więc
00:37:09: tutaj mamy trochę ciekawą i inną uwagę po prostu, na której nam też zależało ponieważ... Wiemy też, że wystawia audiowizualne czy same video art nie jest łatwą sytuacją.
00:37:25: Tak jakby jest wiele osób, które po prostu nie mają czasu.
00:37:28: Oświęćdziesiąt minut to jest bardzo dużo czasu, ale z drugiej strony właśnie stworzenie tych warunków na których nam tak zależało.
00:37:34: Czyli zbudowanie rzeczywiście od zera takiego kina spowodowało że to się staje przyjemne i może być przyjemnej.
00:37:43: Rzeczywiście wchodzimy do takiej kapsuły gdzie ten czas na chwilę staje.
00:37:48: To faktycznie odwróciliście sytuację bo tutaj zazwyczaj Wernisaże czy nawet wystawy ogląda się szybko.
00:37:54: jeśli jest jakieś wideo no to też... Jak to jest?
00:37:59: Potem przejdę zobaczyć.
00:38:01: Oczywiście kilka osób przejdzie zobaczyć, ale to zawsze jest jakiś taki malutki tego wycinek.
00:38:06: Także super, że to zrobiliście.
00:38:07: Ale jestem też ciekawa, bo rozumiem, że ten box, który postawiliśmy sami On jest w galerii od jesieni i jak długo z nami zostanie?
00:38:20: Nie ma jeszcze taki dat ważności.
00:38:23: Chyba jak poczujemy, że to już jest czas na zmianę?
00:38:26: Na razie jest duży entuzjazm i świetnie się ten format realizuje.
00:38:32: Mamy coraz nowe pomysły i właśnie w sumie to się przekrzykujemy.
00:38:36: co kolejnego moglibyśmy zrobić?
00:38:38: więc rzeczywiście dla nas ta sytuacja jest bardzo stymulująca.
00:38:42: Dzięki temu możemy się podzielić już super propozycją.
00:38:47: Tak, ale też to jak wspomniana Dominika wcześniej zostawiliśmy sobie tą rezerwę.
00:38:53: Boks można obejść dookoła.
00:38:54: W zasadzie on wygląda trochę jak taka rzeźba w przestrzeni.
00:38:58: To jest bardzo duża, ale jednak jest stand-alone więc to wszystko co jest jakby na zewnątrz jej jest przestrzenią wystawieniczą taką jaką była galeria skala.
00:39:09: Więc prawdopodobnie zaktywujemy i uruchomimy tą przestrzeń jako taką Side B, tego formatuł kinowego.
00:39:19: Też kino nie jest z tytanu, jest ze sklejki...
00:39:23: Ale bardzo mocne widziałam.
00:39:26: Jest solidna
00:39:27: konstrukcja.
00:39:28: Można się opierać na bezpieczeństwie i BHP.
00:39:32: pod testach i w każdych już tak jesteśmy, po odbiorze bezpieczeństwa.
00:39:40: Więc na pewno trzy lata złożyliśmy do miasta właśnie trzyletni...
00:39:44: Ach!
00:39:44: Trzylata?
00:39:45: Trzy letni.
00:39:46: Znowu
00:39:47: mnie zaszekowaliście.
00:39:48: No
00:39:49: tak,
00:39:49: tak, także krócej czy dużej?
00:39:50: Myślałem że krócej.
00:39:53: Ale tak jak właśnie wspomnialiśmy, być może właśnie z tym wyjściem jakby z Black Cube'a i jakiś takiej referencji na tym, jakby gdzieś budując jakiś dialog pomiędzy tym co wewnątrz kina i tym co na zewnącrz budowanie właśnie jakiegoś takiego dialogu relacji a może zupełnie przeciwieństwa ale jednak uruchomi na tej przestrzeni.
00:40:13: Ok, a teraz jeśli chodzi o taki praktyczny aspekt, jeśli ktoś do was przychodzi na wystawę w godzinach otwarcia Nie wiem, jakie są godziny dokładnie?
00:40:21: No
00:40:21: tak.
00:40:21: Teraz trochę właśnie się zmienił format dlatego że zapraszamy osoby na konkretną godzinę np.
00:40:27: na godzinie dwudziestą oglądamy wspólnie osiemdziesiąt trzy minuty rozmawiamy mamy też właśnie publikację taką małą zin którego tworzymy po to żeby dodać kontekst tego co puszczamy.
