Open Mike (20) Rozmowa z Maliną Prześlugą o „Arabeli” w Teatrze Animacji w Poznaniu

00:00:00: Open Mike to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania.

00:00:04: O ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:00:07: Jesteśmy częścią Dynks'a poznańskiego magazynu Kulturalnego dynks.poznań.pl którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:00:16: Zapraszam do czytania oglądania i słuchania.

00:00:19: Maj kurbaniek!

00:00:21: Arabella to widowisko wyspektakl familijny Zdziękiem łączący świat baśni z rzeczywistością, a klasyczną opowieść przygodował z inteligentnym humorem i współczesnym komentarzem do rzeczywistaści.

00:00:35: Czy tam zapowiedzi teatru animacji?

00:00:37: Ale czy to wszystko jest aby na pewno prawda?

00:00:40: postanowiłem się upewnić w rozmowie z autorką Poznańskiej Arabelli maliną Prześlugę.

00:00:46: Cześć Malina.

00:00:47: Część!

00:00:48: Malina Prześluga dramatopisarka pisarka kulturozna wczyni Wykładowczyni, kierowniczka literacka teatru animacji.

00:00:57: Nazbierałaś trochę tego

00:00:58: w życiu?

00:00:59: No nazbierało się, no świadczy ile mam lat chyba.

00:01:01: Ej tam!

00:01:02: Świadczy o zainteresowaniach rozległych i aktywnościach.

00:01:04: Zresztą mam nadzieję że starczy nam jeszcze czasu żeby wyjść trochę z teatro animacji powiedzieć o twojej książce która wyszła w tym roku.

00:01:11: ale zacznijmy od Arabelli bo wiesz ja się podnieciłem bardzo.

00:01:16: Kiedy dostałam tę wiadomość o Arabellii.

00:01:19: to jest film jego dzieciństwa.

00:01:22: Zresztą właściwie ten serial Czechosłowacki jest moim rówieśnikiem, więc to mówili.

00:01:30: ja mam lat.

00:01:32: Jest dokładnie moim rówieśnikem i pamiętam słuchaj... że nakładałem, babcie miały takie z dużymi oczkami kolorowymi pierścianki.

00:01:43: Takie szkiełka kolorowe?

00:01:44: Takie

00:01:44: kolorowie szkieła, takie wielkie pierścień.

00:01:46: Moja babcia też miała taki rubin, takiej złota i oprawie.

00:01:49: a może nie złote jak wygląda ona, ale może złotek.

00:01:51: Mafijne takie.

00:01:52: I ja pamiętam słuchaj pod kłyma rabeli właśnie nakładałam sobie ten pierściem...

00:01:58: Nie

00:01:58: kręciłeś nic.

00:01:59: ...i krę ciłem, i krę Ciłem, ale został ze mną.

00:02:01: wiesz w pamięci naprawdę ten pierścien co pokazuje, jaki wpływ Arabella miała na młodych widzów.

00:02:08: A Arabela w twoim życiu pojawiła się kiedy?

00:02:12: No wiesz ja jestem trochę młodsza od ciebie.

00:02:14: Wszyscy

00:02:15: są młodsi ode mnie.

00:02:18: Ja pamiętam ten serial, ale przez te taką mgłe dzieciństwa.

00:02:22: On leciał raczej dla moich rodziców.

00:02:25: Pamiętam po prostu że było w telewizorze coś o pierścieniach, omagi

00:02:29: itd.,

00:02:29: natomiast trochę później była ta polska odpowiedź na arabele czyli pierścień i róża.

00:02:37: I wstyd się przyznać, ale gdzieś na jakimś etapie mi się te seriale trochę miksowały.

00:02:43: Natomiast no odświeżyłam sobie oczywiście co trzeba przed pisaniem i też się wciągnęłam.

00:02:50: Też się wciągnęłam ten serial, mimo że on oczywiście wiadomo trącił myszką.

00:02:55: Ale ja lubię, bo to jest takie w starym kinie.

00:02:57: Aczkolwiek

00:02:57: to się właściwie nie zestarzało w wielu tych najważniejszych aspektach.

00:03:01: po prostu i dalej jest śmieszne i dalej ma się takie poczucie żeby się chciało tam być.

00:03:07: No i fajnie poglądać film który jest po czesku.

00:03:12: On jest po czesku, nie?

00:03:13: Ja nie rozróżniam.

00:03:14: Ja nie chcę sobie popełnić

00:03:15: fopale, chyba po czeszku powstało w Czechosłowacji filmy.

00:03:18: Ja mam taki epizodzik biograficzny, że ja studiowałam przez półtora roku filologię czeską i tak trochę też na fali tego bardzo mnie ucieszyło, że będę adaptować ten serial.

00:03:27: do tego momentu się cieszyła, masz... Nie odkryłam, że on ma trzynaście godzinnych odcinków, które trzeba zmieścić w jednym spektaklu.

00:03:36: to było wyzwanie

00:03:37: Ale czyjto był pomysł powiedz?

00:03:38: Skąd ta Rabela jest z dwa tysiące dwudziesty szósty rok?

00:03:40: skąd ona się wzięła teraz?

00:03:41: Ale

00:03:42: ona się wzięła... To jest złożona historia, a nie będę wchodzić w szczegóły.

00:03:46: Natomiast pierwowzór takiej adaptacyjny powstał już jakiś czas temu, bo ja robiłam adaptację Arabelli dla Teatru Wybrzeże W Gdańsku.

00:03:55: Ok.

00:03:56: I kiedy

00:03:56: to było?

00:03:57: Ten jakiś czas?

00:03:57: To

00:03:57: było dwa tysiące dwunastym bodajże,

00:04:00: więc

00:04:01: kawał świata już.

00:04:05: I w ogóle bardzo długo zresztą był grany, bo też okazał się sukcesem.

00:04:10: To Paweł Aigner wtedy reżyserował i udało się też to co się udało serialowi czyli zupełnie międzypokoleniowo po prostu funkcjonował dla dzieci i dla dorosłych na tym familijnym poziomie.

00:04:22: no i po jakimś tam czasie długim odezwał się do mnie Piotr Ratajczak z pytaniem czy Ty masz jakiś tekst wieloobsadowy nadający się na dyplom lalkowy, bo będę robić dyplą we Wrocławiu w lalka.

00:04:35: I wysłałam mu parę rzeczy i wysłałem mu także to... I od razu zaklikało.

