Open Mike (22) Rozmowa z Agatą Kołacz, dyrektorką programową Malta Festival

00:00:00: Open Mic.

00:00:01: to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:00:04: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:00:07: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu Kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:16: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania.

00:00:19: Maj kurbaniak!

00:00:21: W czasach, w których największą popularnością cieszy się nienawiść zwana dzisiaj powszechnie z angielska hejtem Malta Festiwal chce wznieść toast za miłość.

00:00:33: Co wydaje się dzisiaj gestem wręcz kontrkulturowym?

00:00:36: A jedną ze wznoszących ten toast będzie z pewnością Agata Kołacz dyrektorka programowa malty i moja dzisiejsza gościn.

00:00:44: Cześć Agato!

00:00:44: Czeć dzień dobry!

00:00:46: Śmiejesz się!

00:00:47: Kiedy mnie słuchasz, kiedy słuchasz tego wstępu kontrkulturowości toastu za miłość.

00:00:52: ale to prawda jest.

00:00:53: No powiem Ci że naprawdę mnie poruszyłeś tym tutaj wyzwaniem i myślę, że masz rację, że dzisiaj jednak ciągle nawołujemy do buntu, nawołojemy do złości.

00:01:03: a tutaj proszę niech będzie dobrze.

00:01:06: zobaczmy się nawzajem.

00:01:07: nie zawsze jest łatwo ale może warto się starać.

00:01:11: no Taka bardziej afirmatywna strategia jest przesmalte przyjęta i mam nadzieję, że będzie jak najbardziej włączająca.

00:01:17: Skąd ta miłość?

00:01:19: Skąd ten to za miłość, skąd ten pomysł?

00:01:21: Gdzie się urodził, kto go urodził?

00:01:22: To jest Dominika Kulczyk.

00:01:24: Go urodzyła właściwie Jan Kulczyk i o tym mówi z wielką dumą i z takim poczuciem wzurszenia nieraz ponieważ ta decyzja o tym że Dominika kulczyk zdecydowała się przejąć malty wynikała między innymi z tego, że pierwszym sponsorem malty który dał jej życie dokładając połowę budżetu był właśnie świętej pamięci Jan Kulkrzyk.

00:01:45: I w momencie kiedy Malta była pod znakiem zapytania właściwie jej przyszłość doszły te wieści do Dominiki.

00:01:51: Dla niej było to bardzo, bardzo jasne że chcę żeby ten festiwal i kolejne dziedzictwo jej ojca trwało i rozwijało się ale już właśnie prowadzone jej kobiecą energią.

00:02:02: stąd pomysł żeby ten festival był takim toastem, był taką celebracją, był tym co Jan Kulczyk uwielbiał jako pamięta właśnie łączeniem ludzi z twarzaniem przestrzeni dla spotkania, Wymiany myśli, no i tak właśnie wznosimy to za miłość od tych już trzech lat.

00:02:22: No właśnie, bo to jest malta nieustająco mówimy w jakimś nowym otwarciu.

00:02:28: To jest tak jak z reżyserami w Teatrze do pięćdziesiątego roku Młode Reżysera.

00:02:31: Ciągły

00:02:31: debil ten absolutnie.

00:02:34: Rzecz młodego pokolenia na czterdzieciosiem.

00:02:37: Ale jest to jakieś nowe.

00:02:39: w dalszym ciągu myślę tak myślimy o nim.

00:02:41: ja tak myślę o otwarcie jakiegoś nowego rozdziału.

00:02:44: no a ty przecież znasz maltę na wylot i zresztą odsyłam już teraz osoby które nas słuchają na dingsadings.com dot.pl, gdzie można naszą rozmowę z wspaniałą sesją zdjęciową przeczytać i tam opowiadasz o swojej drodze maltańskiej.

00:03:02: nie o to chodzi że maltanku tam jechałaś ale drodza maltański

00:03:06: a

00:03:06: to w zeszłym roku powiedz jak teraz tak spojrzysz trochę z lotu ptaka na te kilka edycji w ramach tego nowego otwarcia.

00:03:16: dyrektor kartystyczna Malty, to ja i jakie myśli przychodzą ci do głowy?

00:03:21: Powiedz.

00:03:21: Po tych dwóch teraz trzecia edycja... Co myślisz, co w tej głowie się kotuje wiecznie pędzącej?

00:03:28: Na pewno trzy do trzydzieści

00:03:30: sześć.

00:03:30: To jest to ciągle taka dominująca perspektywa ale myślę że dosyć mocno zaznaczyłyśmy to, w jaki sposób tę malę teraz prowadzimy, że ten bardzo silny powrót do korzeni czyli międzynarodowego programu jest widoczny jasny nazwany, że to, że cieszę się bardzo bo bardzo nam na tym zależy że mamy wrażenie, że nasza publiczność jest oczekująca i że faktycznie nie dośćże czeka.

00:03:59: To z jednej strony myśli, że wie czego się spodziewać.

00:04:01: A z drugiej, że lubi być zaskakiwana i ma na to otwartość.

00:04:05: I to mnie niezmiernie cieszę, że dosyć wyraziście Zaznaczamy ścieżki, którymi chcemy podążać i że podkreślamy za każdym razem z jakiego myślenia poszczególny element programu wynika i że nie ma tutaj przypadków w tym, w jaki sposób spotkamy się w Poznaniu już od jutra.

00:04:24: No bo przecież jutrzego wieczoru rozpoczynamy festiwal wielkim doastem za miłość.

00:04:31: Myślę, że dążymy do dalszego super rozwoju ale w takim poczuciu dużego wsparcia i ja nie chcę mówić o bezpieczeństwie bo festiwale są też od tego żeby te niespodzianki i nie stały grunt były czymś wokół czego tańczymy i wokół tego się tutaj w jakiś sposób musimy to określać ale myślę, że wiemy, że chcemy to dalej robić.

00:04:55: Z tym jutram to bym uważał, bo wiesz my nagrywamy... Wiesz co?

00:04:57: To jest podcastami.

00:04:58: Nigdy nie wiesz kiedy jest jutro, bo my nagrywamy wcześniej oczywiście.

00:05:01: Podcast wyjdzie w sobotę właściwie w weekend inaugurujący.

00:05:05: Inaugurujące malte to tylko tak woli wyjaśnienia.

00:05:08: gdyby ktoś się zgubił, co jest jutra i gdyby się komuś to nie zgadzało z tym czy jutro rzeczywiście jest jutrow….

00:05:13: Well well!

00:05:14: Więc podcast

00:05:16: to jest bez czas.

00:05:17: A powiedz, coś cię zaskoczyło?

00:05:21: Czego ci nauczył ten nowy rozdział?

00:05:28: Kolejne otwarcie.

00:05:29: Wcześniej wiele lat przecież z Maltą współpracowałaś z naszą doskonale też i przecież przyjeżdżałaś na nią.

00:05:34: Jest to jakaś nowość, jest podnieta, lekcja w tym nowym otwarciu.

00:05:40: Są

00:05:40: same podniety, jest mnóstwo nowości ale jest też mnistwo lekcji.

