KULTURKA (18) Rozmowa z Jagodą Kalisz i Zofią Soszyńską z kulinarno-artystycznego kolektywu Chleb PopUp

00:00:00: Kulturka to podcast o wydarzeniach, które tracimy z oczu skupiając się na propozycjach dużych graczy poznańskiej kultury.

00:00:08: To podcast o ludziach miejscach i zjawiskach, o których mogliście słyszeć zdecydowanie za mało do teraz!

00:00:15: Podcast jest częścią Dynksa Poznańskiego magazyno-kulturalnego dynks.poznan.pl którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:25: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania.

00:00:28: Martyna Nicińska.

00:00:30: Dzień dobry cześć w kolejnej kulturce!

00:00:33: Dzisiaj naszymi gościniami są dwie przyjaciółki które tworzą kolektyw kulinarno-artystyczny chleb pop up.

00:00:41: Od ponad półtora roku tworzą różnego formatu wydarzenia harytatywny wokół wspólnego stołu jedzenia i spotkań.

00:00:49: Jest nami dzisiaj Zofia Soszyńska projektantka wnętrz i mebli, absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

00:00:57: Na co dzień pracuje w studiu projektowania wnętsz a poza pracą współtworzy kolektyw.

00:01:03: Interesuję ją to jak przestrzeń jedzenie i sytuacje społeczne mogą na nas wpływać.

00:01:09: Jagoda Kalisz artystka wizualna, absoluentka wydziału grafiki komunikacji wizualnej na ułapie również gdzie obecnie także wykłada zawodowo związana z pawilonem oddziałem Galerii Miejskiej Arsenał, gdzie zajmuje się komunikacją.

00:01:26: Czy mogę postawić taką tezę, że poznałyście się na studiach?

00:01:31: Poniekąd jak najbardziej Studia nas połączyły.

00:01:34: mamy wspólnego znajomego który nas ze sobą zgadał którymś razem

00:01:39: i właściwie było tak, że Zosia potrzebowała jakieś wsparcie przy jakimś jednym projekcie.

00:01:44: ja dołączyłam do niej.

00:01:46: Dobrze nam się współpracowało, potem z kolei Jagoda wyszła z propozycją stworzenia innego projektu i też nam się dobrze współpracało.

00:01:54: Potem się przez chwilę po prostu znałyśmy no a potem Jagoda wyszła z takim pomysłem żeby stworzyć coś

00:02:02: i

00:02:02: potem był moment na sprecyzowanie co by to miało być.

00:02:06: I tak zaczęłyśmy w styczniu zeszłego roku.

00:02:09: Tak, no pomysł tak naprawdę rozwijał się.

00:02:11: chwilę bym powiedział.

00:02:12: W sensie że wymyśliłośmy razem to jakoś w listopadzie znalazłyśmy punkty wspólne czyli coś co obie lubimy bardzo robić i też takie jakie mamy wspólne idee życiowe moim zdaniem.

00:02:25: Z tego co wyszliśmy, co chcemy też przełożyć gdzieś dalej z czym się podzielić i jak łączyć.

00:02:31: więc myślę że tym właśnie jestem korektyw z tego z czego my wychodzimy same.

00:02:36: A tym co lubicie robić to jest?

00:02:38: zarówno sztuka jak i jedzenie.

00:02:40: lubicie gotować, jeść.

00:02:43: Myślę że to jedzenie wyszło bardziej ode mnie bo ja gotuję od kiedy pamiętam.

00:02:49: natomiast jagoda ma taką umiejętność prowadzenia wymyślania rzeczy nadawania tempa czego nie do końca aż tak działam szybko powiedzmy No i raczej razem jakby tworzymy to w całości, jakby dopełniając się.

00:03:08: Trochę moje umiejętności dopełniają to co umie ja go da i na odwrót.

00:03:13: Ale ja bym powiedziała też że się ma bardzo dużo projektowych umiejątności głównie z jej wykształcenia ale myślę po prostu z pasji tego czyli umie projektować te rzeczy i właśnie to jak wygląda coś w przestrzeni ale też jak czymś powiedzmy zaaranżować jakby w postaci właśnie jedzenia ale też jakby całej kompozycji wydarzenia.

00:03:33: Myślę Twoja duża mocno strona, więc ja myślę że uzupełniamy się i to tak właśnie dobrze działa.

00:03:41: Ja też myślę, że jestem zainspirowana jedzeniem od Zosi.

00:03:44: Od niedawna zaczęłam więcej działać w fermentacji, próbuję dużo cukierniczych rzeczy, których wcześniej trochę się bałam, a myślę że teraz jest zmotywana dzięki niej, więc

00:03:56: super.

00:03:58: Chleb to coś takiego powszedniego No, zwyczajnego choć warto oczywiście doceniać każdego dnia.

00:04:05: Czy to oznacza że te wasze wydarzenia kulinarne są takie przystępne otwarte w trochę w kontrze do takich degustacyjnych, wyrafinowanych spotkań przy stole jakie możemy spotkać w niektórych restauracjach czy miejscach, festiwalach?

00:04:21: Ja myślę osobiście, że w ogóle pomysł na nazwę wziął się od tego, że chleb kojarzył nam się właśnie z czymś prostym ale też łączącym i takim bardzo symbolicznie może zakorzenionym powiedziałam nawet polskiej kulturze jakby z czym się wita kogoś.

00:04:39: I jakby z tego przed pierwszym pomysłem Dwa lata temu, jak zaczęłyśmy rozmawiać w ogóle o tym pomyśle.

00:04:46: to te kluby kolacyjne czyli to co właśnie jest takie zostawione na stole i pełne i obfite stawały się popularne ale mam wrażenie że nie były jeszcze na tyle.

00:04:59: Z biegiem czasu tak naprawdę to nas też nauczyło jako mieć perspektywę na to jaka to otwartość powinna z naszej perspeksty wybyć przy wspólnym stole i myślę wpłynęło na to, na jakim poziomie jesteśmy i na jakim punktie jesteśmy teraz.