00:04:41: Od razu dość szybko się zdecydował, tam rzeczywiście cała masa postaci.

00:04:46: można te takie zasady dyplomu odpykać gdzie każdy

00:04:51: musi

00:04:52: mieć swoje do zagrania i przestrzeń na to żeby grać teatrem formy i była piosenka itd.

00:05:00: Wtedy zaczął się ten scenariusz przekształcać przepisywać.

00:05:04: on się zaczęł też przepisywać z inspiracji tymi supermłodymi, ludźmi.

00:05:08: Bo wtedy to przecież przy tym pracowało kilkanaście osób lat prawie żenaście no oni mieli tam po dwadzieścia trzy lata więc to dzieciaki i zaczęli robić takie wrzutki że no hello jakby telewizja tu już nie jest.

00:05:23: to tutaj najważniejsze w naszym świecie że jest AI, że jest internet itd.

00:05:29: To zaczęło gdzieś tam pączkować o te nowe sensy.

00:05:32: dyplom zresztą okazało się, że bardzo się spodobał.

00:05:36: dostał ilość tam nagród też aktorskich wyróżniń na tym festiwalu szkół teatralnych.

00:05:42: tak, co się przyznam nie często zdarza jeśli chodzi o wydziały lalkarskie.

00:05:48: Więc tym bardziej to był sukces dla tych młodych ludzi.

00:05:53: Był czas kiedy właściwie te lalkarkie wydziałe musiały walczyć w ogóle obecność na tę

00:05:58: testy balonu.

00:05:59: Właśnie więc też fajnie że udało się tym tytułem udowodnić, że jakby trochę przekłuć ten taki balon powagi i ciężaru tych spektakli, które często się tam pojawiają.

00:06:11: Bo Arabella w naszym wykonaniu jest bardzo lekka taka naprawdę do zabawy, no jasne że do refleksji bo nie lubimy robić głupich, durnych rzeczy.

00:06:21: ale jednak tam się dużo dzieje, jest dużo akcji, dużo śmiechu.

00:06:25: I potem z kolei pojawił się temat premiery u nas w teatrze z okazji Ubileuszu osiemdziesięciolecia Teatro Animacji

00:06:33: który w tym roku przypada

00:06:34: tak osiemdziesiąt lat, no.

00:06:39: I co?

00:06:40: Znaczy w tym sezonie, bo dokładnie w zeszłym roku

00:06:44: to był

00:06:45: czterdziesty piątek jak się nasz teatr założył ale robimy teraz, chcieliśmy to robić w takiej letniej aurze więc pojawił się temat tego jaki my tytuł chcemy zaproponować Tak, żeby można było rzeczywiście pokazać potencjał praktycznie całego zespołu teatralnego.

00:07:03: Bo tam prawie cały skład gra... Piętnastu

00:07:05: osób się doliczyłem.

00:07:07: Sam sprawdziłem, powiem ci, że jak zobaczyłam, że gra piętnaście osób to wszedłem sobie na stronę w zakładkach aktorską, żeby sprawdzić czy wszyscy grają, czy się prawie wszyscy.

00:07:16: No wiadomo zawsze jest tak, że tam życie weryfikuje

00:07:18: różne

00:07:19: sytuacje, także prawie prawie wszystko są.

00:07:23: Czyli to miało też znaczenie?

00:07:24: Że jubileuszowy spektakl, żeby zrobić taki spektakt... Chcieliśmy zrobić tak duży spektkularny.

00:07:30: To jest jak na nasze...

00:07:32: Superprodukcja!

00:07:32: To jest

00:07:33: superprodukcja, jak na naszej możliwości też sceny, to jest duża rzecz i ja... Tak, w sumie chyba trochę nam mówiłam Piotra Klimka właśnie żeby to był ten tytuł i właśnie żeby...

00:07:44: I dyrektora teatru.

00:07:45: Tak, oczywiście

00:07:47: dyrektoraty atroanimacji i żeby właśnie reżyserował Piotr Ratajczak, który dodam niezbyt chętnie się odnosi do przenosin tytułu, który już zrealizował.

00:08:00: więc tak naprawdę robimy to zupełnie od zera.

00:08:03: no wiadomo, że pewne rzeczy pewnie w jego głowie się tam gdzieś pączkują zmieniają i tak dalej odnoszą się do tego co powstało na dyplomie.

00:08:12: Natomiast też mamy inny skład realizatorski, mamy inne empluła aktorów bo nie wszyscy mają dwadzieścia trzy lata i szczerze mówiąc robimy coś zupełnie nowego i świeżego.

00:08:23: takie mam wrażenie i obserwuję też zresztą przepisując w trakcie prób pewne rzecz dostrajając tekst do tego to na naszej konkretnej scenie się dziać.

00:08:33: No właśnie o to chciałem cię zapytać, bo wysłaś mi ten tekst oczywiście pełen zkreśleń, bo taki jest tekst teatralną żyję.

00:08:38: W ogóle jest

00:08:39: totalnie nieaktualny.

00:08:39: Już jest

00:08:40: nieaktuwalny?

00:08:40: Właśnie tak.

00:08:41: Domyślam się ale to co o to chciałem ci zapytać to właśnie ta praca z tekstem, bo to jest szalenie zawsze ciekawe.

00:08:48: Kiedy tekst zaczyna na próbach działać z aktorami kiedy się coś przestawia, kiedy się dopisuje scenę i to jest właśnie ten przykład Jakbyś mogła powiedzieć to przepisywanie, te modyfikacje teraz przed tą premierą, bo rozmawiamy przed premierą Teatrze Animacji w stosunku do oryginału.

00:09:08: To jakby w którą stronę one powędrowały?

00:09:10: Cóż tam... Cóż tam zmieniłeś?

00:09:12: Nawet na przykładu, albo czy jest jakaś generalna energia, która spowodowała, że ok.

00:09:17: my chcemy bardziej iść w taką stronę lub w takim klimacie więc tu musimy przestawić, tu musimy dopisać, tu chcemy coś zmienić, powiedz coś nam o tym bo to zawsze jest interesujące.

00:09:24: Wobec

00:09:25: dyplomu czy wobec

00:09:27: tej

00:09:27: pierwotnej wersji?

00:09:28: Wobec

00:09:28: pierwótnej.

00:09:30: Wiesz co tyle już się zdążyło wydarzyć różnych zmian, że ja nie wiem czy jestem w stanie sobie ułożyć jakoś chronologię.