00:05:46: Najtrudniejsze w tym walansie jest to, w jaki sposób z jednej strony pamięta się.

00:05:51: I wie, co się z tego wyniosło.

00:05:53: Jakie potencjały w malcie były drzemałe co dawały ale też za akceptowanie tego że świat się zmienił publiczność się zmieniła przyzwyczajenia się zminiły że pewnego typu rolę zadania zajęcia zostały może nieprzejęte może nie przywłaszczone ale zaopiekowane przez innego typa podmioty czy relacje i w jaki sposób odnaleźć się w tym na nowo a jednocześnie dawać przestrzeń.

00:06:18: to są rzeczy które są na pewno ciągle ciągłą lekcją i ciągłym obserwacjom w jaki sposób tworzyć warunki, a nie konkurować i znajdować się tutaj w nowych kontekstach.

00:06:29: Na pewno super rzeczy.

00:06:31: uczymy się o przestrzeniach publicznych i tego jak bardzo publiczność chce uczestniczyć w nowego typu doznaniach i widzieć poznanie jako tło wydarzeń... Jak tęskniła

00:06:43: za tym?

00:06:46: piękna i to jest wzruszające.

00:06:47: I to naprawdę, no mówię to jako osoba, która sama taki spektakl produkowała jako szesnastoletka.

00:06:53: To jest coś co jest formatywne, co jest coś, co wspominamy i myślę że takie najsilniejsze obrazy które mamy tak zbiorowo to są właśnie te plenerowe sytuacje w których znajdujemy się właśnie w dużej liczbie ale przede wszystkim w duzej liczbie pokoleń bo to też super.

00:07:10: w jakiś sposób Te plenerowe wydarzenia mają ten aspekt spotkania bardzo wielu grup ludzi z bardzo różnych miejsc, ale przede wszystkim w bardzo różnym wieku i że możemy tutaj się nam zająć zauważyć.

00:07:22: Chociaż to zagrożenie my tego doświadczamy dzisiaj kiedy nagrywamy ponieważ jest wichura minus pięćdziesiąt na zewnątrz i nikt nie wierzy, że jest czerwiec.

00:07:30: Nikt!

00:07:31: Jak ujdzie się w głębokim miejscopadzie.

00:07:33: I tak jest

00:07:34: od tygodnia, ale prognozy są wspaniałe.

00:07:37: no ale to jest zawsze takie taka nerwowanie kiedy coś plenerowo i kurczę, jednego dnia może być cudowne słońce, wspaniała pogoda drugiego.

00:07:46: Może być bardzo zimno wiatrz i

00:07:48: padać... No i to było na życiu rok!

00:07:49: Ale

00:07:50: właśnie chciałem to powiedzieć ale wiesz jest coś takiego jak myślę sobie o maltowej publice że po prostu nic nie przeraża, nie?

00:07:59: Że nawet kiedy te czarnych mury się zbierają faktycznie nad Poznaniem To publiczność malty.

00:08:05: Słuchajcie, ja myślę to są żołnierze.

00:08:07: Absolutnie!

00:08:08: Ja nie zapomnę tego jak ja zmokłam i naprawdę po prostu pamiętam ten gest ściągania spod nii z podpłacza przeciwdeszczowego kiedy pokazywaliśmy burzę teatru biera podróży na terenie rzeźni ilało tak po prostu jak ze zebra i naprawdę nie było jak się pomieścić pod tymi hybotliwymi daszkami które znajdują się tam na tereny.

00:08:27: każdy parasol przeciekała a publiczności dalej stała.

00:08:30: no bo w końcu lato może leje ale ciepło i czekała.

00:08:34: No w pewnym momencie Paweł Szkoda grównie już zapewzowała, dobra gramy i wszystkie wiadra które były elementem scenografii w tym momencie nabierały tutaj kolejnej mocy.

00:08:44: nie zapomnę tego.

00:08:45: wobec kiedy spotkaliśmy się zespołem tam powiedzmy na backstage'u wymyślali w jaki sposób obejść kilka sytuacji, żeby nie było zbyt dużego poślizgu.

00:08:55: Żeby ktoś się nie wywrócił ale

00:08:57: w jakiś sposób prowadzić

00:08:59: zmiany, żeby zagrać a nie zginąć.

00:09:01: no i był to spektakl który był oglądany między innymi przez brytyjską delegację która wyjechała pod wrażeniem i właśnie niezmordowanej publiczności oraz zespołu które w takich strugach deszczu decyduje się grać te burze, nomen omen w burzy.

00:09:17: Więc tak to absolutnie ma miejsce.

00:09:18: no ale był jeden spektakl który myślę że ci którzy załapali się na sobotni i niedzielny spektakt czyli ultrafiksion numerą Noel kondyty Torefel rok temu na weekendowe pokazy będą wspominać nawieki Tak jak ja powiem z tej propozycji absolutnie absolutnie dumna i przeszczęśliwa.

00:09:35: Ale właśnie zapowiadane burze u lewej przede wszystkim Wichury zmusiły nas do decyzji odwołania trzeciego spektaku żeby zdążyć zwinąć na czas, żeby nikogo nie uszkodził.

00:09:47: Więc z takich decyzji pogodowych też jest wiele i przyznaję że... No to już nie są śmieszne rzeczy, kiedy te burze i czarnych mury się kłębią nad głowami.

00:09:56: Ja jednopor

00:09:57: tego doświadczam, takie poczucie że zawsze leje słuchaj... ja nie

00:10:00: wiem czy to jest

00:10:01: klątwa?

00:10:02: Czy to jest przypadek?

00:10:03: Czy tu jest życio dajny?

00:10:04: Może po prostu deszcz?

00:10:05: ale myślę, że szczególnie zespoły wiesz z tych cieplejszych miejsc oto deszczy.

00:10:09: Oni są

00:10:10: koło!

00:10:11: Oni tak sobie wyobrażali Europę.

00:10:15: Ale powiedz, zaczynamy od wspaniałego koncertu.

00:10:20: Wielki Koncert nad Maltą z przytupem po Hiczkokosku.

00:10:24: Cóż to jest za pomysł?

00:10:25: Powiedz sobie o nim trochę.

00:10:25: To jest pomysł Natalii Kukulskiej.

00:10:27: Znaczy naszym pomysłem było żeby ją do tej współpracy zaprosić ale jest to pomysł żeby najpiękniejsze polskie piosenki o miłości wielkie dziedzictwo polskiej kultury ubrać i zawiązać na nowo.

00:10:39: I mówię zawiązać ponieważ utwory które znamy kochamy lubimy które nas ruszają będą ze sobą powiązane w tzw.

00:10:46: Wiązanki, czyli medleje, czyli nowe ustawienia poszczególnych utworów które zaskakiwać będą tym jak mogą wybrzmieć na nowo kiedy verse nie kończy się referenem tylko zaczyna już inną piosenką.

00:10:58: myślę że wszyscy będziemy tutaj nieraz urzeczeni taką niespodziankę.