00:05:16: To też tak...

00:05:17: Pewnie wyszłyśmy bardzo ambitnie.

00:05:19: Początki były takie że właśnie miałeśmy ideę takiego klubu kolacyjnego gdzie są trzy dania jest wszystko bardzo dopracowane smaki są przeróżne zawsze było dużo inspiracji lokalnością i różnymi innymi tego typu tematami.

00:05:39: No z biegiem czasu to trochę się zmieniło, ale myślę że do tego jeszcze przejdziemy.

00:05:43: No to jakie są te wasze wydarzenia?

00:05:47: Ja myślę, że już teraz na przestrzeni tylko półtora, już prawie dwóch lat zrobiłeś moje... No, koło dwudziestu myślę wydarzeń.

00:05:56: Jak mniej więcej i każde z nich było zupełnie różne.

00:05:58: więc to jest ciężkie pytanie dla nas ale myślę że opowiemy o przykładowych różnych.

00:06:05: i jakie to są formy.

00:06:07: bo tak jak się powiedziały zaczynałyśmy powiedzmy od kolacji trzydaniowych czy czterodaniowych przy wspólnym stole dla dwunastu-czternastu osób ale nagle pojawiły się jakieś możliwości inne, gdzie ktoś nas np.

00:06:22: zaprosił do słuchowiska na Amphitheatrze, Nadstedeli, gdzie robiliśmy tak naprawdę poczęstwo dla stu osób razem z muzyką na żywo w plenerze i to było zupełnie inne doświadczenie.

00:06:36: a teraz jeszcze robimy coś co jest właściwie zupełnie inne.

00:06:41: ostatnie np.

00:06:42: wydarzenie, które mamyśmy

00:06:44: W ogóle ostatnio przeszliśmy do takich trochę bardziej otwartych mniej skupionych właśnie na tej czterodanią wywości wydarzeń, gdzie bardziej zapraszamy jakby uczestników do faktycznego wpływu na te wydarzenia.

00:07:01: Czyli robiłyśmy np.

00:07:03: wydarzenie, które skupiało się nad tym że próbujemy smaków lodów i próbujemy zgadnąć jakie to są smaki.

00:07:12: I to polegało też na tym, że nasi odbiorcy wysyłali te pomysły na smaki.

00:07:16: Z tego wybrałyśmy tam pulę dziesięciu... No i każdy miał okazję się sprawdzić po prostu.

00:07:22: Ale to było prze zabawę też, bo z gorszniu było dwadzieścia siedem.

00:07:25: te smaki my też zachęcałyśmy że były najbardziej zakręcone i takich, których po prostu nigdy wcześniej jakby nikt nie próbował ale chciałby spróbować ale to jest po prostu niemożliwe.

00:07:33: no bo...

00:07:34: Albo też takie które brzmią źle i nawet jeśli się okażemy już ze są niesmaczne no to jakby przynajmniej spróbujemy i okaży się że są niesmaszne.

00:07:40: żeby to była też trochę taka przygoda.

00:07:42: A

00:07:42: to musiałoście te lody przygotować?

00:07:44: Tak!

00:07:44: I same przygotowujecie jedzenie na te spotkanie

00:07:47: tak?

00:07:48: W stu procentach

00:07:49: tylko my dwie.

00:07:51: Tak, na razie dwie!

00:07:54: Ok, jakieś jeszcze przykłady?

00:07:57: Ostatnio też mieliśmy pierwsze wydarzenie gdzie chciałyśmy trochę przejść w formę wspólnego gotowania i to była też taka pierwsza próba.

00:08:06: eksperyment jak to w ogóle zadziała bo zauważyła się na pewno najważniejszą rzecz czyli to że trzeba działać wspólnie i to też jest takim motywem, który przełamuje te bariery w kontakcie.

00:08:19: I też to słyszymy i widzimy po naszych wydarzeniach, że jeśli coś robimy razem to jakoś przełamuję i łatwiej też z kimś porozmawiać.

00:08:28: można porozumieć o wspólnym temacie, na którym razem pracujemy albo... po prostu jakoś mieć skrócony ten dystans po prostu pomiędzy sobą, więc razem robiliśmy letnią sałatkę i były różne etapy tego co przygotowujemy jakie elementy były kroki do wykonania ale też takie pytania powiedzmy które mogę poruszyć do rozmowy w trakcie wykonywania wspólnie zadania.

00:08:55: Gównie były połączenia w pary czy trójki ale zupełnie pomieszane.

00:09:01: To jest coś, co ostatnio próbujemy.

00:09:03: Chociaż tak nieśmiało bym powiedziała.

00:09:06: No bo jednak widzimy to że duży osób przychodzi w parze.

00:09:10: Że mało osób jest takich którzy przychodzą sami chociaż zdarzają się i oto są właśnie osoby które widać że bardzo też chcą się przełamać i że to są te momenty właśnie do rozmowy.

00:09:24: z tych chęci ale... Brak jest tego pierwszego kroku i czasem on jest trudny, więc...

00:09:30: To jeszcze do tego przejdziemy.

00:09:31: A chciałam zapytać o ten taki aspekt artystyczny w waszych wydarzeniach.

00:09:35: no bo wy jako artystyki to chyba przywiązujecie wagę do tego jak coś nie wiem wygląda albo jaki ma Nie wiem jaka jest atmosfera tego spotkania, czy nie wiem jakoś dekorujecie.

00:09:50: Opowiedzcie o tym jak się wyżywacie artystycznie też przy okazji?

00:09:54: Ja myślę że po tej stronie wizualnej jest bardziej jagoda.

00:09:56: ja jestem tutaj od takich często bardzo bardziej technicznych aspektów a jagoda działa wizualnie też siłą rzeczy przez to jakie ma background.

00:10:03: powiedzmy więc może... Powiesz jak się wyżywasz artystycznie.