00:09:38: Myślę, Jakby to powiedzieć, dziksza jest ta wersja.

00:09:43: Bardziej taka... szybsza w akcji, narwana bardziej.

00:09:51: To jest też śmieszne bo na pierwszej próbie czytanej Rataj mówi, Ratajczak reżyser mówi do mnie że tu by trzeba było piosenkę jeszcze tutaj też piosenkę i finał też musimy zrobić piosenko więc ja sobie tam wynotowałam gdzie te piosenci dopisać a potem się okazuje że tego materiału tak było dużo że gdybyśmy jeszcze te wszystkie piosnki dopisali ja oczywiście zaczęłam już je pisać.

00:10:15: właściwie dwie już napisałam, ale po prostu jest tak gęsto że nie ma na nie.

00:10:22: Miejsce.

00:10:22: musieliśmy zrezygnować z niektórych rzeczy, za to doszła bardzo rozbudowana piosenka finałowa.

00:10:29: Ja nie jestem pewna czy posługuje się tym słowem dobrze ale lubię to słowo.

00:10:32: To jest taki medley na final gdzie trochę czerpiemy z różnych wątków i postaciowych duetów które mamy spektaklu i muzycznie też więc final będzie takim rozbudowany musicalowy.

00:10:46: no a jeśli chodzi o wyźwięk... Myślę że Jesteśmy trochę bardziej.

00:10:54: Jakbyśmy mieli sobie zadać pytanie po spektaklu, to myślę że to pytanie by brzmiało czy my jeszcze dzisiaj żyjemy w świecie realnym?

00:11:01: Czy już może w świecia Baśni przez to jak algorytmy kierują naszym życiem, przez to AI nas, mami oszukuje co jest prawdą a co nie.

00:11:15: I tego typu sytuacje w której jesteśmy od rana do wieczora wikłani sami sięwnie wikłamy.

00:11:21: to w zasadzie ta granica między światem baśni a światem realnym o której jest Arabella bywa często nieświadomie przekraczana więc troszkę staramy się nad ten temat zastanowić.

00:11:34: To nie jest taki głęboko, filozoficzny namysł.

00:11:37: Bo ten spektakl ze swoją dynamiką i ta cała opowieść pełna przygód i też romans nie pozwala na to żeby te pytania rzeczywiście wychodziły na pierwszy plan.

00:11:47: wiadomo taka konwencja ale jednak chyba jesteśmy bardziej o tym bo ta rzeczywistość w ciągu tych czternastu lat od pierwszej wersji adaptacji teatralnej Arabeli na maksa się pozmieniała I pod….

00:12:00: nie

00:12:00: jesteśmy w innym siecie.

00:12:01: Totalnie,

00:12:02: i tak jak wtedy.

00:12:03: no już chyba były social media na tapecie ale nie aż

00:12:08: tak.

00:12:08: No tak, ale też AI zupełnie zmienia tutaj postać rzeczy szczególnie w tym kontekście o którym mówisz prawda?

00:12:13: My nie jesteśmy dzisiaj w stanie np.

00:12:14: rozróżniać kiedy ktoś wrzuca fotę nawet fotę.

00:12:17: trzeba by być w cudze słowie prawda bo my nie wiemy właściwie czy to jest zdjęcie czy to kompletnie wygenerowane przez AI Czy to jest zdjęcie które jest zmienione lekko przez EI.

00:12:28: To jest rzeczywiście szalenie ciekawe dzisiaj pod tym kątem, o którym ty mówisz.

00:12:34: Właśnie to jest pytanie też oprawde, nie?

00:12:37: To jest właściwie pytanie oprawdy.

00:12:38: co właściwie jest prawdą w tej rzeczywistości, w której my w ogóle funkcjonujemy.

00:12:42: Jeszcze do

00:12:42: mnie dotarło w tym momencie jak teraz rozmawiamy bo drugim tytułem, który braliśmy pod uwagę do tej premiery jubileuszowej była Alicja w Krajnie Czarów połączone dwie opowieści, łącznie z alicją po drugiej stronie lustra.

00:12:57: I to też jest przecież o tym nie?

00:12:58: To też jest o świadomym i nieświadomym wkraczaniu w te przestrzeń nieprawdy i w zasadzie takiej refleksji, czy my wiemy gdzie my jesteśmy?

00:13:09: Po której my jesteśmy w stronie.

00:13:10: Czy ten arabelowy pierścień się zdążył sam niechcący przekręcić gdzieś tam nas przenieść?

00:13:14: Przepraszam inaczej bo to płaszcz przenosi.

00:13:18: Pierścień spełnia życzenia a płaszczy przenosi między światami więc wszyscy siedzimy pod jakimś płaszczem.

00:13:24: Na licie możemy przy okazji wysłać do teatru nowego, gdyż jest ona na afiszu w tym, że teatrze na jej rzycach.

00:13:33: A to było coś co ciebie też zainspirował.

00:13:38: w ogóle w adaptacji bo to też jest ciekawe.

00:13:40: myślę dla niej jednej osoby.

00:13:43: przecież nie wszyscy siedzą w teatrze a nawet mniejszość ciedzi w teatsze.

00:13:48: jak wygląda taki warsztat?

00:13:49: no bo masz serial prawda?

00:13:53: No i robisz adaptację na motywach.

00:13:56: mamy tutaj dzieło prawda?

00:13:58: Na czym właściwie polega ten pomysł?

00:14:00: Na czym polega taka, powiedz co sobie nie mającej wielkiego pojęcia.

00:14:03: Taka adaptacja właśnie na motywach innego dzieła, które już powstało.

00:14:08: Jaka jest twoja rola?

00:14:09: Coż

00:14:10: to jest?

00:14:10: Ilość serialu była przytłaczająca i ja się łapałam za głowę zastanawiając się co ja zrobiłam.

00:14:18: trzeba się.

00:14:18: zgodziłam na to bo zaczęło się bardzo przyjemnie.

00:14:24: odpaliłam sobie cały ten serial.

00:14:26: Wówczas był w sieci, chyba dalej jest

00:14:28: dostarczony.

00:14:29: Ja obejrzałem przed naszym... Czy ja już to mówiłam?

00:14:31: Byłem przed spotkaniem zanim łączyliśmy nagrywanie czy...

00:14:34: Że obejrałeś jeszcze

00:14:35: odcinek.

00:14:35: Tak, że obejrzewam właśnie sobie na YouTube można go obejrzeć.