00:11:03: za kolejne medlei odpowiadają odpowiednio Paweł Tomaszewski Nikola Koładziejczyki i Adam Sztaba.

00:11:08: każdy z nich zajmował się inną częścią dramaturgiczną tego koncertu od słodkiego zakon... kochania poprzez komplikację no i wiwat słodka miłość, czyli triumf miłości.

00:11:19: Wszystko to złoży się w piękną uniwersalną opowieść.

00:11:22: Cieny!

00:11:23: Ale słuchaj jak można wybrać piosenki na wspaniałsze pioseny o miłości skoro wszystkie piosenci podobno są o miłość?

00:11:30: Może dlatego tyle czekaliśmy po prostu na niektóre aranże.

00:11:36: I Natalia Kukulska i Anita Lipnicka, Jana Maria Jopek i Grzegorz Tórnał.

00:11:41: Och!

00:11:41: Jako Piózef Orliński w którym kocha się kraj cały i świat cały... Nie

00:11:45: tylko świat cały, no będzie tutaj.

00:11:47: Świat

00:11:47: się kocha.

00:11:48: on za miłość i Ralf Kamieński wspaniale również bystąpi.

00:11:52: To jest wspaniały pomysł żeby zaprosić artystów z tak różnych światu ale też z tak różnych pokoleń którzy razem z repertuarem wybrzmią właśnie na bar co wiele sposobowi barw.

00:12:03: I myślę, że dzięki temu spotkamy się w jakimś wybitznie połączonym gronie nad Wiedźorem Maltańskim.

00:12:08: Jeżeli ta pogoda tak dopisze jak zapowiadane są tutaj prożnozy...

00:12:13: Ale to jest taka, jeszcze to myślę o tym taka stara dobra malta.

00:12:16: Wiesz wielki koncert Nadmaltą.

00:12:17: Wstęp jest wolny, prawda?

00:12:19: Na ten koncert.

00:12:20: więc naprawdę wszyscy z tu Poznaniacy i gości mogą na ten koncert przyjść.

00:12:24: Wiesz, myślę też, że brakuje nam w ogóle czegoś takiego naprawdę.

00:12:29: Trochę nawiązując do tego mojego wstępniaczka o tym hejcie i o tych nienawiściach, o tych bańkach i o tym co się dzieje.

00:12:36: Naprawdę jesteśmy porozrywani.

00:12:38: Myślę, że wszyscy to czujemy, że tak brakuję nam tego, że możemy sobie pójść posłuchać wspaniałych kawałków właśnie o miłości ze wspaniałymi muzykami z rozmaitym doświadczeniem, z rozmaytych też światów muzycznych ale w ogóle się wszyscy spotkać nad tą maltą.

00:12:54: Wiesz, ja nie wiem.

00:12:54: Ja jakoś tak o tym mi się może starzeje, nie wiem...

00:12:56: Bardzo romantycznie by się to bardzo podobały też wabytu Sabo Marzenie, które się tutaj w tygodniu ma spełnić!

00:13:03: Czyli to nas łączy, no dobrze.

00:13:05: To zapraszamy oczywiście na ten koncert.

00:13:08: Myślę że Poznań nie zawiedzie bo rzeczywiście ten lineup wygląda fenomenalnie.

00:13:16: Ja nie chciałbym omawiać oczywiście tutaj teraz całego programu.

00:13:20: maltyt jest niemożliwe.

00:13:21: ten podcast nie ma sześciu godzin ale chciałabym się zatrzymać jeśli pozwolisz przy jakiejś kilku punktach.

00:13:26: ale też ciebie chciałem zapytać ja wiem to będzie to pytanie które dziecko bardziej kochasz czego ty byś Nigdy w życiu.

00:13:33: Na szczęście

00:13:34: nie mam dzieci, z tego zrobimy jingle.

00:13:36: Słuchaj dobry stół!

00:13:38: A przykuł bardzo moje oka.

00:13:40: Dobry stół.

00:13:42: To oczko w głowie justyny czarnej.

00:13:44: ja tutaj jestem dobrą ciocią bo podczas tego wieczoru Ja będę na premierze La Mordella Merco Corrosi a Justyna Czarna która tą maltą w zamku ja będę.

00:13:56: Już na Czarna będzie na wolnym dziedzincu Urzędu Miasta Poznań, ponieważ będąc osobą, która tę maltę prowadzi ze swojego góralskiego serca i z takiego lotu ptaka w myśleniu o naszym mieście i często w zachwycie i często znanym Tobie po prostu za skoczeniu co w tym mieście można zdaleźć przyglądając się i architekturze i widząc właśnie jak ze sobą rozmawiamy miała taki pomysł żeby zrealizować takie łoskie marzenie w wielkiej wspólnotowej kolacji, w ramach której siedzimy razem, biesiadujemy.

00:14:28: Ale jednocześnie jest to wydarzenie, które atakuje i adresuje ten zmysł, który do tej pory przez Malte nie był w żaden sposób zaopiekowany czyli smak.

00:14:37: i żeby połączyć właśnie szlachecne bo zysk tego projektu dedykowanej jest programowi żółty talerz, który od dziesięciu lat wspiera przede wszystkim dzieci w kryzysie niedożywienia.

00:14:50: Jest prowadzony naszych foundation, ale właśnie z wydarzaniem i artystycznym.

00:14:56: Bo kolejne tutaj dania i kolejne elementy wieczoru mają być otoczone i zainspirowane czteryma porami roku Wival Diego.

00:15:08: więc tak jak zmienia się światło w twoich oczach tak zmieniać się będą dania wraz z porami roku które będą tutaj wybrzmiewać w tle tej oto od świętnej kolacji na wolnym dziedzincu Miasta Poznań.

00:15:22: Miam, miam... Ale wiesz, w ogóle tak sobie pomyślałem widząc to jakie spektakularne zdjęcie tam wrzucane, to nie zdjęcia z tego dziedzinka ale może to jest to zdjęcie z przyszłości, to jest zdjęcie już w tym świecie.

00:15:37: Ale wiesz to też jest, to jest znowu to spotkanie.

00:15:40: To bardzo mi się podoba ta idea.

00:15:42: ale też pomyślałem sobie jen jakim fantastycznym miejscem na coś takiego jest ten dziedziniec Urzędu Miasta.

00:15:49: no mówimy urzędu miasta, ale przecież to jest klasztor jezuicki barokowy wspaniały jeden z piękniejszych kompleksów samym sercu miasta.

00:15:57: I to jest kapitalne miejsce na tego typu rzeczy.

00:16:00: Ja myślę, że to powinna być jakaś nowa tradycja malty.

00:16:02: Słuchaj, żeby wspólnie móc zasiadać na tym dziedzincu co roku dostało

00:16:05: naprawdę... Taki mamy absolutnie plan.

00:16:06: w tym roku przygotowana.

00:16:07: Trzysta pięćdziesiąt miejsc.

00:16:09: Wyporność dziedzinka jest mniej więcej tego określona ale myślę ,że będziemy szukać sposobów Uczynić z tego tradycję, bo tak.