00:10:08: Dużo, jakby płaszczyzn jest do popisu.

00:10:12: powiedziała i o bardzo lubię kolory więc to jest myślę duży aspekt który też razem tworzymy czyli ta co jest na talerzu.

00:10:22: to ja często moim taką rzeczą jest jednak plating, czyli pokazywanie tego dania i składników na talerzu.

00:10:31: I kompozycja kolorystyczna nawet jest dla mnie bardzo zawsze ważna.

00:10:34: Czyli co po kolei?

00:10:35: Gdzie jak ma ładnie wyglądać?

00:10:38: Po każdy element który jest na stole ułożenie kwiaty...

00:10:42: Ale też nawet scenografie jakieś elementy które stoją gdzieś w przestrzeni rzeźby Wszystko od samego początku do samego końca.

00:10:50: Tak,

00:10:51: no też jestem graficzką więc z tego wynika też cała powiedzmy oprawa wizualna czy naszych profilii.

00:11:01: ale w zeszłym roku i mam nadzieję że w tym roku też mogę powoli zapowiedzieć że będziemy wydawać kolejną publikację to mam nadzieję ,że będzie nasza stała rzecz którą będziemy kontynuować czyli chcemy po każdym roku działalności spisywać wszystkie nasze wydarzenia, ale też spis tak naprawdę środków, które udało nam się zebrać z względu na cele heretywne.

00:11:27: Bo to jest też duża część naszej praktyki, czyli to że wydarzenie często mają cele i fundacje, na które zbieramy pieniądze I jako dodatek zawsze dajemy trochę naszych przepisów z tego roku, które po prostu bardzo nam się sprawdziły albo bardzo lubimy.

00:11:43: Ktoś po prostu powiedział, że chciałby dla to przepis i na koniec roku, co się spisuje bardzo żółtnie.

00:11:49: Jest to proces zawsze spisywania ale też oprawiania tego potem graficznie dodaję by też zawsze jakieś śmieszne historie z zbudnego roku co nam się przydarzyło co było jakimś wyzwaniem, co było jakieś super przyjemne i chcemy tę tradycję utrzymać

00:12:04: to możecie się czymś podzielić, jakimiś zawawnymi sytuacjami albo jakimś wpadkami.

00:12:09: i zawsze... Wpadkach się fajnie słucha, gorzej się je przeżywa.

00:12:13: Ja mam taką ulubioną wpadkę, jak zrobiłyśmy pierwszą naszą kolację plenerową gdzie nie miałyśmy nic tak naprawdę.

00:12:19: no bo musiałyśmy i sobie załatwić wodę i jakieś źródło do podgrzewania jedzenia i specjalnie na te okazje kupiłyśmy taką kuchenkę gazową żeby móc w plenerze zupełnie po prostu odpalić i podgrzać tam sos i coś jeszcze.

00:12:32: Ale zapomniałeśmy wziąć patelni.

00:12:35: Więc naszybko kombinowałyśmy coś na metalowych miskach i to jak najbardziej zadziałało, ale pierwszy moment był paniki.

00:12:43: Ale zawsze działamy dobrze w sytuacjach takich stresowych.

00:12:46: chwilę potrzebujemy na to żeby się chwilę zestresować a potem wracamy do sedna i znajdujemy zawsze jakieś rozwiązania.

00:12:54: Prezentowanie.

00:12:54: Mam wrażenie, że dużo mamy takich sytuacji wpadkowych, które bardzo szybko jest proces znalezienia rozwiązania mimo, że jest odrobiny stresu zawsze czasowego dla nas realizacyjnego.

00:13:06: jednak jesteśmy tylko dwie, cztery ręce więc musimy we dwie to jakoś przenieść Dosłownie same, więc moją ulubioną akurat historią jest historia kiedy robiliśmy wydarzenie na temat pracy a właściwie pracy jako temat tabu.

00:13:29: Wydarzenia się nazywało po robocie i było kolacją, o której nie można było rozmawiać o pracy czyli można powiedzieć o wszystko sobie, opowiedzieć różne historię ale rozmowy na tym od pracy są wykreślone.

00:13:41: No i wydarzenie miało miejsce w starym biurowcu na Piekarach, gdzie też się odcywałyśmy do różnych miejsc żeby zdobyć przestrzeń, która jest starym biurem, które nie jest już użytkowane.

00:13:53: Udała nam się zdobyть kontakt i też pozytywny oddzew tak naprawdę.

00:13:58: Ale żeby jeszcze przełamać tą sytuację biurową, to wypełniłyśmy całą tą przestrzeń z cinkami papieru i z cinki papieru były sukcesywnie zbierane tygodniami ze szkoły.

00:14:11: To jest jakaś szkoła łączności chyba.

00:14:14: Pani Woźna okazała się bardzo pomocna i tygodniami zbierała dla nas w workach po prostu czyjeś kartkówki dosłownie, i jakieś próbne egzaminy i coś takiego.

00:14:23: I po prostu co jakiś czas jeździłyśmy i w takich wielkich osiemdziesięciolitrowych workach zwoziliłyśmy to, potem utrzymaliśmy to w mieszkaniu żeby na koniec zawieść do tego biorowca i całą tę przestrzeń wyklepić po prostu tym.

00:14:35: Ale koncept niesamowity!

00:14:37: Ale to

00:14:37: było świetne przeżycie też bo pierwszy raz było takie... wydarzenie po prostu miękkości abstrakcyjności przestrzeni biurowej i wypełnione tymi ścinkami razem z sparowanym nagraniem Wielkopolskiego Parku Narodowego, które też pojechałyśmy.

00:14:53: I same nagrałeś nią na tej mlepsie park żeby to jakby połączyć wizualnie trochę stąd.

00:15:00: Mi

00:15:00: się wydaje że to jest w ogóle moje ulubione nasze wydarzenia ale też miałbyśmy na nie największy budżet.