00:14:39: No i bardzo się tu przyjemnie oglądało.

00:14:41: Oczywiście, że pewne rzeczy pamiętałam ale musiałam teraz obejrzyć tej takiej bardziej eksperckiej strony I zaczęłam robić notatki.

00:14:51: No i tak z odcinka na odcinek tych notatek przybywało tych wątków się mnożyło.

00:14:57: Postać była ogromna ilość i też ten serial jest tak opowiedziany, że tam wszystko się ze sobą łączy.

00:15:04: Ja musiałam sobie w pewnym momencie wziąć taką... miałem w ogóle taką domową drabinę dużą, postawiałem sobie te drabiny i na niej powiesiłam tyłem rewersem.

00:15:14: plakaty teatralne białe, po których mogłam gry zmolić Czyli

00:15:18: jak w tych serialach kryminalnych amerykańskich,

00:15:21: zdjęcia,

00:15:21: sznurki, flamasty,

00:15:22: karteczki

00:15:23: i śledztwo.

00:15:25: Bo wiesz ja musiałem doliczyć się... Ile tych pierścieni jest i płaszczy?

00:15:29: Bo one tak, jedne przenoszą.

00:15:31: Drugie przenosiak.

00:15:33: te spełniają życzenia dzwoneczek spełnia cudze życzenia pierścień spełnya własne ten jeden artefakt ginie więc szukają drugiego.

00:15:40: potem tamten ktoś kradnie.

00:15:41: wiesz i ja się w pewnym momencie totalnie pogubiłam.

00:15:44: kto ma jakiej piersień?

00:15:45: to dlaczego się przeniósł?

00:15:47: jakim cudem ten ten ktoś tutaj jest skoro on nie ma płaszcza?

00:15:50: wiesz po prostu zaginęłam w tym zakopałam się i co naprawdę było śledztwo?

00:15:54: musiałam obejrzeć cały ten ser jeszcze raz, a za drugim razem to już nie jest takie przyjemne.

00:16:00: I wiesz i jak już sobie wszystko jakby objęłam zrozumiałam, złapałam też nureczki wszystkie.

00:16:06: no to potem musiałem je obcinać jeden po drugim i splatać, związować na nowo tak żeby nie było ich pięćdziesięciu pięciu tylko nie wiem osiem więc ograniczyłam na maksa ilość postaci bo przecież tam nie powiem ci teraz ile ważnych postaci wyeliminowałam, ale tam była też taka dwójka dzieci, która latała jakimś kufrem magicznym czy coś.

00:16:26: No niestety dzieci zabiłam.

00:16:28: nie ma u nas dzieci i parę razy musiałam jeszcze dokonywać takich bardzo przykrych aktów unicjestwienia więc... To było chyba najtrudniejsze, bo bardzo chciałam zachować klimat tego serialu.

00:16:42: Zachować oczywiście cały ten storytelling, całą tę opowieść do wcib i też złożoność postaci.

00:16:49: to było super ważne dla mnie.

00:16:52: ale kolejną taką rzeczą na której się skupiłam byli serialowi antagonistii czyli czarni bohaterowie.

00:17:00: wiadomo że ulubionym bohaterem wszystkich jest Rumburak.

00:17:03: no wcale nie Arabella i Petr.

00:17:06: Może jak się z małą dziewczynką to Arabella, ale bardzo szybko się z Arabeli wyrasta.

00:17:10: Oczywiście.

00:17:11: To jest jak Gargamel-Smurf.

00:17:12: Dokładnie

00:17:13: i wiesz... I szczerze mówiąc nie pamiętam jaka w serialu.

00:17:17: Już teraz nie pamiętam.

00:17:18: mam tak w głowie naszą Arabelle że już nie wiem czy była duża rola czarownicy w oryginale?

00:17:27: Nie pamiętam.

00:17:28: No właśnie też nie wiem.

00:17:29: Ale u nas jest ważna.

00:17:31: więc mamy dwoje bohaterów negatywnych I oni mnie bardzo interesowali, to znaczy ich jakiś tam tragizm.

00:17:38: No to zawsze jest ciekawe, że dlaczego ten rumburak jest aż taki zły i podły?

00:17:42: Przecież on jest nieszczęśliwie zakochany, przecież on nie jest totalnie niedoceniany.

00:17:46: Dzięki niemu ten świat tak naprawdę funkcjonuje bo nie ma baśni bez czarnych bohaterów.

00:17:51: I on robi robotę swoją wiedząc, że i tak zawsze przegra.

00:17:57: Bo oni wszyscy w tej baśnie wiedzą, że są napisani.

00:18:01: Że mają taką destynację a nie inną, że mają takie przeznaczenie i on biedny... Wiesz to tak jakby po prostu zaczynał w korpo niziutko wiedząc, że po pierwsze nigdy nigdy nie dowie się jak on ma tak naprawdę na nazwisko i nie będzie podpisany pod żadnym projektem A po drugie on nie ma żadnej szansy na awans.

00:18:19: I do tego jeszcze ta nieszczęśliwa miłość i taka pogarda u Arabeli.

00:18:23: Więc co mnie fascynowało?

00:18:26: Jeszcze jedna postać u nas dostaje dużo ode mnie.

00:18:30: To jest starsza siostra Arabeli, bo te stereotypowe starsze siostry w baśniach one mają przerąbane Bo przecież ręka królewny, najmłodszej zawsze jest dla tego Królewicza.

00:18:44: O najmłoszą tak o najmłączą.

00:18:46: wszyscy walczą zabijają smoki a starsze gdzieś tam stąd stoją w cieniu.

00:18:53: i też jest taki cytacik u nas kiedy ta ksenia starsza siostra Arabelli pyta A ja co?

00:19:00: Gorsza?

00:19:01: A ojciec król odpowiada jej nie gorsza tylko starsza.

00:19:06: Ona też tam wewnętrzny dramat przeżywa, który w zasadzie opiera się na tym samym co urumboraka.

00:19:11: Bo ona też czuje że ona jest napisana, że ona ma swoje przeznaczenie i jej się nie podoba to do czego jest przeznaczona.

00:19:18: I trochę jest takie.

00:19:20: właśnie ta niezgoda na to jaki los mamy zaplanowany u tych moich postaci jest zarzewiem buntu.

00:19:26: W ogóle to jest mocno o buncie.