00:40:41: I więc tym razem właśnie to wygląda w ten sposób, że przychodzimy na konkretną godzinę.
00:40:48: Jak do kina?
00:40:49: Dokładnie.
00:40:50: Ale też możemy.
00:40:51: poprzednia wystawa miała zupełnie inną dynamikę czasową.
00:40:55: Przechodziliśmy od jedenastej do szesnastej filmy lecą w pętli i można wyjść.
00:41:00: Można wyjść... To też jakby nie jest takie kino-kino gdzie jakby siadamy i jak w bezruchu i dosadzie ze strzymanym oddechem aby nie przeszkadzać osobom dookoła.
00:41:10: Musimy wytrwać ten czas, jakby to jest też cała sytuacja wystawowa.
00:41:14: więc też nie chcemy tej takiej cezury kinowej i tej kultury kinowe.
00:41:19: I wtedy dowiem tego osoba znaczeniu ale też przywodzić żeby też osoby nie czuły się skrępowane zbyt bardzo że muszą już do końca uczestniczyć w tej sytuacji tylko że tak jak trochę na wystawie wychodzimy jeżeli akurat tak nam czas pozwala czy po prostu nam coś nie... do końca podchodzi.
00:41:34: Rozumiem, czyli musimy po prostu śledzić Wasze media społecznościowe, prawda?
00:41:38: Żeby zobaczyć w konkretną wystawę czy właśnie to będą jakieś godziny, czy tu będzie otwarta sytuacja można sobie przychodzić w każdym momencie tak że będziemy śledzić.
00:41:47: A to jeszcze może przy okazji... Jeszcze może będę podkreślać często przy okizji właśnie galerii i moich tutaj gości.
00:41:56: Galerie w Poznaniu generalnie są za darmo Bo może to nie jest takie oczywiste, prawda?
00:42:02: Że można przejść po prostu do was za darmo w godzinach otwarcia.
00:42:06: Każde jest tutaj mile widziany
00:42:08: Absolutnie, wstęp wolny.
00:42:10: Zapraszamy od podwóża wystarczy wybrać na domofonie.
00:42:16: Pięćdziesiąt jeden otwieramy i zapraszam też oczywiście zawsze jeżeli osoby są zainteresowane do wiedzenia się więcej to to z chęcią opowiadamy.
00:42:27: tak naprawdę my jako osoby tutaj właśnie organizujące te wystawy właśnie zawsze jesteśmy na miejscu i możemy podzielić się naszą wiedzą.
00:42:37: Więc tutaj jakby staramy się po prostu żeby wiesz, jakby u źródła osoby odbiorcze mogło się dowiedzieć wszystkiego czego chcą.
00:42:45: To też bardzo cenne bo wiem że często osoby które nie znają przestrzeni no mogą się mogą się poczuć nieswojo a tutaj dobrze wiedzieli że można po prostu dopytać dopytać Nie ma głupich pytań w sztuce Dokładnie No dobrze to mówimy sobie teraz o waszych tutaj w kinie powiedzmy, w galerii.
00:43:05: Wiem też że bardzo wielu artystów i artystek zapraszacie właśnie za granicy.
00:43:11: no tym bardziej teraz będzie to jeszcze łatwiejsza sytuacja.
00:43:14: Powiedzcie mi w ogóle o waszych właśnie współpracach międzynarodowych na ile jest dla Was ważne bo właściwie od samego początku prawda gdzieś gdzie one się pojawiały teraz już w ogóle coraz częściej.
00:43:26: To prawda, to prawda.
00:43:28: Wydaje mi się że to jest zupełnie taka naturalna, organiczna sytuacja.
00:43:33: Ja w sumie też jestem półęgielką, półpolką i dla mnie zawsze ten taki internazjonal to jest coś zupełnie powszedniego.
00:43:43: Też studiowałam w Anglii i wiemy że też środowisko artystyczne jest po prostu bardzo międzynarodowe.
00:43:52: Ale to co jest dla nas ważne, to jest to że właśnie my jako osoby strasznie zajawione sztuką też chcielibyśmy zobaczyć super pracę osób artystycznych za granicy i dzięki tej naszej pasji myślimy, że możemy się podzielić z osobami odbiorczymi tym czego nie spotkamy w Poznaniu, nie zobaczymy w Polsce może.