00:15:04: tak naprawdę To było przy współpracy z festiwalem OF OPERAM rok temu.

00:15:10: Tak, OK.

00:15:12: No to bardzo też czasochłonne.

00:15:14: to jest nie tylko musicie spędzić dużo czasu w kuchni ale też żeby zrealizować swój pomysł.

00:15:19: Tak.

00:15:20: To są najbardziej odjechane.

00:15:21: Często

00:15:22: tygodnie planowania.

00:15:24: Ale wymyślamy sobie ambitne plany i zawsze znajdujemy rozwiązanie.

00:15:28: i to lubimy najbardziej szczerze mówiąc tego wszystkiego.

00:15:32: Jakie osoby przechodzą na Wasze spotkania?

00:15:35: i skąd trafiają?

00:15:37: Czy to są właśnie bywalcy tego typu wydarzeń kulinarnych.

00:15:42: Ja myślę, że przez to, że działamy wbrew pozorom jeszcze dosyć krótko, to osób powtarzających się nie jest aż tak dużo, więc większość osób, które przychodzą, są pierwszy raz.

00:15:52: Są to osoby przeróżne – i młodsze, trochę starsze, bardziej zaznajomione z kulinariami i też mniej... Myślę, że przy tym wydarzeniu też to pokazało, że nie wszyscy, którzy przychodzą siedzą po prostu godzinami w kuchni i chcą przeżyć coś innego przygotowanego przez kogoś innego.

00:16:12: Tylko są też ludzie, którzy nie mają na co dzień jakby styczności aż tak z kuchnią i korzystają po prostu z tego, co proponujemy.

00:16:22: Ja myślę, że większość osób jednak zna nas... Powiedziałabym niestety z Instagrama.

00:16:27: Bo to jest nasze główne źródło co też ciekawe.

00:16:31: na drugim miejscu dałabym tik tokę.

00:16:34: A na trzecim myślę, ze wszystko co idzie dalej miałyśmy jakieś tam okazje też być w jakichś innych mediach powiedzmy.

00:16:44: Mamy też Facebook'a i może tam się powiedzmy trochę najmniej dzieje Ale jakoś tak instynktownie myślę, że to niestety ode mnie weszło jakie to są kanały.

00:16:56: Też widzimy pole do tego, żeby zmieniać te kanały i grupy odbiorcze.

00:17:02: Dlatego między innymi jesteśmy też tutaj, żeby powiedzieć o naszym pomyśle i żeby zaprosić wszystkich potencjalnie zainteresowanych na przyjście nasze wydarzenia, bo jesteśmy otwartą strefą dla każdego bez ograniczek wiekowych czy jakichkolwiek.

00:17:19: tak naprawdę i wszędzie gdzie jesteśmy, zapraszamy wszystkich.

00:17:24: dosyć duża część tego, jak działamy przez to że nie mamy własnej przestrzeni i zawsze praktycznie współpracujemy z kimś czy to są jakieś miejsca czy jakieś organizacje, kolektywy, fundacje.

00:17:35: To przez to, że współpracyjemy z nimi.

00:17:37: oni też mają grupę odbiorczą tak jak wy macie grupę Odbiorczo.

00:17:41: I dzięki temu ta grupa się często miesza.

00:17:43: jest trochę to co przyszło od nas z Instagrama czy stiktoka Może kiedyś w przyszłości plakaty, czy różne inne takie miejsca.

00:17:51: To jest jeszcze ta druga grupa odbiorcza i dzięki temu to też fajny punkt.

00:17:55: stykuł potem przy dyskusjach przy stole.

00:17:58: No już tak troszkę wspomniałyście o tym że na waszych wydarzeniach nie tylko się konsumuje ale też rozmawia i to jest pewnie ważny element tych spotkań.

00:18:11: Czy Wy tak trochę też animujecie te rozmowy?

00:18:15: Jak to wygląda?

00:18:17: Bywa różnie, ale staramy się animować rozmowy jak najbardziej.

00:18:23: Jest to trudne jak jest nas dwie, bo często właśnie w sytuacjach kiedy podejemy całą trzydaniową kolację i jesteśmy potrzebne na backstage'u żeby tamto wszystko jakby znalazło się na talerzu to jest nam trudno to wszystko razem rządlować.

00:18:38: Ale też no z biegiem czasu zaczęłyśmy szukać tak naprawdę możliwości na to jak animować ten czas, kiedy nas właśnie nie ma przy tym stole.

00:18:46: No i też myślę że zauważyłośmy, że to jest ten moment, kiedy dzieje się ten najważniejszy element czyli ta naturalność w rozmowie bo to nie my jakby nakłaniamy do tego żeby porozmawiać ze sobą.

00:18:59: tylko ta rozmowa może się potoczyć bez nas i tak naprawdę to jest trochę nasz cel mimo że ta animacja myślę, że jest potrzebna i na starcie zawsze trochę tego wsparcia i słów o tuchy zawsze jest potrzebny.

00:19:15: Na końcu zawsze są podziękowania więc żeby było miło też i nam tak naprawdę żebyśmy mogły podziękować za to.

00:19:22: ale myślę, ze najważniejsze się dzieje tak naprawdę kiedy my nie animujemy tego i taki

00:19:29: organiczność tych spotkań która jest jakby ta granica, jest naprawdę trudna do nawigowania.

00:19:35: Ale

00:19:35: staramy się i uczymy się z każdym wydarzeniem idzie nam myślę coraz lepiej i widzimy to po prostu że jest tak, że ludzie coraz chętniej się do siebie odzywają.

00:19:46: No właśnie bo Wy macie pewne socjologiczne obserwacje Podzielcie się z nami.

00:19:50: Tak, za dużo

00:19:51: jeszcze nie możemy mówić bo jesteśmy w trakcie badania i nadal zbieramy te dane.