00:19:29: Mówiłaś o tym przenikaniu się właśnie rzeczywistości i tej, powiedzmy baśniowości czy w ogóle jakiegoś alter świata i tego w czym my dzisiaj też żyjemy.

00:19:38: Ale też kiedy zacząłem czytać tekst który wysłałaś, który wielokrotnie został wrócony z pewnością co już ustaliśmy do góry nogami to pojawiały się tam na przykład postaci z innych bajek, z innych baśń np.

00:19:50: taki wilki czerwony kapturek A potem pojawiają się inne jeszcze z popkultury w postaci, żeby tutaj za dużo nie zdradzać.

00:20:00: Cóż to za misz masz?

00:20:02: Takie moje ulubione no... To też, że jesteśmy o świecie baśni.

00:20:08: Chciałam trochę wrzucić znaki rozpoznawcze dla wszystkich pokoleń i trochę pobawić się stereotypem.

00:20:15: W ogóle no nie tylko ja.

00:20:17: Wszyscy chyba piszący dla dzieci uwielbiają łamać stereotypy i gdzieś grać z nimi albo poza nie wychodzić, albo no wiadomo to jest zawsze jakby sekcji obiekt.

00:20:28: Taki stereotyp do tego żeby coś z góry tam rozpracować.

00:20:31: a w tych bajkach i opowieściach dla dzieci tych stereotypów jest mnóstwo.

00:20:37: I też po raz kolejny to jest narzędzie do tego aby pokazać że coś co jest teraz napisane wcale nie musi tym torem iść.

00:20:47: może się zbuntować może stwierdzić mam dość.

00:20:50: Więc tak naprawdę jeżeli już szukać też przekazu takiego do tego młodego widza, takiej tej mądrości tego waloru.

00:20:58: Nie lubię słowa morał ale jakby już gdzieś próbować się do tego teraz przyczepić to jest też o tym, że my nie musimy być tacy napisani.

00:21:07: I nawet Arabella ma kryzysik i mówi, że ona ma dość siebie bo jest taka banalna, bo mogłaby zrobić coś innego.

00:21:16: a co pierwsze co robi?

00:21:17: To się zakochuje i też jakby trochę ma dosyć samej siebie takiej w tym wydaniu.

00:21:22: Tak naprawdę każda z tych postaci wykonuje jakąś pracę nad sobą Chcąc po prostu zmienić swoją rzeczywistość, czyli no robi to co my wszyscy robimy.

00:21:31: No to jest czasami orka na ugorzeniem próba zmiany sytuacji w której się znajdujemy czy nas samych.

00:21:39: ale może właśnie przez to chciałam żeby te postaci były nam trochę bliskie.

00:21:45: Ten spektakl widziałem.

00:21:47: trwa dobre dwie i pół godziny pewnie z przerwa jak mnie mam ale tak ze dwie godzina To jest przynajmniej moim wyobrażeniu w Teatrze dla małego widza wieczność.

00:21:57: No to jest taki mały, niemały bo to dwanaście plus.

00:22:00: Okej ale to i tak dwanaście jeszcze.

00:22:06: do tego dochodzi to że już nawet starsi o wiele starsi niż dwanaści plus nie są w stanie utrzymać swojego skupienia.

00:22:11: po są mają styktykowane mózgi więc wszyscy o tym opowiadają którzy ja się nie znam zupełnie na tym bo ja w ogóle ze dziećmi z małymi że tak powiem, widzami i odbiorcami to ja nie mam właśnie wielkiej styczności.

00:22:24: To ty tutaj robisz w tym poletku więc to do ciebie pytanie.

00:22:27: ale no czytam oglądam co się dzieje na świecie?

00:22:30: No i czytam, że to jest taki problem, że trudno jest jednak te uwagę skupić... Ale

00:22:35: nie będziemy robić trzydziestosekundowych tiktokowych spektaklów.

00:22:38: To jest jasne, ale też jasna.

00:22:42: Ale to co teraz mówię właściwie zmierza do pytania.

00:22:45: oto Cóż to jest za sposób jakby, żeby trzymać młodych widzów plus rodziców.

00:22:51: Ale dla rodzicu są wspaniałe podprogowa zaserwowane rozmaite żarty.

00:22:55: ale to każdy dobry teatr każda dobra sztuka dla dzieci to ma takie sztuki.

00:22:59: pisze to wiadomo tak jak i rodzice idą z dziećmi dokina na te wszystkie szreki inne to wszyscy się dobrze bawią więc to jest dla mnie oczywiste.

00:23:06: nawet nie ma o czym mówić że rodzice też się będą dobrze na tym bawić.

00:23:09: Ale ci młodsi, to jest jakieś wyzwanie.

00:23:12: To jest to pytanie czy utrzymanie właśnie w takim fajnym skupieniu i z jakich widzów przez tak długi czas to jest wyzwani?

00:23:23: Czy są jakieś wspaniałe metody które ludzie teatru dla tych młodszych widzu znają?

00:23:27: Ty znasz.

00:23:28: powiedz mi coś o tym ciekawym.

00:23:29: Ja nie stosuję żadnych świadomych taktyk tutaj i szczerze mówiąc jak siadam do pisania to w ogóle mnie ten aspekt Nie zastanawia.

00:23:41: Być może powinien, może dlatego mnie nie zastanawia, że ja też jestem to pokolenie przed.

00:23:47: Ale no trudno mi odpowiedzieć na te pytanie.

00:23:52: Wydaje mi się, że nie powinniśmy chyba próbować się przymilać i przytulać do tego konkretnego sposobu opowiadania Bo to są nieprzystające media.

00:24:08: To co możemy zrobić, to iść w dynamikę sceny.

00:24:10: I to faktycznie Wara Belli jest.

00:24:12: Tam się dzieje dużo, tam się dzieję szybko, tam jest dużo gagów... Tylko że my tworząc taki spektakl nie myśleliśmy o tym żeby wpaść w konwencję widza tiktokowego tylko żeby zrobić właśnie taki zdydamizowany spektakl.

00:24:29: przecież takie rzeczy się robi od lat, od kiedy istnieje teatr.

00:24:33: Jest też po to żeby bawić i żeby uwodzić.

00:24:37: więc raczej tym kluczem szliśmy, że by był atrakcyjny wizualnie muzycznie i humorystyczny spektakt który też opowiada nam wielowątkową historię.

00:24:48: ja jestem sama ciekawa i chętnie bym przepytała tych młodych ludzi czy udało im się tę uwagę utrzymać ale zobacz w kinie im się udaje Być może chociaż tutaj strzelam, bo nie znam się.