00:16:17: Ta malta nad którą pracujemy od trzech lat wspólnie ma być tą maltą która prowadzi do spotkania i która raczej wytwarza przestrzeń żeby się spotkać porozmawiać znaleźć I nawet nie zgodzić, ale żeby dać sobie szansę na to, żeby przedstawić różnego typu poglądu i punkty widzenia.

00:16:34: O

00:16:35: tak, tak ja zapraszam do tego, żeby się nie zgadzać tylko... bo oto chodzi przy tym stole też prowadzę rozmowy, których możemy się nie zgadzać i rozmawiam z osobami, z którymi się nie zagadzam, ale właśnie siedzimy w tym stole i dyskutujemy więc to jest jakby... To jest nowa złota dzisiaj zaproszenie do stołu.

00:16:51: to bardzo mi się, dla mnie się podoba jak się mówi na Podlaśniu.

00:16:54: No to wspaniałe, dla w niej się podobam, mam nadzieję że również zaśwadzisz, no chyba że będziesz ze mną na kokorozji i nie pamiętam jakie masz plany, ko-ko!

00:17:03: Wspaniale!

00:17:04: Ko-ko, kocham.

00:17:06: A Pulwerkop moja droga powiemy o tym bo to jest Malta też jest taką przestrzenią koprodukcyjną nie od dzisiaj.

00:17:14: i to jest koprodukcja prawda warszawsko poznańska bo jest nowy teatr Krzysztofa Warlikowskiego i jest Teatr Polski.

00:17:22: Od tysiąc osiemdziesiątego piątego roku Pozdrawiamy dyrektora Nowaka, koproduksja tych dwóch teatru w premiera warszawska za nami a premiera poznajska przed nami.

00:17:36: w dodatku na warsztat wzięta Grubaśna powieść autora, który przecież ma bardzo silne związki z Poznaniem i kawał swojego życia właściwie spędził w Poznaniu.

00:17:49: I też nagroda książka Nagradzana na Angelu sam oczywiście nagrody literacka Europy Środko-Wschodniej.

00:17:56: Co to jest za przedsięwzięcie?

00:18:00: Co to za pomysł, powiedz o tym?

00:18:02: Przedsiębiorcie

00:18:03: wielkie i przeogromne.

00:18:05: Pomysł, no nie mój, pomysł Michała Merczyńskiego.

00:18:07: od lat odkąd przeczytał Pulverkop wiedział że ta... Powieść musi się znaleźć na scenie i że oczywiście musi udziałem być poznać.

00:18:14: Więc ja się bardzo cieszę, że ta nowe bo tutaj mówimy i o dyrektorze Nowaku i Marcinie Kowalskim podjęli to zaproszenie i że razem te dwa teatry wyprodukowały polwerkop w reżyserii Katarzyny Kalwat.

00:18:26: Bo Michał Merczyński to może zróbmy przypis, bo nie wszyscy wszystko muszą wiedzieć i śledzić który przez lata przecież zawiadywał.

00:18:33: malto jest dyrektorem nowego teatru w Warszawie od jakiegoś czasu więc to taki przypis dla tych co nie śladzał koniecznie.

00:18:40: Więc tam zrealizował

00:18:42: to marzenie, tam z realizował ten plan i ten projekt który od razu przy pierwszej lekturze wydawało mu się rzeczą oczywistą.

00:18:50: Pulwerkop nie dość że napisany był przez Edwarda między innymi żyjąc w Poznaniu bo pisał to przez lata to oczywiście tak Edwarda Pasewicza autora tej wybitnej książki to również bardzo gęsto osadzony jest w Poznaniu na ulicy chwali szewo dziewięć.

00:19:05: mówię to jako osoba zamieszkująca chwali szewo dziesięć.

00:19:09: Więc z wielką dumą spoglądam w tą samą uliczkę, w którą podejrzewam że Patryk czyli bohater patrzył w okno.

00:19:18: Rozmyślając o życiu i dylematach swojej postaci.

00:19:22: jest to wielkie przedsięwzięcie ponieważ koprodukcje łączące zespoły zawsze powiązane są z ogromną emocjonalną wyprawą budowaniem dialogu szukaniem nowych estetyk.

00:19:34: bardzo się cieszę że ono wreszcie znajdzie się w Poznaniu, ponieważ niestety Smog z Dragona nie znalazł się w scenografii.

00:19:42: Więc mam nadzieję że teraz zespół nadrobi po prostu swoje braki edukacyjne i... przejdzie ten etap imersji w świat przedstawiony, w powieści Edwarda Pasewicza.

00:19:54: I kiedy scenografia stanie już na scenie Teatru Polskiego W Poznaniu.

00:19:58: jakże inny?

00:19:59: Jakże słodkie i bombonierce w porównaniu tutaj szerokiej, horyzontalnej sceny.

00:20:04: w nowym będziemy już widzieli gdzie tutaj piję się wódkę.

00:20:09: Jest to spektakl z Jackiem Poniedziałkiem, w rolingu głównej i to absolutnie Kasia Kalwat wiedziała od samego początku myślenie o tym spektaclu, że nie ważne jak, nie ważne gdzie tym bohaterem musi być Jacek Poniedziałek, który do Teatru Polskiego W Poznaniu już też nieraz zaglądał produkcyjniejko-produkcyjnie.

00:20:26: Nie będzie

00:20:28: to w jego pierwszy raz na deskach tego teatru?

00:20:30: Absolutnie!

00:20:31: I tutaj na pewno z przyjemnością odnajdzie się w tych samych garderobach.

00:20:35: jest jego wybitna życiowa rola.

00:20:38: Myślę, że jest to też ola bardzo ważna dla Karoliny Rzepy, którą znamy bardziej z kinowego ekranu.

00:20:43: Myśle, że ostatnio duża część publiczności widziała ją w nie ma duchów mieszkaniu na dobrej i Tutaj realizuje swoje sceniczne ambicje wiedząc, że właśnie teatr jest dla aktora filmowego najlepszą i najgłębszą drogą rozwoju.

00:20:59: Widzimy ją w roli zarówno wydawczyni Edwarda Pasewicza czy Patryka jak pięknie śpiewanej roli, którą myślę, że zaskoczy nas końcówce tego spektaklu.

00:21:12: Wspaniale Piotrka Zmierczak odnajduje się w tej przestrzeni cudownie zespół Teatru Polskiego, odbija różnego typu charakterystyczne postaci i spowieści przełożone na sceny.

00:21:23: jest to powieść która została przedstawiona w takiej formie mocno kolażowej jeżeli chodzi o stytyki i styl gry i mi się to niezmiernie podoba, a to co jest w niej może nie porywające ale właśnie tak co zostaje z nami bardzo długo tak jakby wbijano nam jakiś rodzaj igły czy masażu.

00:21:43: To jest muzyka, która bardzo silnie dominuje narrację spektaklu.

00:21:49: To zresztą specjalność Kasi Kalvatrza, że to w jaki sposób pracuję z tekstem jest zawsze bardzo silnio umuzykalnione.

00:21:55: A książka ta przez Edwarda Parsewicza też była bardzo mocno myślana muzyką.