00:44:16: Ten aspekt jest dla nas super ważny, że jeżeli to jest możliwe i realne a jest bo się okazuje, że jest, bo nam to wychodzi.
00:44:24: I tak... To dlaczego nie?
00:44:27: I właśnie wręcz absolutnie tak!
00:44:30: Tak, tak.
00:44:31: A czyli idąc tutaj do studia sobie dosłownie usmysłowiliśmy, że ta organiczna praca U podstaw, od wadocenca XVI roku zaczęła przynosić ten efekt w postaci tego, że jeżeli zgłaszamy się do Sprutmagers czy do Kabinet London.
00:44:49: Czyli bardzo ważnych topowych delejów... Tak,
00:44:52: tak, sorry, kontakt jest istotny!
00:44:56: Nie jesteśmy jakby anonimową przestrzenią tylko rzeczywiście mamy już jakby to swoje legacy na które się możemy powołać i wejść w relacje i współpracę.
00:45:05: i te relacje są najczęściej udane I współpracujemy właśnie przy zapraszaniu tych osób, które są reprezentowane przez te miejsca.
00:45:14: Więc to było warte na pewno!
00:45:19: Zwłaszcza te trudne początki aby teraz mieć ten komfort i rzeczywiście sobie już pozwalać nie na budowanie programu przez to do czego mamy dostęp tylko bardziej myśleć od koncepcji bo ten dostęp przestał być na jakimś tam poziomie w ogóle już problemem.
00:45:39: Tak, ale też myślę że właśnie jednym z... Jest mi też ciekawa jakie ty masz doświadczenie, ale wydaje mi się, że taką kluczową wartością wprowadzeniu trochę space'u i kalerii to jest w ogóle zaufanie tak?
00:45:49: I jakby właśnie budowanie tych relacji tego żeby te osoby nam zaufały, że my je odpowiednio ugościmy i właśnie to co Daniel wspomniał.
00:45:58: tak czyli tak naprawdę po dziesięciu latach kiedy my się zgłaszamy właśnie z prośbą o stworzenie wystawy np.
00:46:07: jakiejś topowej osoby artystycznej, to możemy liczyć na tak ze względu po prostu na ten czas, którymy poświęciliśmy.
00:46:17: i właśnie tym pokazujemy że jesteśmy godni zaufaniań.
00:46:21: Czasami prowadząc zajęcia w Instytucie Intermediów jakieś osoby arcystyczne, osoby studiujące pytają mnie przepis na sukces lub jak szybko prawda?
00:46:31: dzisiaj Żyjemy w przyśpieszeniu.
00:46:36: Jeżeli jest jakaś taka rada, którą się dzielę to po prostu konsekwencja i ojroń, a jakby dokładnie to radę sobie mogę do siebie zastosować.
00:46:46: i stosujemy właśnie w kontekście konsekwency i konsekwentnego budowania tego programu.
00:46:51: co roku, prawda?
00:46:52: Od tego szesnastego roku nie przerowanie po kilka kilkanaście projektów wystaw artystycznych.
00:46:57: Ponad dwieście osób artystycznych przez skalę mówiąc kolokwialnie się przewinało.
00:47:02: i to nie chodzi o to żeby się tutaj tymi statystykami fleksować ale o to że no to właśnie przynosi ten efekt ,że jeżeli już tak szukać takiego zysku brutto to właśnie on jest teraz najbardziej cenny czyli ta możliwość teraz relacji i współpracy z osobami artystecznymi na których nie moglibyśmy sobie Pinza temu w ogóle wyobrazić, prawda?
00:47:24: Żeby odpowiedzieli na przykład.
00:47:27: Tak!
00:47:27: Myślę że to praktycznie dwa kluczowe pojęcia właśnie i to zaufanie i ta konsekwencja.
00:47:34: To chyba ja też tak to czuję po prostu, ale to jest to co super ważne poradzenie galerii.
00:47:41: no tak więc super że to owocuje, że to czujecie.
00:47:45: No dobrze a tu słuchajcie wejdźmy jeszcze trochę głębiej Jeszcze bardziej za kulisy.
00:47:52: Tak, czy jeszcze myślę że właśnie taki wątek wież oprócz tego jak to się dzieje że powstają wystawia?
00:47:57: To jest jakby taka trochę czarna magia i rzeczywiście... na początku, ale też tak naprawdę przez cały czas.