00:25:00: Grając w jakieś gry fabularne siedzą też po długie godziny też im się udaje skupić.

00:25:06: Ja myślę sobie... Też ulegam, ja nie mam TikToka ale mam Instagram i Face'a.

00:25:11: I też mi się zdarza na tym takim totalnym zmęczu wiesz tak?

00:25:14: Nie wiem że niby chciałam poczytać ale jest już tak późno i oko mi się klei i sobie skroluje przez chwilę.

00:25:20: Tak

00:25:20: a to jest coś innego bo ja też jestem w tym... Ja też mam oczywiście media znaczy TikTaka nie mam ale no wiem po prostu też rozmawiając jakby z rodzicami już tych dzieci które jakby wychowują się z tym.

00:25:31: To nawet nie chodzi o samego TikTalka ale już Wiesz, czytałem nawet teksty.

00:25:35: Tempo

00:25:35: przystwajania

00:25:36: i

00:25:36: ryzyk jakby braku koncentracji uwagi bardzo w krótkim czasie.

00:25:40: Dokładnie.

00:25:40: Wiesz czytałam na przykład nawet takie teksty, w których neurolodzy mówią że po prostu widoczne są na keckanach po prostu jak są prowadzone badanie, zmiany w mózgu nawet.

00:25:51: I to bardziej.

00:25:52: oto pyta mnie o to czy właśnie, bo to też jest ciekawe kiedy się robi dla młodych widzów teatr nie?

00:25:57: No jakby ustaliśmy, że świat idzie do przodu zatrzymaliśmy się od tym AI-u.

00:26:01: on dalej się rozwija, rozwijają, nie?

00:26:04: A teatr trwa na posterunku.

00:26:06: Czyli trochę

00:26:06: mnie to przeraża.

00:26:07: jakbyśmy mieli teraz myśleć tymi kategoriami, to ja bym czuła się kompletnie niekompetentna i musiałbym chyba przestać robić to co robię.

00:26:14: To znaczy albo powinniśmy wiesz... My mamy w teatrze na etacie psychologa i to jest dodatku bardzo młoda osoba która być może mogłaby być fajnym punktem wyjścia do tego żeby też w twórcach, w realizatorach spektakli budować jakąś taką świadomość rzeczywiście tego jak opowiadać historię żeby dotrzeć do ludzi którym tak szybko ta uwaga się wytraca.

00:26:42: W ogóle teraz przecież się nawet muzykę komponuje tak żeby ten punkt kulminacyjny był na samym początku I już się nie czeka, tak jak się czekało na to wielkie grande finale w utworze.

00:26:55: Jak np.

00:26:56: bywało w Queenie że trzeba było przesłuchać pięć minut żeby ta ostatnia minuta bym brzmiała.

00:27:01: a jak w radio ktoś urywał i zagadywał to trzeba było wiesz... To można było chcieć go zabić.

00:27:06: A teraz od razu jest ciach i masz rezultat.

00:27:10: Też to obserwuje i dodatkowo obserwuję to z takiej zaniepokojonej perspektywy matki która też już nie nadąża, ale też nie ogarnia I to, że my w Arabeli sobie wplatamy bo zdarza nam się i grać z tym najmłodszym widzem tam jakieś six seven te takie tekstiki tra lalero coś tam brain roty.

00:27:31: Tam staramy się do tego gdzieś to wrzucać ale to jest raczej jakiś taki flircik z tym widzem a nie pokazanie.

00:27:40: zobacz ja mówię twoim językiem tylko że wydaje mi się, że może że może jest tak Żeby pokazać przez dobrze zrobiony spektakl teatralny tym młodym ludziom... Boże, czuję się jak stara badawa.

00:27:58: Tym młodymi ludziom?

00:27:59: Tak!

00:27:59: Co widzicie?

00:28:00: A

00:28:01: po

00:28:02: czasach

00:28:02: naszym malusińskim?

00:28:03: Tak,

00:28:04: że jest jeszcze coś co niekoniecznie płynie z ekranu a może być dla nich atrakcyjne.

00:28:09: Ja bym chciała żeby oni wyszli z tego spektaku z takim kurczę no ej ale nawet było spoko.

00:28:15: Już nie mówią spoko, na banku mówią inaczej.

00:28:17: Spoko

00:28:17: to już jest na pewno

00:28:18: dziaderstwo jakieś?

00:28:20: Nie kompromitujmy

00:28:21: się!

00:28:21: Mówimy,

00:28:22: rozmawiamy o tym jak do trzech do młodych ludzi...

00:28:26: Ale też myślę, że to jest ciekawe w Arabeli.

00:28:28: Myślę, że nie jeden rodzic zareaguje tak jak ja, bo to jest taka rzecz pokoleniowa prawda?

00:28:34: Więc myślę ,że to jest też fajny magnesik i myślę, ze tak jednokrotnie będzie, że te rodzice będą ciągnęli dzieci, bo oni sami chcą zobaczyć te Arabele, bo one oglądali i pamiętają.

00:28:47: Fajne jest to, że tutaj jakby jest dwóch stron.

00:28:50: krótko mówiąc przyciągacie na tę premierę widzów.

00:28:55: Będę tutaj ściemniać, bo to też fajnie się robi, że czy też dla siebie.

00:28:59: Że jakby to jest szczere wtedy ja w ogóle lubię dotykać tematów mojej twórczości które mnie jarają po prostu i tutaj wszyscy mamy tak większość z nas jest twórców tego z tego pokolenia arabelowego więc nas to cieszy po prostu I bawi i dlatego być może jesteśmy na przykład nie wiem bardziej zaangażowani niż gdybyśmy robili tytuł o którym wiemy bardzo mało a który jest na przykład super aktualny rok temu wśród młodzieży.

00:29:26: I on wtedy nie byłby nasz i pewnie byśmy wykonali te roboty najlepiej jak potrafimy, ale jeżeli możemy zrobić coś co nas kręci i płynie też serducha z naszych wspomnień to wtedy uczciwie podchodzimy do sprawy i dajemy coś, co dla nas jest ważne.

00:29:44: Uczciwie podchodząca do sprawy Malina Prześluga bardzo zaprasza ja razem z nią na Arabele, premiera szóstego czerwca.

00:29:51: Kolejne spektakle w kolejnych dniach więc zapraszamy na stronę Teatru Animacji co by sobie sprawdzić w repertuarze kiedy są spektaka.