00:21:59: więc wszystko to wybrzmi ze sceny Teatru Polskiego już w ostatni weekend festiwalu.

00:22:06: Czytała Krystyna Czubówny, a pięknie żeś to w żołnierzkich słowach nam powiedziała.

00:22:13: ale skoro już jesteśmy w tym nowym teatrze Warszawiu jest jeszcze jedna aktorka.

00:22:17: A taka znana aktorka troszkę, nie?

00:22:21: Też

00:22:21: grała psychozja w Poznaniu.

00:22:23: Tak, masz rację a to jest oczywiście Magdalena Cielecka.

00:22:26: no i to był News Wielki, News wypuszczony przez Malta już jakiś czas na

00:22:31: Międzynarodowy Dzień Teatru.

00:22:32: Czyli... To był prezent który

00:22:34: po prostu przybaliśmy.

00:22:36: tak Ja bardzo chciałam

00:22:37: krzyczeć.

00:22:40: To jest

00:22:42: życiowe przedsięwzięcie, to jest po prostu spektakl życia i spektacle z życia.

00:22:47: Tak jak mówimy za miłość na początek festiwalu tak zdajemy sobie sprawę że często miłość wymaga też rozstania albo miłość dla siebie wymaga rozstanie.

00:22:56: Jest tu spektakt który?

00:22:58: Trwa dwadzieścia cztery godziny i te dwadześcia czterech godzin na posterunku jest Magdalena Cielecka.

00:23:03: Jest na posterunku w takiej przestrzeni retro, pokoju mniej więcej tej wielkości jak tutaj się teraz znajdujemy czyli trzyna sześć metrów i w tym oto pokoiu przestrzenie jej życia Spotyka się z setką mężczyzn jeden po drugim, za każdym razem przechodząc przez ten sam scenariusz.

00:23:22: Scenariusz rozmowy dwóch osób w związku na jakimś emocjonalnym zakręcie.

00:23:27: Związków, którym ona dochodzi już do wniosku że nie jest już tej relacji wystarczająca a przynajmniej, że ten związek nie daje jej poczucie, że jest i postanawia to wyartykuować jednocześnie konfrontujący partnera, z którym w tej scenie performuje takim właśnie wyznaniem.

00:23:45: Panowie mają za zadanie zainprowizować na sam początek wstęp!

00:23:49: który ustawiony jest jako przeprosiny za coś, następnie wchodzą w znany wszystkim scenariusz.

00:23:56: Myślę że około siódmego powtórzenia już wszyscy mniej więcej wiemy jak ten dialog przebiega.

00:24:04: no i potem pojawiają się kolejne momenty które za każdym razem są indywidualne.

00:24:08: ale to nie tylko w tekście jest różnica ale przede wszystkim w dynamice osobowości charakterystyce każdego z uczestników.

00:24:14: to tym z czym oni przychodzą jako osoby bo te siedem Część pięć zgłoszeń, które otrzymaliśmy.

00:24:21: To był naprawdę bardzo szeroki wachlarz marzeń tęsknot oczekiwań marzeń raz jeszcze powiem bo Tego było najwięcej.

00:24:31: No i była to niesamowita praca rozmów z tymi oto kandydatami, a potem wyboru jak najlepszej dramaturgii dla przeżycia tej doby w teatrze bo wiemy że jest trochę takich którzy wchodzą tę przygodę z ambicją.

00:24:45: przeżycie dwudziestu czterech godzin podążające Magdą Cielecką jej rozstaniami.

00:24:50: Ale słuchaj, bo to był open call.

00:24:52: Ja też dostałam zaproszenie.

00:24:54: bardzo miłe zaproszanie w tradycyjną pocztą dotarło do mejskrzynki.

00:24:59: co by się zgłosić do tego przedsięwzięcia?

00:25:01: ja oczywiście przez wrodzoną sowie skromność.

00:25:04: nie mogłem wziąć tym udział.

00:25:05: od Wiesz, od kiedy wystąpiłem na Teatru Myskiego w Lesznie stwierdziłem, że to jest już koniec tej teatralnej kariery.

00:25:10: Dość!

00:25:11: Nie chcę tego niszczyć.

00:25:13: Więc nie ale powiedz bo to jest szalenie ciekawe mówisze ponad siedem siedmiuset panów zgłosiło się do tego przedsięwzięcia.

00:25:22: Ale tak w paru słowach.

00:25:23: oczywiście zdaję sobie sprawę, że kompletnie różne to są osoby ale coś zaskakującego coś cieka wego albo jakiś taki wież overlook z lotu ptaka jakbyś powiedziała trochę o tych zgłoszeniach o tych mężczyznach.

00:25:35: Co to jest za towarzystwo?

00:25:37: Jesteś w stanie coś tak w paru słowach nam powiedzieć, bo to szalenie ciekawe.

00:25:40: Jestem w stanie powiedzieć że moich odczuciach i takich które zczytywałam też częściowo z tych aplikacji, które były, że bardzo piękne jest to.

00:25:47: Trzeba było

00:25:47: coś napisać

00:25:48: o sobie, trzeba było napisaть dlaczego chcesz się w tym sensie udział i to ile osób decydowało się napisać, że właśnie chcą jakiegoś podniecenia i ekscytacji w życiu.

00:25:58: I że to jest ta szansa... No to było super!

00:26:00: Po prostu wydaje się, że może nam się coś takiego wyrwać przy piwie?

00:26:04: Może nam się czegoś takiego wyrywać pod smokiem w dragonie?

00:26:07: Ale żeby napisał to do nie wiadomo kogo kto to później będzie pisał, żeby dostać rolę?

00:26:12: No naprawdę tutaj miałam no i widzisz teraz znowu dreszcze kiedy te szczere wyznania.

00:26:17: czytałam.

00:26:18: Mieliśmy zgłoszenia od dwudziestolatków do osiemdziesięcio paro latków, co jest absolutnie przewspaniałe.

00:26:25: Mieliliśmy zgłoszenie z których wynika że ktoś czuje się odpowiedzialny za reprezentację grupy, do której w jakiś sposób przynależy i że chciałby żeby pewne rzeczy wybrzmiały.

00:26:36: Myślę, że czeka nas naprawdę przepiękna podróż I jestem jej bardzo ciekawa bo ja widziałam ten spektakl w jedniu i widziałem ten spektor w Amsterdamie o ile w gdzieś można byłoby tutaj może nie porównywać, ale myśleć o ich tradycji teatralnej.

00:26:53: No to kiedy widziałam to w Amsterdamie, to było to ostatni spektakl przed ich... podróżą, czyli nad Randall i Anny Braykon do Hiszpanii gdzie rozpoczynały taki nowy rozdział projektu w którym to już nie tylko anglosaska kultura znajdywała swoje miejsce na scenie ale też po prostu ten hiszpański temperament.

00:27:10: No a u nas ten temperament jest wydaje mi się niezłym miksem zarówno tych anglosaskich aspiracji jak tutaj gorących południowych często emocji które na scenię mogą wybrzmieć.

00:27:23: więc jestem przeciekawa co z tych spotkań wyniknie.