00:48:04: To jest taki balans pomiędzy właśnie osobami bliskimi, osobami znajomymi i osobami, które gdzieś się nagle pojawiły i usłyszeliśmy o nich.
00:48:14: Więc tak naprawdę jak się spojrzy na ten program to on właśnie jest super zróżnicowany pod tym nawet kątem, tak?
00:48:18: Czyli np.
00:48:19: pierwsza wystawa była Piotra Bossackiego, który był bardzo blisko związany z środowiskiem po prostu uniwersyteckim i tutaj była super okazja żeby pokazać jego twórczość.
00:48:30: a potem Właśnie tu się każda wystawa trochę z innego punktu widzenia i z innej właśnie takiej możliwości powstawało.
00:48:41: Dokładnie, więc chciałabym jeszcze to bardziej tak... Jeszcze to uwypuklić w sensie jak wy to w ogóle robicie?
00:48:47: Jak wy się nie wiem dzielicie obowiązkami bo to co właśnie mówisz że Taka w ogóle też praca trochę niewidoczna, prawda?
00:48:54: Bardzo często jest tak że te wystawy które wyglądają na bardzo łatwe okazują właśnie najtrudniejsze w produkcji.
00:49:03: ale czasami też właśnie produkcje są naprawdę wyjątkowo wymagające.
00:49:08: więc zastanawiam się jak się tym dzielicie?
00:49:10: czy wszystko robicie razem.
00:49:11: Czy macie jakiś podział obowiązków?
00:49:13: Czy jeszcze ktoś Wam w ogóle pomaga?
00:49:14: czy teraz jesteście tylko wydwójkę?
00:49:16: Teraz jesteśmy tylko wydwójka, tak?
00:49:19: Dokładnie i robimy absolutnie wszystko co można robić od właśnie pisania maili z osobami czy galeriami.
00:49:28: A propos wystaw do drukowania materiałów czy samoprodukcji...
00:49:36: Ale też prozaiczne historii jak malowanie, zamiatanie, pracę takie drobne naprawcze i szukanie w sobie tych konsek... tych umiejętności, ani skili.
00:49:52: To jest też bardzo...
00:49:52: A to są super umiejetności!
00:49:53: Słuchajcie jak się mogą przynać po tym życiu?
00:49:55: Totalnie,
00:49:56: totalnie.
00:49:57: tylko czasami one podmywają moralem bo fajnie się otwieram wystawy rozmawia właśnie z osobami odbiorczymi.
00:50:07: ale czasami ten rodzaj ta produkcja a czasami nie idzie tak jakbym zaplanowało jak wiesz doskonale i wszyscy tutaj Po drugiej stronie, którzy nas słuchają wiedzą, no bywa taką taką trochę ciemniejszą stroną prowadzenia tego biznesu.
00:50:24: W
00:50:24: pocieczoła często i no tak.
00:50:27: Często wystawia się, montaż kończyliśmy na ostatnią chwilę chociaż tak naprawdę osoby, które przychodziły nie miały absolutnie o tym pojęcia bo wszystko udało nam się spiąć do ostatnich chwili.
00:50:38: To jest adenalina uzależnienie wiesz.
00:50:44: To też tak naprawdę taka praca w galerii jest bardzo... taka sinusoidalna.
00:50:52: Czyli mamy takie maratony, gdzie rzeczywiście fizycznie musimy być w galeri pomagać robić załatwiać a czasami to jest praca dużo bardziej badawcza, dużo bardziej komunikacyjna.
00:51:06: No i rzeczywiście my intuicyjnie, znając nasze kompetencje często po prostu nawet bez porozumienia się robimy pewne rzeczy które wiemy że to my mamy robić a ta druga osoba właśnie Daniel na przykład robi inną rzecz którą sam po prostu zaczyna robić i w ten sposób naturalnie to wychodzi.
00:51:26: Rzeczywiście to nie jest w ogóle łatwe prowadzenie galerii.
00:51:31: wiele osób i też wiele galerich które miało wiele osób gdzieś po drodze z względu na ten, po prostu aspekt ludzki.
00:51:41: Więc tutaj my z Danielem staramy się trzymać w bardzo dobrych komitywach i dzięki temu też m.in.
00:51:50: tyle też galeria już ma lat.
00:51:54: A kto się zajmuje takimi najbardziej nudnymi rzeczami typu nie wiem faktury?