00:19:55: Możemy coś tam powiedzieć co widzimy już na poziomie odpowiedzi które mamy na ten moment i też po rozmowach tak naprawdę wcześniejszych zanim do tego podeszliśmy czyli zanim zaczęłyśmy badać to spotkałyśmy się socjolożkami i porozmawiając o ich perspektywie na to Był powiedział, że wcześniej my nie jesteśmy po tej stronie wykształcenia.

00:20:17: Jesteśmy właśnie artystkami więc za dużo tej wiedzy socjologiczno-psychologicznej nie mamy.

00:20:22: Nie mamy merytoryki.

00:20:23: Ale po prostu

00:20:24: z obserwacji,

00:20:24: zauważałyście pewne zjawisko.

00:20:28: Robimy to i po prostu widzimy jak jest tak.

00:20:30: I jest także zwłaszcza na początku i naszego działania i na początku każdego wydarzenia jest pewna sztywność co jest normalne i to jest mega ludzkie w ogóle.

00:20:41: i zastanawiałśmy się, jakie są sposoby na przełamanie tego, które nie są aż tak oczywiste.

00:20:48: Bo wiadomo, że jest jakaś pula takich narzędzi, z których można korzystać od socjologów, z podręczników albo spotkań

00:20:56: itd.,

00:20:57: ale one się wydają zazwyczaj wymuszone.

00:21:01: I to też jest trudne!

00:21:05: Byłem.

00:21:06: myślę, że taki small talk to jeszcze się wydarza naturalnie.

00:21:09: Że dzieje się tak, że faktycznie ktoś może powiedzieć do siebie cześć co tam... Jak mam

00:21:16: na imię?

00:21:18: I koniec i konwersacja się urywa i trochę nie wiadomo co dalej.

00:21:21: Potem nawet może jest gorzej niż było zanim powiedziała się to czeć bo nie wiesz co zrobić.

00:21:27: ale też jest taka trochę sytuacja Czasami, że nikt się nie odezywia zupełnie.

00:21:34: Przecież po prostu cisza, że ciężko.

00:21:38: Ja myślę, że to nie tylko na naszych wydarzeniach ale ja na przykład mam takie doświadczenie jako... Ja po prostu jako osoba prywatnie, która uczęścia i jest raczej w miejscach i kulturalnych i społecznych, że nie zawsze jest jakby taka swoboda do tego żeby podejść do kogoś nieznajomego i cokolwiek właściwie powiedzieć Abym mogła zradzić coś

00:22:01: z ankiety?

00:22:02: No jasno.

00:22:03: Dla mnie największą szokiem, takim rzeczom ciekawą, która wychodzi z ankety to jest to że coś co pozwoliłoby przełamać tą pierwszą barrier jest wiedza o tym, że druga osoba chce porozmawiać.

00:22:20: i I jak mieć tą wiedzę, że ta druga osoba jest otwarta na tę rozmowę.

00:22:25: No i może być coś na zasadzie, że ktoś się uśmiecha, że nie trzyma telefonu w ręce... I mi się to już mówiłam, to trochę mi się kojarzy jak sytuacja w simsach po prostu, że powinniśmy machać do siebie, jak jesteśmy otwarci i być takim...

00:22:42: Jest otwarto na rozmowkę,

00:22:44: zapraszam!

00:22:45: I że to jest trochę zabawne i jest jakimś takim... Nie wiem czemu tu jest akurat powiązane z grą ale że jest takim warbalnym po prostu sygnałem i znakiem na to, że jesteśmy otwarci.

00:22:58: Jakieś mam pobysły które też są dosyć abstrakcyjne na to co można z tym zrobić ale tak naprawdę tak.

00:23:04: no sygnął tego ,że druga osoba jest otwarta i chciała by porozmawiać może się wydaje dziwny bo...

00:23:11: Bo ktoś może nie odmachać na przykład.

00:23:14: No to jest właśnie to trzeba coś co ja nie chcę trochę tak mówić ale ja myślę, że trzeba być trochę natą gotowym I to jest coś, co trzeba przełknąć.

00:23:23: Szybko

00:23:24: pomagać do innej

00:23:24: osoby.

00:23:26: No właśnie!

00:23:27: Albo

00:23:27: też spróbować z kimś innym.

00:23:29: no to jest ok, że ktoś też nie chce porozmawiać.

00:23:32: To też co ostatnio próbowałyśmy.

00:23:34: czyli Otwarte pytanie na starcie wydarzenia, czy dzisiaj czujesz się jako osoba, która chce być otwartą na rozmowę?

00:23:45: Czy chcesz porozmawiać?

00:23:46: Czy np.

00:23:46: dzisiaj czułeś, że nie masz ochotę rozmawiać i będziesz tylko słuchaczem?

00:23:50: Wydajesz, to jest super trop!

00:23:51: I zaczęłyście

00:23:53: to robić?

00:23:55: Co

00:23:56: myślę, że zdziała super?

00:23:58: Bo większość faktycznie osób powiedział, że jest otwarta.

00:24:01: Ale też takie mam wrażenie ale to może moje jakaś się myśl, że nie chce ktoś się czasem przyznać i rozmawiać.

00:24:09: Że chcę być tą osobą otwartą a nie ma trochę na to siły.

00:24:14: Ja bym powiedziała nawet w drugą stronę bo po tym jednym wydarzeniu widziałeśmy.

00:24:18: że nawet jeśli ktoś czasem na początku stwierdza, że niekoniecznie jest otwarty to z czasem nagle zmienia się jego zdanie na ten temat i nagle puszcza coś.

00:24:27: I jestem kontakt, nie?

00:24:29: Tak tak bo grupa zaczyna wzbudzać w nim sympatię.

00:24:32: myślę, że oto chodzi.

00:24:34: Rozluźnienie.

00:24:35: Tak

00:24:35: tak tak no super.

00:24:38: A czy myślicie, że to ma jakiś związek z wiekiem?

00:24:42: Zdecydowanie

00:24:43: ja bym powiedziała.