00:27:27: A publiczność może przychodzić sobie na ten spektakl, o której chcę przez te dwaścia cztery godziny wchodzić wychodzić i ok.

00:27:33: I bardzo bym chciała to podkreślić bo myślę że jest ten hamulec emocjonalny że nie jak ja przeżyję dobę w teatrze nie trzeba przeżyć doby.

00:27:40: Magda Cielecka musi ona się zateklarowała że spróbuję umowie ale widownie jest absolutnie wolna i można się zdecydować na taki bilet karnyt na dwadzieścia szterego godzina że się wchodzi i wychodzi kiedy chce albo że się tam jest cały czas albo można się decydować na bilet takie okienko czasu kiedy się przychodzi, no bo też dbamy o to żeby przychodziła nowa publiczność, nową energią.

00:28:01: i oto tutaj właśnie chodzi.

00:28:04: Więc takie osoby przyjdą na przykład o północy albo o trzeciej nadranem, albo o szóstej rano.

00:28:10: mogą pozostać do samego końca spektaklu pod warunkiem że przestrzeni spektaku czy nisali ziemi nie opuszczają na dłużej niż pół godziny.

00:28:18: Więc jest to bilet który otwiera mnóstwo możliwości.

00:28:21: no jeżeli wyjdą nadłużej no to trudno.

00:28:24: być może będą potrzebowali kolejnego biletu.

00:28:26: ja absolutnie ostrzegam że tak jest.

00:28:28: także można zakładać że wpadnę sobie na trzy przelotki ale potem chcę się zostać tak jak na ten Kolejny odcinek serialu, przy którym nie miałam zarwać nocki ale jednak nie ma wyjścia.

00:28:38: No ciekawe czy będzie ktoś kto się zdecyduje na spędzenie dwudziestu cztery godziny jako osoba która przeżyła jeden spektakl Krystiana Lupy?

00:28:45: Jaka osoba, która prze żyła dziady bez skrótów miała zadary?

00:28:49: Masz to doświadczenie?

00:28:50: Mam to doświadczenia, ale w dalszym ciągu nie były.

00:28:53: To jednak

00:28:53: o dziesięciach

00:28:54: cztery godziny... Ale jestem przekonany że na pewno będzie ktoś kto chce to zrobić i już sobie postanowił.

00:29:00: Myślę, że nawet nie jedna osoba, naprawdę tak myślę.

00:29:02: Ja znam Agata Kołoć.

00:29:03: A oczywiście.

00:29:05: Dzień dobry!

00:29:07: Słuchaj powiedz bo w programie bardzo dużo kobiet, kinokobiet w parku starego browaru głosy kobiet no i wiedźmy-wiedźmy krążą niustająco nad maltą.

00:29:17: to jest szalenia ważna część malty i to jest taka deklarowana zmiana, ważna zmiana programowa od początku.

00:29:24: kiedyście jako wiedźmy malte przejęły.

00:29:29: Powiedz proszę słów kilka o tym.

00:29:31: Bardzo się staramy żeby ta zmiana była też zmianą włączającą.

00:29:34: no bo to przechylenie proporcji przede wszystkim ma dawać większą ekspozycję często niedosłyszanym głosom, więc no żyjemy w takich czasach, w których żeby usłyszeć coś mocniej albo wyrównać szanse bardzo często trzeba na moment.

00:29:50: przegiąć tutaj paradygmat.

00:29:52: Myślimy o tej kobiecej energii.

00:29:54: czy kobiecem rozdzielę w taki sposób, że no nie jest on mensplainingiem, nie daje gotowych rozwiązań i nie da je gotowych wyjaśnień na temat programu.

00:30:03: tylko daje opcje i daje różnego typu kierunki, w których można się rozwinać i poszukać po swojemu.

00:30:09: a my przyglądamy się i wspieramy tam gdzie wydaje nam się to ważne.

00:30:14: Włosy kobiet to jest bardzo silny nurt literacki który ciągle wymaga takiej zdecydowanej decyzji, że tak czytam najpierw autorki.

00:30:25: Są to bardzo często świadectwa, które pozwalają nam po prostu lepiej zrozumieć.

00:30:30: Wydaje mi się, że literatura ma tę zaletę, że jest najbardziej intymnym odbiorem dzieła twórczego ze wszystkiego co oglądamy.

00:30:40: jakby z literaturą zawsze Zostajemy finalnie sami ze swoim wyobrażeniem, ze swoimi odczuwaniem.

00:30:47: Więc super jeżeli ten kontakt jest właśnie z perspektywą odczuwania świata która może nie być mi znana i bardzo często właśnie przejawia się to poprzez kobiece pióro które deklaruje różnego typu życia, ale na przykład w opowiadaniach Dobre Izłę Samanty Szweblin mamy też te pisane z perspektywy chłopca czy te z perspektawy mężczyzny.

00:31:09: Więc absolutnie nam do tego nie bólucza.

00:31:10: Zresztą działa to w obie strony.

00:31:12: bardzo często przecież autorze męscy stawiają w centrum swojej powieści kobiety i odwrotnie, ale staramy się tutaj żeby to w jaki sposób myślą kobiety było może nietransparentne, ale żeby miało punkt wyjścia do spotkania z publicznością.

00:31:28: Kinokobiet bardzo ważny dla nas nurt, spotkanie przede wszystkim z opowieścią i przede wszystkim do spotkania znowu ponieważ oczywiście Rzekeń Plenerowych jest latem mnóstwo.

00:31:39: ale to co dla nas jest najważniejsze to to żeby filmy które prezentujemy za którymi stoją kobiety w bardzo różnych rolach w przestrzeni filmowej, żeby były one punktem wyjścia bardzo często do długich rozmów później w parku Sterego Prowaru i tutaj Anna Serdiukowskie prowadzi.

00:31:56: Więc bardziej o tym jak budowałaś rolę ile spędziłaś czasu na siłowni, żeby wyrobić sobie tę kondycję?

00:32:01: Interesuje nas czy ten problem przedstawiony w filmie jest z Tobie twoją przyjaciółką bliższym, jak się w tym odnajdujesz?

00:32:08: Mamy nadzieję że będzie to jak najbardziej włączające.

00:32:12: Jeżeli chodzi o program performatywny, no mamy w tym roku Rodzenka czyli Tiago Rodrigueza.

00:32:17: ale znajduje się on tam z bardzo prostego powodu.

00:32:20: Spektakl dystans który zapraszliłyśmy jest spektaklem w którym widzimy ojca i córkę.

00:32:28: Córke w takim wieku dwadzieścia parę lat.

00:32:31: W tym momencie emancypacji do swojej dojrzałej dorosłej decyzji o życiu na swój sposób.

00:32:36: I to jest jakiś taki bardzo niedowartościowany w kulturze moment życia i bardzo nie dowartościowane w kulturze moment relacji, w której się znajdujemy jako osoby.

00:32:45: Relacji rodzicielskiej, relacji no właśnie nie dziecięcej.