00:52:01: Jakieś takie nie wiem... Administracyjna
00:52:03: sprawa.
00:52:04: No tak
00:52:04: administracyjną częścią zajmuję się głównie ja I to jest bardzo duża praca.
00:52:13: Trudne jest też wytłumaczenia, myślę.
00:52:16: I tak jak to tyle elementów takich malutkich drobniznych, którą trzeba wykonać codziennie... Tak naprawdę to jest pracowane na pewno jakieś trzy czwarte etatu albo pełnego etatu od właśnie faktur poumowy licencje teraz filmowe, same też dobór filmów Znajdywanie tekstów, wszystkie te elementy są współtworzą tą sytuację, którą nazywamy wystawa.
00:52:49: Ale jest strasznie dużo tej pracy, która gdzieś jest niezauważana, niewidoczna.
00:52:54: i też często wiesz jak wchodzimy właśnie do galei mi się... A ktoś sobie tej powieził albo coś tam zrobiła, tak naprawdę to jest olbrzymia niewidoczna praca i może tak jak na przykład w redakcji takie pojęcie wydawcy jest bardzo zrozumiałe i kojarzy się z różnym szeregiem prac.
00:53:12: Tak właśnie prowadzenie Project Space'u czy taka funkcja galerzystki to jest taka sytuacja gdzie dużo osób nie zdaje sobie sprawy z tego czym my się tak naprawdę zajmujemy.
00:53:25: więc to jest śmieszne i ciekawe.
00:53:27: z
00:53:27: tych memów, słuchajcie, gdzie są takie różne zdjęcia.
00:53:33: Jak co myślą moje znajomi i czym się zajmuje?
00:53:36: Moje znajomi na samym początku tworzą galerię to myśleli że ja tam siedzę i się nudzę i piję kawa i przychodzili ze sobą gadać I nie rozumieli, że po prostu jest to tak zrobiona, że ja nie mogę sobie pozwolić na tą kawę.
00:53:53: Tak,
00:53:53: bo właśnie to też jest ta dynamika.
00:53:55: czyli siedzimy w galerii jak przychodzą osoby otwieramy, opowiadamy o wystawie ale tak naprawdę to jest przerywnik w momencie w którym my pracujemy np.
00:54:04: na komputerze i załatwiamy inne sprawy.
00:54:07: więc jak osoby przychodą to jest taki przerybnik.
00:54:10: To jest śmieszne.
00:54:11: A co jest najfajniejsze w prowadzeniu?
00:54:13: galeria, a co najgorsze?
00:54:14: To jeszcze tak was dopytało.
00:54:19: Najfajniejszy na przykład dla mnie, to jest taka śmierć.
00:54:22: trochę wydaje mi się czy ja się śmieję z tego.
00:54:24: Dla mnie szalenie ekscytujące jest otrzymywanie maili ponieważ często to może być właśnie mail w którym dostanemy odpowiedź pozytywą na to że możemy zrobić coś o czym marzyliśmy.
00:54:34: więc tak jak kiedyś miałam fobie mailową tu teraz właśnie nie mogę się doczekać aż zobaczę na telefonie powiadomienie że np.
00:54:42: właśnie otrzymaliśmy zgodę na super wystawę.
00:54:47: skamifikowana Situacja,
00:54:50: promacenia
00:54:52: przestrzeni.
00:54:53: Artist Transpace totalnie.
00:54:57: Ale co jest nie fajnego?
00:54:58: Kurczę!
00:54:59: Nie ma tak wiele rzeczy.
00:55:00: A transporty?
00:55:02: Załatwienie transportów?
00:55:03: Nie, nie wykończam was.
00:55:05: Mamy fajnego partnera.
00:55:09: Transportowego.
00:55:10: Jest taki bardzo życzliwy na stosunie i... Też te dziwactwa, które często te osoby zupełnie nieprzygotowane po co przyjeżdżają mają przewozić w bardzo takich….
00:55:22: Tak.
00:55:23: Zawsze dostajemy to pytanie – a co to właściwie jest?
00:55:27: Co my przewozimy?
00:55:28: Ale
00:55:28: też bardzo fajne właśnie opowiadanie jak tej osoby, która przyjechała po pracę właśnie że to jest część instalacji, rzeźby i te osoby są naprawdę zainteresowane i w zasadzie wykonujemy cały czas tą pracę promocyjną wystawy osoby artystycznej czy galerii, nawet w takich prozaicznych daily sytuacjach.