00:24:44: A

00:24:44: ja właśnie nie wiem, ostatnio byłam trochę zdziwiona też bo młodzi... Ja nie wiem.

00:24:50: na pewno nasz pierwszy trop był taki że jakby te osoby po czterdziestce powiedzmy są bardzo otwarty na rozmowę Nie mają tych barier aż tak zbudowanych jakby i rzeczywiście wychodzi to naturalniej, ale z kolei w drugą stronę mam wrażenie że osoby poniżej dwudziestego roku życia też są otwarte bardzo.

00:25:16: Ja bym powiedziała, że to jest ten moment potem taki przejściowy kiedy człowiek zaczyna być bardzo samoświadomy.

00:25:23: Ja nie wiem, bo to są tylko jakieś moje przepuszczenia.

00:25:26: Też

00:25:27: może mamy jeszcze za małą skalę obserwacji i badania, żeby określić to na tyle.

00:25:32: Myślę że obserwujemy to tylko po naszych wydarzeniach i faktycznie miałyśmy jakieś jedno wydarzenie gdzie grupa wiekowa była odrobinę starsza niż zazwyczaj, bo myślę, że zazdwyczaja to jest raczej taka grupa w wieku ob między XVIII a XXXV.

00:25:49: Jedno wydarzenie miałyśmy takie, które raczej większość była powyżej trzydzieści pięć.

00:25:54: I tam była zupełnie inna dynamika po prostu rozmowy.

00:25:57: ale myślę że to wszystko zależy od osoby i o doświadczenia i perspektywy.

00:26:02: nawet na ostatnim wydarzeniu rozmowa o tym, że ktoś tutaj mówi że my zupełnie nie rozmawiamy i że wszyscy są... w social mediach po prostu cały czas i tylko Instagram i przeglądanie, a potem ktoś mówi że na przykład zupełnie nie.

00:26:16: I że czuję, że w jego grupie jest odwrót i że wszyscy usuwają teraz Instagrama.

00:26:20: mają już tego dosyć.

00:26:21: więc myślę, że cofam co powiedziałam wcześniej?

00:26:26: Trudno generalizować myślę.

00:26:28: Jest to naprawdę bardzo indywidualne.

00:26:30: my też na początku myślałyśmy, że mamy jakąś tazę w tym temacie ale myślę ,że im dłużej z tym działamy tym bardziej widzę, że to jest naprawdę bardzo individualna.

00:26:38: Ja się tak troszkę przyczepiłam do tego, co mi napisałyście.

00:26:43: Właśnie że coraz więcej osób w naszym wieku napisałem sobie w nowiasie czyli jakim?

00:26:48: Szuka miejsc, w których można po prostu poznać nowych ludzi, porozmawiać i poczuć się częścią czegoś większego.

00:26:53: Widzimy, że wiele osób chce wyjść poza świat online i budować relacje w bardziej analogowy sposób ale często nie wie gdzie takich przestrzeni szukać ani jak zrobić pierwszy krok.

00:27:04: To prawda, w wieku jakim to obie jesteśmy?

00:27:07: To samym rocznikiem.

00:27:09: Mogę zradzić... No jeszcze

00:27:10: powiedzieć dekadę.

00:27:13: Jesteśmy przed trzydziestką chwilę.

00:27:16: Jeszcze parę lat.

00:27:18: Ale ja myślę że... Po sobie tak naprawdę widzimy też tą zasadę.

00:27:25: Ja też odkąd trochę pracujemy nad tym to coraz więcej siłą, że trzymi się i tak wyświetla komunikatów, że niektóre osoby mają podobnie.

00:27:33: Nie wiem dokładnie jakim są wieku ale widzę to i słyszę też po osobach, że potencjalnie tych miejsc jest... Mało i że na przykład ja już się czuję w wieku nie wiem jak to się mówi.

00:27:47: Mniej wychodzimy do takich miejsc społecznych imprezowych.

00:27:51: powiedzmy, że kiedyś wcześniej parę lat temu to wyglądało zupełnie inaczej.

00:27:58: I to też jakby zmienia po prostu tą wspólnotę, społeczność przynależenie do grupy, jak różne osoby zmieniają swój tryb życia i styl życia tak naprawdę.

00:28:09: Właśnie, bo mi się wydaje że to też trochę wiąże się odwrotem od alkoholu I to jest coś o czym też dużo rozmawiam i słyszę to z każdej strony.

00:28:20: To, że pijemy mniej ma bardzo dużo plusów ale jednym z minusów jest to, że nie jesteśmy aż tak społeczni Bo alkohol jednak ściąga te pierwsze bariery i jest trochę łatwiej się odezwać.

00:28:31: I myślę, że to się też z tego bierze, że jakby teraz zawsze można było po prostu pójść do klubu a mnie to już nie cieszy.

00:28:38: Jakby to minęły mi te lata, nie wiem czy to wszystkim, czy tylko mi... ale po prostu widzę, że jest potrzeba na jakieś takie miejsca które nie wiążą się z alkoholem, a też pozwalają na takie bezpieczne i otwarte poznanie się.

00:28:53: To u was nie ma alkoholu?

00:28:54: Na degustacjach?

00:28:56: Nie przepraszam na spotkaniach, kolacjach To są zawsze kolacje?

00:29:00: Kolacje czy to są też

00:29:02: obiady, śniadania?

00:29:04: Śniadanie robiłyśmy też raz.

00:29:06: Robiłeś

00:29:06: myślę wetnkowe właściwie w lutym.

00:29:09: Ale no ostatnio robiliśmy piknik, który też nie był... Nie wiem jakim daniem był piknikiem po prostu.

00:29:16: Czasami to jest też po prostu forma takiego otwartego poczęstunku.

00:29:19: powiedzmy i tak jest wspólny stół, który jest po prostu zastawiony ale przy nim nie siedzimy tylko gdzieś wokół niego dzieje się jakaś sytuacja.