00:32:49: tylko tej sytuacji bycia dorosłym w momencie decyzji że to życie teraz jest moje ja za nie odpowiadam.

00:32:56: Jest to najpiękniej napisana emancypacyjna rola kobieca z jaką w ostatnich latach miałem do czynienia Radykalna w różnego typu poglądach, które zobaczymy na scenie.

00:33:07: Ale właśnie tego Rodriguez też mówi o tym, że w tej sztuce zależało mu na tym żeby pokazać, że demokracja polega na różnicy zdań a nie na jednej zgodzie.

00:33:17: i jest to absolutnie spektakł który pokazuje nam jak możemy myśleć inaczej i się nie rozumieć jak możemy starać się zrozumieć swój sposób myślenia nawzajem ale nie zawsze dojdziemy do tych samych wniosków.

00:33:32: I to jest w tym piękne, więc jest to bardzo kobieca sztuka tak finalnie.

00:33:36: Więc żadnego mansplainingu.

00:33:37: naprawdę zostawia nas ona z samymi pytaniami.

00:33:40: Wszystkie inne prace i The Second Woman jest tworzona przez Nadrandal i Anne Braycon.

00:33:45: W tym nadrandal była aktorką, która przez pierwsze kilka razy w Australii tą kobietą grającą dwadzieścia sztery godziny była sama.

00:33:55: każdą kolejną aktorką w różnych miejscach na świecie, no to jest też lekcja oparta na doświadczeniu.

00:34:00: i tak jak sobie nawzajem radzą kobiety tłumacząc jak to nie przysypiały noce.

00:34:06: przy dzieciach, tak samo tutaj odaborze podzielić się doświadczeniem jak przetrwać te dwadzieścia cztery godziny na scenie.

00:34:12: i np.

00:34:12: już wiem że jedną z rad jest a może chcesz po prostu schodzące sceny włożyć nogi do lodowatej wody bo przecież cały czas jesteś na nogach w obcasach?

00:34:20: I to są takie rzeczy na które byśmy nie wpadli z poziomu innego niż empiryczne doświadczenie Kokorozi od zawsze kwestionujący tożsamość ale z drugiej strony właśnie silnie feministyczne w swojej myśli ale czasami też założonym wąsie na twarz, no wspaniałe artystki siostry które włączają nas tutaj do swojego świata i myślenia.

00:34:44: I które spotkają się w pracy.

00:34:45: spotkały się już z Justyną Wasilewską bo te próby już trwają i rozmowy wymiany to materializuje się na scenie zamku.

00:34:52: No i Ewa Dziarnowska we wspaniałej pracy This Resting Patience której widzimy ją z jej partnerką sceniczną w fenomenalnym, trzygodzinnym spektaklu tanecznym na dreszcze.

00:35:04: zachwyt.

00:35:06: Fascynacje, flirt jakość, której w tańcu nie doświadczamy oglądając nawet najlepsze prace, które pojawiają się czy to na scenie baletu po prostu onekdaj na scenie Stary Brobar Nowy Taniec czy w Pabilonie.

00:35:21: jest w tym spektaklu coś absolutnie wyjątkowego, co wynika z jakiejś elektrycznej relacji, która się potwarza pomiędzy tymi performarkami.

00:35:29: Ja często słyszę takie pytanie, wiesz, słuchaj no nie mam czasu to wyjeżdżam tu nie mogę tu coś a taka jedna rzecz wiesz ja muszę pójść taka jedno taka jednarzeczno.

00:35:37: Cały życie będę żałował, że się nie wybrałam czy nie wygrałem na to podczas festiwalu.

00:35:43: Jakbyś ty usłyszała...

00:35:43: No the second moment.

00:35:44: bo myślę, że to będzie absolutnie po prostu epokowe doświadczenie.

00:35:48: i mogę to powiedzieć właśnie na przykładzie tego, że tu przeżyłam po holendersku a nie mówię po niderlandzku.

00:35:54: I jest to rzecz, która absolutnie nas zmienia ponieważ jest to spektakl który ma w sobie tyle scenariuszy tyle różnorodności, ma w sobie tyle zaskoczeń.

00:36:06: Zarówno na wyporność tej aktorki czy u nas Magdy Cieleckiej ale też tego z czym przychodzą kolejni mężczyźnie jak fascynujący potrafią być w tej swojej życiowej próbie.

00:36:16: to jest rzecz która się nie powtórzę bo nigdy więcej te same osoby nie spotkają się na scenie.

00:36:21: Za dystansem Tiago Rodzikę za możemy pojechać do Awinionu.

00:36:24: Możemy pojecheć do Hamburga.

00:36:26: Ewadziernowska jest w fenomenalnej trasie po całej Europie i we wrześniu będzie otwierała festiwal jesienny w Paryżu, zresztą jest głównym zdjęciem całego tegorocznego programu!

00:36:37: Ko korozji myślę, że pokochało się ze syną Wasileską na tyle, że te trzy spektakle, które pokażemy w Poznaniu.

00:36:43: to nie jest koniec ich przygody.

00:36:45: Słyszałam to z resztą od ich producenta, który powiedział no mam wrażenie, że tutaj się po prostu pojawiła trzecia siostra ko korozii więc mam nadzieję, że był to piękny początek.

00:36:55: No piękny początek.

00:36:56: Ty już jesteś zalatana, ale ty zawsze jesteś zalatana.

00:36:58: A jesteś umęczona czy cieszysz się jak dziecko i po prostu wszystko buzuje, wszystko przez całą maltę.

00:37:04: możesz nie spać, możesz je spać dużej niż magna cielecka.

00:37:09: Jak to jest

00:37:09: powiedz?

00:37:10: Nie no jest absolutnie ogromne.

00:37:12: ekscytacja To poczucie, że to jest naprawdę za chwilę i się zmaterializuje.

00:37:16: Jednocześnie jest szczęściem a z drugiej strony już żałobom, że zaraz będzie po bo ten moment nadchodzi nieuchronnie.

00:37:23: Będzie tu dużo rozdwojenia jaźni ale ogromna radość.

00:37:25: Dlatego

00:37:26: jesteśmy na czarno.

00:37:28: Ale żałby to będziemy obchodzić po tym czasem.

00:37:30: Malta się właśnie rozpoczyna tak jak i ten podcast trafi do kosmosu.

00:37:35: ta malta się rozpoczina.

00:37:36: bardzo bardzo ciekawy, świetny program.

00:37:41: Jakaś taka wiesz nowa energia, jakaś świetna energia wokół malty krąży tak znowu.

00:37:46: Myślę że to jest w ogóle super fajna rzecz nie?

00:37:48: Że miasto czeka, że ludzie są podnieceni, że pytają się a słuchaj ja byłeś anacoidzież?

00:37:53: wieś jakby... Tak!

00:37:55: To super posłyszeć.

00:37:57: To jest najfajniejsza rzecz.

00:37:59: no ja idę oczywiście na The Second Woman.

00:38:01: Spanielne.

00:38:02: Idę

00:38:02: oczywiście bardzo idę na koncert chociaż ja nienawidzę inauguracyjny koncert, ja nienawidzę.