00:55:47: Ale może dlatego Daniel powiedział, że w sumie nie ma żadnej takiej rzeczy, bo rzeczywiście chyba jesteśmy osobami, które uwielbiają załatwiać rzeczy i to jest właśnie prowadzenie galerji.
00:55:56: to jest super przy takich umiejętnościach załatiwiania rzeczy ponieważ to przychodzi nam tak naturalnie, że po prostu tutaj szybciutko mail tutaj właśnie coś pogadam z kimś tam załatie i dzięki takiej pracy która właśnie no poniekąd nie jest od, wiesz, siódmej do piętnastej czy ósmej i dziewiętnastej tylko jest cały czas.
00:56:18: I dzięki temu możemy... to jest w stanie się udać.
00:56:23: Czyli to jest taka bardziej praca freelancerska gdzie cały czas się gdzieś jest pod tym telefonem czy myśli się o kolejnych rzeczach, o kolejnym obowiązkach.
00:56:32: ale przez to, że sprawia nam to przyjemność, tu nawet nie traktujemy tego aż tak bardzo często jako pracę.
00:56:39: A powinniśmy, bo czasami nie wiem jak ty masz, ale że
00:56:42: czasami wiesz po
00:56:43: prostu zapomina się, że to jest praca i ja na przykład zaczęłam teraz po prostu liczyć sobie ten czas i patrzeć jak to wygląda, bo statystyki są piorunujące, czyli z własnej woliń potrafię siedzieć dziesięć godzin i pracować tak absolutnie bite.
00:57:04: Tak, mam to samo doświadczenie.
00:57:06: faktycznie mi tutaj bardzo pomogło dziecko taki reality check po prostu, że jednak weekendy są dla rodziny, a nie jeszcze żeby przyspieszyć pracę na przykład.
00:57:20: Ale faktycznie to chyba w ogóle jest specyfika takiej pracy, którą się robi z pasją, prawda?
00:57:26: Że bardzo łatwo zapomnieć gdzie jest ta granica między życiem a tą właśnie pracą i co się tak zaciera.
00:57:33: I to jest super ale jednocześnie czasami trzeba sobie też stawiać graniceną.
00:57:39: To czasami czuć.
00:57:41: No dobrze, powiedzcie mi jeszcze ostatnie takie moje pytanie.
00:57:44: Abo.
00:57:44: pytania właśnie o przyszłość, o plany... Jak będzie wyglądała skala za pięć lat?
00:57:51: Takie, wiecie, czy to utrzymujecie właśnie tę skalę?
00:57:56: Czy gdzieś dalej podążacie?
00:57:58: Czy nie wiadomo, czy coś się otwarci?
00:58:01: No na pewno teraz rozpoczęliśmy, w pewnym sensie jakby kolejny etap i kolejny taki epizod w historii skali.
00:58:10: I chcemy dojść z takich momentów gdzie już przyzwyczajimy osoby publiczne do tego że właśnie mamy kino, że to będzie teraz taka sytuacja.
00:58:19: I chcemy pewnie dojść od takiego momentu gdzie... stworzymy sobie, w pewnym sensie kolejną nową publiczność, która będzie zdecydowanie właśnie zainteresowana tego typu programem.
00:58:31: Bo to nie jest też tak może łatwa sytuacja więc wiemy że będziemy musieli budować ją a za właśnie te dwa trzy lata my sobie coś tam pewnie kolejnego będziemy próbować i to będzie wynik właśnie tych trzech lat które teraz będą mijać i zobaczymy, jak to wyjdzie.
00:58:53: Ale
00:58:53: też chyba fajne jest takie trochę nie myślenie aż tak przyszłościowe żeby dać sobie tą przestrzeń na improwizację i tak jak skala właśnie u podstaw była w takim totalnym chaosie czym dobym znaczeniu i tej takiej organiczności sam całego przedsięwzięcia to być może właśnie sobie pozwolić na obserwowanie i na zauważanie czegoś, co tak jak zauważyliśmy ten obraz luchomy i w ogóle sztuka tak szeroko rozumiana dźwięku.
00:59:24: Nas teraz jakby bardzo była na takim wysokim poziomie skupienia i mapowania wokół tego osób, które zajmują się filmem i dźwiekiem żeby być może naturalnie przyjdzie coś nowego.