00:29:29: To podpytam, jak w takim razie wygląda życie towarzyskie waszych rówieśników?

00:29:35: Nie te kluby.

00:29:37: No ja bym powiedziała że ciężko

00:29:38: ale... Ale alkoholu.

00:29:40: Też bym powiedziałała że cięžko.

00:29:42: Myślę, że u mnie trochę znajomi się podzielili na dwie grupy właśnie tych bardziej pijających i imprezujących i tych mniej którzy są trochę bardziej rozproszeni i trochę korzystają na nie wiem z kina.

00:29:53: Nie wiem co jeszcze można robić.

00:29:55: Właśnie to jest trochę problem.

00:29:57: no!

00:29:57: Przyznam, że dla mnie też jakby ja ostatnio dużo siedzę w domu po prostu nie wiem spotkam się z znajomymi.

00:30:02: No ale to cały czas moja grupa znajomych a fajnie jest to też nawet z własną grupą znajomych spotkać się gdzieś indziej i jak ktoś się dołącza tak naturalnie to zawsze też tworzy trochę inną dynamikę.

00:30:15: w grupie można się dowiedzieć czegoś nowego o kimś kogo się znał już kupę czasu.

00:30:20: Ja mam taką perspektywę.

00:30:24: życie towarzyskie i społeczne dzieje się naturalnie jak jest jakąś rutyną.

00:30:29: I że na przykład o wiele łatwej poznać kogoś, jeśli na przykład co tydzień chodzimy na zajęcia z jogi i co tydzień widzimy tę samą osobę i w końcu na trzecich zajęciach zapytamy się skąd ma tą matek?

00:30:41: Bo wygląda tak ładnie!

00:30:43: I że to jest jakby taki naturalniejszy sposób niż żebym ja teraz poszła sama do jakiegoś baru i podeszło do kogo się zapytała część co tam jak

00:30:52: można imię I że jakoś

00:30:53: to mi się wydaje mniej naturalne.

00:30:55: Tak jest w filmach tylko.

00:30:57: Dokładnie, że jakby też żyjemy może w takim świecie gdzie to wszystko jest przedstawione tak

00:31:04: pięknie i tak nierealnie.

00:31:07: Jakby ja myślę, że to też jest duża część mojego życia, że zbudowałam sobie wyobrażenie bycia dorosłym na podstawie tego co całe życie oglądałam w komedii romantycznych, w komediach ogólnie, filmach... A teraz też trochę w social mediach.

00:31:18: a rzeczywistość trochę od tego odbiega.

00:31:22: Tak, to wszyscy się z tym mierzymy prędzej czy później.

00:31:27: No dobrze, co ja tu mam już na moje karteczce?

00:31:30: To może trochę o tej współpracy z badaczkami i badaczkami jeszcze byście powiedziały, bo właśnie te obserwacje dokąd was zaprowadziły albo do kogo zaczęłyście właśnie tworzyć ankiety wspólnie z socjologami i teraz dajecie swoim biednym uczestnikom wydarzeń.

00:31:47: ankiety

00:31:49: Tak naprawdę doprowadziły nas do tego i też z taką myślą jakby wyszłyśmy, że chcemy stworzyć jakiegoś sposobu narzędzie.

00:31:58: Które miało być trochę formom pomocy w tym przełamywaniu się do poznawania nowych osób i myślimy, że ta forma byłoby czymś stałem na naszych wydarzeniach ale nie właśnie przez sposób naszej animacji tylko po prostu moment jakby zapoznania się z. uczestnicy mogą się zapoznać z tym schematem, żeby siebie wspomóc.

00:32:19: Nie muszą oczywiście ale niech to będzie jakaś taka dobrowolna możliwość jakby zapoznania się i bycia częścią tak naprawdę wspólnego eksperymentu który powiedziała społecznego, na którym jakby możemy przełamać te bariery.

00:32:35: Ale też myślimy o tym żeby to nie było tylko rzeczom na naszych wydarzeniach że można było zabrać to narzędzie.

00:32:40: tak jak powiedziałam może nie w barze ale ja już pójdę na koncert i spróbuję tego narzędzia użyć ja sama żeby poznać kogoś gdzieś w jakiś innej przestrzeni.

00:32:49: i też z taką myślą teraz pracujemy nad tym badaniem i spróbujemy coś wypracować razem z konsultacjami.

00:32:59: co to będzie?

00:32:59: chyba jeszcze nie wiemy same.

00:33:01: Coś prostego, coś hasłowego, trochę może jakiś taki podręcznik?

00:33:07: Może trochę jakiś temat?

00:33:09: Może jakieś zachęcający plakat?

00:33:12: Trochę odwagi też żeby to dodało.

00:33:14: Ja myślę że też widzimy w tym badaniu czyli trochę jest strachu, trochę jest niepewności i trochę jest takiego właśnie obawy przed odrzuceniem i przed czymś niepewnym, bo wszyscy oczekujemy po prostu cały czas akceptacji tak naprawdę.

00:33:37: I bycia chcianym moim zdaniem, więc boimy się tego odrzucenia, bojemy się tego że ktoś nam powie hey dzisiaj nie mam ochoty rozmawiać a ta druga zaobrostu nie ma ochotę rozmawiając to też jest ok, że to coś co powiedziała Zosia wcześniej czyli żeby trochę...

00:33:53: Personalnie od razu, że jakby po prostu ta osoba w tym momentu jest dwustronne.

00:33:58: Że z jednej strony oczekujemy czy chcemy akceptacji ale chcemy też zobaczyć w drugiej osobie, że jest gotowa na to żeby porozmawiać.

00:34:08: Ale my też musimy mieć po drugiej stronie tą gotować na to, że ona nie będzie chciała rozmawiać i po prostu przełknąć to i dalej spróbować jeszcze raz po prostu... Kiedy indziej.

00:34:20: Z kimś innym?