00:38:08: Jestem osobą nienawiadzącą.

00:38:11: I tu umów?

00:38:12: Tak naprawdę!

00:38:15: To doceniam.

00:38:16: to w poświęcenie...

00:38:17: straszne, strasznie.

00:38:18: Wybieram się na Pulwer Kofa, na którego nie dojechałem do Warszawa, bo się pochorowałem, więc no kochorozji, więc jest kilka rzeczy, na które się wybieram i właśnie fajne to jest.

00:38:29: dosłownie wczoraj znowu ze znajomymi spotkaliśmy się na weekendowo na winku, a ty na co idziesz?

00:38:35: Ja na to idę, więc to jest najfajniejsza rzecz myślę.

00:38:39: Kiedy nadchodzi takie wydarzenie w mieście, o którym ludzie sobie dyskutują i zastanawiają się, a na to masz bilet czy na to będą?

00:38:47: A właśnie jak jest jeszcze powiedz na koniec, tak?

00:38:49: Jak to jest z tymi biletowanymi rzeczami.

00:38:50: Bo wiesz często jest tak że rozchodzi się zaraz po mieście.

00:38:53: słuchaj i to zapomnij.

00:38:53: na to już nie ma no biletu.

00:38:55: No kokoroz jest

00:38:55: kaput, więc tutaj... Ale czy

00:38:58: należy je poddawać?

00:38:59: Czy należy coś sprawdzać?

00:39:00: last minute, słucham?

00:39:01: Kokoroz

00:39:01: i no już jak teraz?

00:39:03: jeżeli jesteśmy już w tym kosmosie, no to to jest ten moment kiedy rozstawili scenografię, więc być może jeszcze coś się tam uda przesunąć i pięć osób dopnąć kolanem ale raczej nie.

00:39:13: I tak samo Ewadziarnowska też ma publiczność rotacyjną, więc to absolutnie.

00:39:18: Zresztą będziemy też mieć tam biletomaty... To znaczy będzie wybiec ta obsługę bileterską przez całą dobę i będzie się można decydować ad hoc na przykład

00:39:28: o koncercie

00:39:29: deblej z dokładnie.

00:39:31: Więc zapraszamy choćby w ostatnim momencie.

00:39:34: dystans również ma jeszcze wolne miejsca i naprawdę zachęcam żeby to zobaczyć.

00:39:38: Z resztą uruchomiliśmy też sprzedaż biletów na dzień ojca, żeby faktycznie dać sobie to doświadczenie w takim dialogu międzypokoleniowym.

00:39:47: Bo jest to naprawdę scenariusz i praca rozmowy za którą nieraz bulimy gruby pieniądze na terapiach a tutaj proszę można to zrobić w teatrze i wyjść innym człowiekiem więc bardzo zachęcam.

00:40:01: koncerty również stoją przed państwem otworem więc proszę się nie bać.

00:40:05: no tylko faktycznie jak się ktoś z koko rozjebudził za późno to jest już za pózno.

00:40:09: Sorry, that's sorry.

00:40:11: Ale mamy mnóstwo twartych wydarzeń i tylko ci chciałem powiedzieć jak będziesz miał kolejne tutaj jakieś wyjście ze znajomymi?

00:40:17: No to jak sobie myślicie?

00:40:18: a co w tych plenerach?

00:40:19: no to wiem że już teraz za planerami nie może.

00:40:21: niekoniecznie ale efekty specjalne które robimy na ulicy Półwiejskiej w piątek i w sobotę To jest absolutny czas I to jest spektakl który spełnia moje poznańskie marzenie żeby Poznań był tłem filmu filmu, akcji i to co się będzie wydarzało na tej półwiejskiej.

00:40:38: To jest naprawdę doświadczenie nie do zapomnienia.

00:40:41: ale

00:40:41: to ja no się nie przejmuję bo jestem normalny.

00:40:42: naród kocha takie rzeczy.

00:40:45: naród Kocha.

00:40:46: naród Poznański kocha też takie rzeczy więc to na pewno dopiszę publiczność.

00:40:49: Ale ja

00:40:49: naprawdę uważam że każdy jeżeli ktoś ma sobie wybrać taką jedną rzecz z tych plenerów do tych propozycji jest mnóstwo.

00:40:56: są różne są mniej delikatne i bardziej delikatnie i są takie które są głośniejsze i te które nas przytulają.

00:41:04: ale efekty specjalne to jest spełnienie pozańskiego marzenia o bycie tłem filmu i ja je bardzo polecam, bo sama je chciałam spełnić.

00:41:11: więc jest.

00:41:12: I to mówiła Agata Kołacz, efekt specjalny ludzkości.

00:41:15: Dyrektorka programowa malty.

00:41:17: bardzo ci dziękuję za te rozmowę.

00:41:21: Chciałem powiedzieć, że mam nadzieję, że kogoś zachęciliśmy.

00:41:22: To było bardzo głupie bo wszyscy wiedzą o malcie i nie trzeba nikogo zachęcać.

00:41:25: a może jednak kogo się zachęci?

00:41:27: Myślę, że trzeba.

00:41:27: nie no najgorzej jest być przekonanym oraz właśnie... Otóż to... Nie, nie żyjemy w tych takich foszywych czasach algorytmów.

00:41:34: naprawdę nie wiesz do kogo docierają informacje więc mi jest naprawdę super.

00:41:37: miał usłyszeć, że przy winie można porozmawiać o programie malty jako ciekawość.

00:41:43: Więc bardzo zachęcam, żeby tę ciekawność uskuteczniać podczas malty i po prostu poszukiwać własnych ścieżek.

00:41:48: Ja też do tego zachęcam.

00:41:49: Zachęcała agatakołać, zachęca zespół maltyi my zachęcany.

00:41:52: bardzo.

00:41:54: Bardzo dziękuję ci raz jeszcze za te rozmowę.

00:41:57: Zresztą ty jesteś takim fireballz, że to było zawsze fantastycznie się rozmawia.

00:42:01: Nawy

00:42:01: zaje!

00:42:02: Eric Szkudlasz jest wydawcą tego podcastu.

00:42:06: Jakupo Chmańskiego zrealizował.

00:42:08: Zapraszam oczywiście na naszą stronę dyg.poznań.pl i też Agata Kołacz można tam znaleźć w rozmaitych odsłonach.

00:42:16: Proszę sprawić...

00:42:16: Różowe sukience, piękne.

00:42:18: zdjęciami zrobiliście urodziny w zeszłym roku.

00:42:20: Zdjęcia naprawdę super Więc można je poszukać.

00:42:26: Nasze podcaste oczywiście w całym kosmosie, materiały wideo też więc to już chyba koniec ogłoszeń parafialnych.

00:42:32: mówimy wszystkim do usłyszenia.

00:42:33: mówimy Do zobaczenia na

00:42:35: Malcie!

00:42:36: Open Mic to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:42:40: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:42:43: Jesteśmy częścią Dynksa, poznańskiego magazynu kulturalnego dynks.poznań.pl, którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:42:52: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:42:55: Maj kurbaniak!