00:59:36: To czekamy, zobaczymy!
00:59:39: Będziemy obserwować na pewno a w najbliższym czasie to co można u was zobaczyć?
00:59:45: No tak, dokładnie.
00:59:46: Teraz już niebawem otworzymy kolejny cykl zaproponowany przez Sebastiana Cichockiego, który właśnie będzie ukuratorować.
00:59:55: Może Daniel wspomniesz
00:59:56: troszkę więcej?
00:59:56: Tak, tak.
00:59:57: To jest jakby sytuacja M-Casinger w ramach jeszcze innego projektu Instytutu Intermediów Forum Biosfery.
01:00:07: A następnie zapraszamy na taki maraton polskiej kloniki non kamerowej, to będą prace Juliana Antonisza.
01:00:18: świetny, wspaniały animator który stworzył własną technikę animacji właśnie czyli non-kamerowej czy właśnie takiego rysowania bezpośrednio na taśmie filmowej.
01:00:29: i to właśnie się nazywa Polska Kronika Non-Kamerowa gdzie też oprócz tej warstwy wizualnej jest też warstwo audio gdzie dowiadujemy właśnie śmiesznych narracji z czasów powiedzmy takim PRL-u.
01:00:43: Czy mamy już datę konkretno?
01:00:45: Tak!
01:00:46: Już mamy, już mamy i już tu mówię.
01:00:48: Więc tak, Sebastian Cichocki będzie od dwudziestego listopada...
01:00:53: Do dwudziestygo czwartego.
01:00:54: ...do dwudziestego czwartegolistopada a Julian Antonisz o dwudziestego szóstego listopadę do drugiego grudnia.
01:01:02: To ja bardzo serdecznie polecam.
01:01:04: Polecam te wystawy i w ogóle odwiedzić skalę w różnym czasie bo jak widzicie tutaj można naprawdę doświadczać najróżniejszych form.
01:01:16: Można przychodzić na Wernisarze.
01:01:18: Też podkreślam, że Wernisaże są otwarte dla publiczności.
01:01:21: Można przechodzić właśnie w trakcie pania wystawy do pytań tak jak sobie mówiliśmy tutaj dopytać Was albo sobie po prostu spokojnie zobaczyć.
01:01:30: nie trzeba też z nikim rozmawiać, oczywiście
01:01:33: dokładnie.
01:01:34: A Was wasz program można śledzić na stronie internetowej i na mediach społecznościowych.
01:01:40: bardzo... Bardzo naprawdę serdecznie dziękuję za tą rozmowę.
01:01:44: Myśla, żebyśmy jeszcze mogli rozmawiać z trzy godziny ale czas już się kończy.
01:01:49: Moimi gośćmi była Dominika Hojl i Daniel Koniusz.
01:01:52: Dziękuję!
01:01:53: Dzięki
01:01:53: Agata na prawdę.
01:01:55: Trzeba by zrobić jeszcze z tobą podcast, ponieważ jesteś legendą poznańskiej scen artystycznej.
01:02:00: Naprawdę super że prowadzisz też ten podcast.
01:02:02: To się wytniemam nadzieję?
01:02:04: Nie nie nie absolutnie nie a też z tego miejsca dziękujemy miastu Poznań i Marszałkowi województwa wielkopolskiego za wspieranie naszych działań.
01:02:13: Bez nich by nie było też skali tego podkastu, więc...
01:02:17: Tak i właśnie za to zaufanie, od którym byłam obawczysznie.
01:02:21: Dokładnie dużo zaufania do strony tutaj naszych fundatorów.
01:02:26: Jeszcze raz dziękuję!
01:02:26: Ten podcast realizował Kuba Ochmański mówiła Mia Agata Rodriguez a wszystkie teksty materiały wideo i podcast możecie znaleźć na dynks.poznań.pl oraz na naszych mediach społecznościowych Do usłyszenia Na oko.
01:02:40: to podcast o sztuce i życiu artystycznym Poznanie.
01:02:43: Rozmawiamy z osobami artystycznymi, kuratorkami, właścicielami galerii i ludźmi tworzącymi rozmaite wydarzenia, których łączy miłość do sztuk wizualnych.
01:02:50: Podkaz jest częścią Dynksa – poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrana Poznańska.
01:02:57: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania Agata Rodriguez!
Nowy komentarz