00:34:21: A

00:34:21: bo już kiedy się przełamiamy, żeby zacząć rozmowę to możemy w pewnym momencie stwierdzić że już chcemy ją zakończyć, żeby się... Chcemy się z niej wycofać i to też może być problem.

00:34:31: Tak!

00:34:31: To jest coś niesamowitego, z czego ja sobie nie zdawałam.

00:34:33: sprawia, że prawdopodobnie czasami boję się rozpocząć rozmowę, bo nie będę wiedziała jak ją zakańczyć.

00:34:38: I rozmawiałam z pewną kobietą, z Panią Kasią Briggs która powiedziała mi, że ona bardzo często rozpoczyna rozmowy w pociągu.

00:34:48: I dla mnie to było niesamowite, bo pociąg to jest trzy godziny na przykład albo pięć.

00:34:54: i co robię?

00:34:55: Jakby... Zaczynam tą dyskusję i co zrobię potem?

00:34:58: I ona powiedziała, że ono po prostu mówi dziękuję za rozmowę.

00:35:02: przejdę teraz do czytania.

00:35:03: pozwolę pani poczytać książkę I jeszcze raz dziękuję.

00:35:06: Czyli

00:35:07: znowu, po prostu komunikacja.

00:35:08: Kompletnie.

00:35:09: Po

00:35:09: prostu powiedzieć czego się oczekuje

00:35:11: albo czego się

00:35:12: chce.

00:35:12: Co jest niesamowita?

00:35:12: Abo czego się już właśnie nie chce i może... To jest coś czego?

00:35:16: To jest bardzo proste, a ja nie wpadłam na to.

00:35:19: A to jest dosyć oczywiste!

00:35:21: Z drugiej strony... No i teraz zabieram to po prostu ze sobą i trochę łatwiej jest mi, bo same też w ogóle próbujemy na co dzień.

00:35:26: Ja teraz od kiedy robimy to badanie staram się o wiele częściej odzywać do ludzi.

00:35:30: Totalnie.

00:35:31: To

00:35:31: jest niesamowite.

00:35:32: Zwłaszcza że widzę, że im więcej to robię tym więcej jestem w stanie to robić potem.

00:35:39: Zagadujesz w tramwajach, autobusach?

00:35:42: Ja na ulicy regularnie akurat przyznam, że dzisiaj przed tutaj powiedziałam jakiejś pani, że pięknie wygląda.

00:35:49: Nie chciała dalej rozmawiać?

00:35:50: Poszła sobie?

00:35:51: Ale spoko!

00:35:52: No ale ja w studia też powiedziałem jakaś pani była tą sukienkę i wymienialiśmy całą konwersację na temat tego, jak zabarwiła tę sukienkej, że wcześniej była beżowa i że tutaj miała taką plamę, ale nie chciała jej wyrzucać bo tak bardzo ją lubi więc zabarwiała ją na inny kolor i że teraz tak super i że nadal ją nosi.

00:36:09: Ja mówię świetnie jaki barwnik skąd kochani... i od razu.

00:36:13: Ale no, zdarzają się też takie sytuacje, że mówię do kogoś albo chciałam zagadać i ktoś się patrzy na mnie.

00:36:20: tak, dlaczego ty do mnie mówisz?

00:36:23: Trochę wychodzę na tą... nie wiem, chcę powiedzieć, że dziwną, ale taką, że dlaczego ktoś do mnie w ogóle coś mówi?

00:36:31: Niektórzy się po prostu nie spodziewałem.

00:36:32: Też miałam ostatnio taką sytuację, że zagadałam do pana podpikarny.

00:36:35: Tak

00:36:35: młodej osoby chyba też.

00:36:37: Właśnie ja mam dużą otwartość do zaczepiania starszych oddania osób.

00:36:41: Ładziej

00:36:41: jest chyba pogadać z nimi,

00:36:43: ale zagadałam pana i po prostu powiedział... znaczy nic nie powiedział.

00:36:48: w takim spojrzał na mnie i poszedł sobie i jakby

00:36:50: no okej!

00:36:51: Ja się śmiałam potem do siebie.

00:36:52: Może to też wyglądało dziwnie, ale co się będę przyjmować?

00:36:56: To jest rozwój własny, rozwuj osobistej.

00:36:57: Pewnie

00:36:58: już go pewnie więcej nie spotka, że nawet gdyby on nie będzie pamiętał twojej twarzy.

00:37:02: No pewnie.

00:37:02: I ja za to będę pamiętać jego twarz na pewno.

00:37:07: No i fajnie, no i tak od jedzenia przyszłyśmy do rozmawiania.

00:37:13: Bardzo to było ciekawe.

00:37:15: dzięki że się w ogóle odezwałyście do mnie i polecam wszystkim którzy nas słuchają a mają fajne inicjatywy prowadzą fajne inicjatywy albo wiedzą, że ktoś taką ma rozwija, żeby się odezwał.

00:37:28: Można znaleźć namiary na mnie w internecie.

00:37:30: znalazły dziewczyny więc nie jest to takie trudne.

00:37:33: Tak,

00:37:33: my też bardzo dziękujemy.

00:37:34: Dziękuję, ja mam

00:37:35: bardzo za rozmowę.

00:37:36: To była przyjemność być tutaj

00:37:38: i trzymam kciuki za wasz kolektyw, wasz rozwój i wszystkie badania,

00:37:44: które

00:37:45: uskuteczniacie.

00:37:47: Zosia Soszyńska i Jagoda Kalisz były naszymi gościniami w kolejnym odcinku Kulturki do usłyszenia za miesiąc.

00:37:56: To podcast o ludziach, miejscach i zjawiskach, o których mogliście słyszeć zdecydowanie za mało.

00:38:10: Do teraz!

00:38:11: Podcast jest

00:38:11: częścią

00:38:12: Dynksa poznańskiego magazyno-kulturalnego dynks.poznan.pl, którego wydawcą jest Estrada

00:38:19: Poznańska.

00:38:20: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania Martina Nicińska.