00:29:58: Są oczywiście różnych godzinach i o poranku i później więc proszę rezerwować bilety nad ten spektacle czem prędzej.

00:30:04: Zapraszemy bardzo, reżyseruje Arabelle Piotr Ratajczak, ale Arabella jest, bo wspomnieliśmy o jubileuszu.

00:30:14: Jest częścią tego rozciągniętego na sezon.

00:30:17: Więc jesteśmy w dwudziestym i szóstym jubilęsu.

00:30:21: Co to jest?

00:30:21: Powiedz zjubileusz.

00:30:22: On jest ważny.

00:30:23: To jest taki... Nie zawsze te jubieleusze ciekawią.

00:30:25: On nie jest okrągły.

00:30:27: A co on znaczy właśnie dla instytucji, w której stacujesz?

00:30:32: Dziękuję bardzo, zapraszamy na kolejny podcast.

00:30:36: A ciągle żyjemy i ciągle do przodu.

00:30:39: Wiesz co?

00:30:42: Trudno mi jest... Lecz powiem tak.

00:30:44: Byłam już na kilku jubileuszach teatrów jako gość i te gale bywają Często poruszające, bywa na nich rzeczywiście że się wspomina tam te dzieje dawne.

00:30:58: Te gale umówmy się, bywają też czasem dość rozciągnięte w czasie bo jest dużo wręczeń i przemówień i tak

00:31:04: dalej.

00:31:04: Gloria artystii nadal i dyplomy i kwiaty...

00:31:06: I to też tak musi być po prostu.

00:31:11: Ale jak sobie pomyśleć?

00:31:13: Że w ogóle ten teatr zaczął swoją działalność w tym samym roku w którym w zasadzie skończyła się wojna od razu I że on nie przerwanie pod inną nazwą, ale w innym budynku.

00:31:25: Natomiast idea tam nie było.

00:31:26: momentu, w którym coś zostało zamknięte, ktoś uznał – słuchajcie ja nie ma sensu, przestajemy to robić.

00:31:32: Przez te osiemdziesiąt lat przez cały czas pojawiały się osoby, które myślały – róbmy to, chcemy to robić i jest to dla nas ważne.

00:31:43: nazwiska bardzo istotne w ogóle dla ogólnopolskiej sceny Teatru Formy, na przykład Leokadia Serafinowicz czy Janusz Krzyszczanowski.

00:31:53: To są takie persony...

00:31:56: Właściwie Rut?

00:31:57: Tak!

00:31:58: Rut Lalkarski tym przepadku.

00:32:02: Tam jest cała wielka historia przepięknych biografii i osobowości i małżeństw anegdot i przygód, i nieszczęść i szczęść.

00:32:14: Więc ogrom rzeczy wokół w zasadzie robienia sztuki z myślą o najmłodszym widzu.

00:32:21: Więc uważam że to jest w jakiś sposób poruszające, że przez tyle lat tylu ludziom Chciało się kombinować, tak jak my tu sobie dzisiaj gadamy.

00:32:31: Jak do tych młodych ludzi dotrzeć?

00:32:33: To my nie jesteśmy pierwsi bo co chwila jakieś pokolenie borykało się z tym że tamto młodsze pokolenia już jest inne i nie mamy do nich klucza.

00:32:41: i zmieniło się to tamto.

00:32:43: Pojawiła się telewizja kolorowa.

00:32:46: Pojawiło się nie wiem co tam jeszcze...

00:32:47: Intermez!

00:32:48: I za każdym razem stawał po prostu ten wróg wielki, wróg teatr dla dzieci i trzeba go było jakoś pokonywać oswajać każdym razem.

00:32:57: na tyle się udawało, że my nieprzerwanie osiemdziesiąt lat kombinujemy jak to zrobić i robimy po prostu.

00:33:04: To długie trwania oczywiście jest warte docenienia bez wątpienia ale ja bym powiedział jednak, że to jest dla mnie kiedy myślę o teatrze animacji coś znacznie więcej bo ja znam takie instytucje i ty je też znasz które Równie długo działają, ale nawet i dłużej.

00:33:19: I dzisiaj wcale bym ich nie bronił gdyby je zamykano bo po prostu stały się jakimiś trupiarniami zupełnie i powinny zakończyć swój żywot.

00:33:30: a to co udało się teatrowie animacji oprócz tej osiemdziesiątki no to to że jest niezmiennie niezwykle ważna instytucja teatralnego życia, nie tylko w Poznaniu ale na mapie Polski.

00:33:45: To jest po prostu... no co tu dużo mówić?

00:33:47: No to jest nieustająco taki topowy teatr w swojej branży że tak powiem.

00:33:51: Cieszę

00:33:51: się, że tak to widzisz bo mi nie wypada tak powiedzieństwo.

00:33:53: No

00:33:54: to mi nie wypada i to jest warto odnotowania.

00:33:57: Wiesz to osiemdziesiątka to jest naprawdę super.

00:34:00: jak chciał do osiem dziesiąttki dorzyć.

00:34:02: Ja musiałem dłużej.

00:34:04: Trochę.

00:34:05: Good luck!

00:34:06: W każdym razie ja uważam To jest, to jest klunie.

00:34:09: To znaczy dostawać do takiego jubileuszu ale w takiej formie.

00:34:14: Znaczy być jednak nieustająco relevant.

00:34:17: Nieustające jednak zdobywać nagrody.

00:34:19: Nie ustającom mieć widzów.

00:34:21: Nieestająco być docenianym

00:34:23: i chcieć.

00:34:25: I to jest sukces.

00:34:26: moim zdaniem teatru animacji w Poznaniu absolutnie.

00:34:30: no oczywisty dla mnie i dlatego... Jak tobie nie wypada, to ja to powiem.

00:34:35: To super, dziękuję.

00:34:35: Że to jest w tym sensie fantastyczne.

00:34:37: też jubileusz więc bardzo teatrowi animacji tego gratuluję.

00:34:42: Wiesz my jeszcze to tak.

00:34:43: warto wspomnieć że przy okazji tego jubyleuszu bo mamy oczywiście premierę tydzień później mamy gale i to jest celowe tydziej później ponieważ gala też wymaga prób przygotowań jest taka trochę fabularizowana więc nie chcieliśmy tych aktorów zajechać żeby tego samego dnia wszystko się działo.

00:34:59: Więc najpierw zapremierujmy potem się weźmiemy za

00:35:02: gale.

00:35:03: Czerwca jest gala, ale teraz cały czas od prawie miesiąca trwa showcase wybranych naszych ważnych tytułów sprzed lat.

00:35:12: I na przykład w dniu gali wracają być może po raz ostatni lalalalki jeden z moich ukochanych spektakl tego teatru który pokazuje jak można się fajnie tą formą bawić.

00:35:22: czy opowieści z niepamięci były chwilę temu?

00:35:25: albo molier?

00:35:26: Wracamy do takich tytułu które gdzieś po prostu zaistniały też świadomości naszych widzów.

00:35:31: A niech

00:35:31: to gęś kopnie.

00:35:32: Nie jest czy nie?

00:35:33: Szczerze, chyba nie.

00:35:35: Ale ona jest grana, ale ona jest normalnie w repertuarze grana.

00:35:39: A jest grona cały

00:35:41: czas?

00:35:41: Tak tak tak.

00:35:42: Była

00:35:42: już w tym roku grana więc jakby ona nie jest w Showcase'i, ale jest w repertuarze I po prostu pojawia się kilka takich tytułów, które wiemy że nasi widzowie kochają i my też je kochamy.

00:35:53: Fajnie jak miłość jest odwzajemniona więc też mamy taki rozciągnięty w różne działania ten jubileusz.

00:36:01: Wtedy to jest udany związek.

00:36:02: To zapraszamy przy okazji tych co by chcieli sobie odświeżyć albo później swoje ulubione, że to trwa i można sobie pewnie wszystkie informacje na stronie teatru znaleźć i wyszukać.

00:36:14: No to powiedzmy jeszcze, proszę Cię, skoro ja już Cię mam tutaj przy tym stole w naszym Dynksowym Studio i rozmawiamy o twórczości dla młodszych czytelników.

00:36:24: To powiedzmy o książce bo wyszła w tym roku Twoja kolejna książka zresztą.

00:36:29: Kolejna sztuka, kolejna książka Molina Prześluga Animarium, Wybrańcy Ukrytego Świata.

00:36:35: To jest książka, którą ty wydałaś w bardzo zacnym.

00:36:38: też tutaj dodajmy wydawnictwie bo wydawność od dwie siostry to jest właściwie a propos mark i trzymania marki Teatru animacji.

00:36:45: to wydawnictwo, dwie siostry.

00:36:46: To jest też bardzo prestiżowe wydawności.

00:36:48: Tak

00:36:49: bardzo się cieszę się z nimi.

00:36:50: Więc nie byle jakie.

00:36:51: naprawdę mam wrażenie że dla wielu to jest wręcz wyznacznik po prostu niemalże takiej naprawdę znak jakości literatury dla młodszych.

00:37:02: Cóż to jest za książka powiedzmy?

00:37:06: Ja ci w ogóle słuchaj tak już trochę za późno.

00:37:08: chciałam Ci ułatwić jak płynnie przejść z rozmową Arabeli do rozmowy do Animarium, bo właściwie jest jeden bardzo wspólny wątek.

00:37:18: Tu też są dwa światy i też jeden jest realny a drugi nie do końca.

00:37:22: i one też się nagle zderzają i przenikają.

00:37:25: więc taka analogia jakaś się pojawiła sama z siebie.

00:37:28: dlatego ja tak płynnie sobie nawiążę teraz.

00:37:31: Bardzo cię proszę.

00:37:32: Wiesz co to jest taki case ta książka że owszem ja już kilka książek wydałam i napisałam i najpierw napisałem potem wydałam I można by powiedzieć, że już tak czuję.

00:37:47: wiem jak to się robi.

00:37:48: Ale to jest po raz... To jest pierwszy raz w moim życiu kiedy ja napisałam taką prawdziwą wielowątkową powieść dla młodego czytelnika.

00:37:58: Ona jest pozycjonowana na jedenaście właściwie dziewięć plus, bohaterowie mają jedenaście lat.

00:38:05: I to jest dodatku tom pierwszy z planowanego cyklu trzech tomów.

00:38:09: już drugi też jest napisany a trzeci się pisze.

00:38:11: więc dla mnie to jest po prostu gigantyczna rzecz i ja czuję że to jest jedna z takich moich... Jeden z takich mój kroków milowych w zawodzie, w pracy po prostu, bo mi się pomysł żeby napisać książkę mniej więcej na ten temat pojawił z dekadę temu.

00:38:31: Ja wpadłam na to gdzieś, że ja bym chciała o takim świecie pisać i on tak sobie leżał, leżało.

00:38:36: Gdzieś tam raz po raz się objawiał i to się w końcu wydarzyło.

00:38:39: więc dla mnie to jest naprawdę duża rzecz.

00:38:41: jeszcze w dodatku to jedno z moich ulubionych wydawnictw się zainteresowało tym tytułem I uważam ,że bardzo pięknie go wydało.

00:38:48: Tak to chciałem

00:38:49: też powiedzieć bo obejrzałem sobie dostałem od ciebie PDF-ka ale sobie poszperałem sieci też przed naszym spotkaniem.

00:38:56: i rzeczywiście no po prostu w sensie rzeczy ta książka Pięknie wydana, bardzo kolorowa.

00:39:03: Po prostu złociście kolorowe.

00:39:07: Naprawdę jest piękna jako rzecz.

00:39:08: Wyglądała na zdjęciach znakomicie.

00:39:10: ale powiedzmy słuchaj jaki jest w takich trzech zdaniach?

00:39:12: Powiedzmy jaki jest jakby taj zarys tej całej historii.

00:39:15: z jakiego punktu wychodzimy?

00:39:17: Bo mamy dwójkę przyjaciół Leo i Florę.

00:39:19: I co z tą dwójką przyjacą?

00:39:21: Co

00:39:21: się dzieje?

00:39:22: Bardzo się postaram mówić zwięźle bo ten świat to uniwersum mnie tak uruchamia że oh my god.

00:39:30: Dwoje przyjaciół, jedenastolatków, którzy zupełnie niechcący zostają jakby wmanewrowani i wymieszani w pewną tajemnicę.

00:39:41: Chociaż ja może powiem inaczej bo łatwiej mi chyba opowiedzieć czym jest animarium.

00:39:44: to będzie prostsze.

00:39:47: To jest świat który istnieje równolegle z naszym tyle że my nie mamy już do niego dostępu.

00:39:53: kiedyś mieliśmy Ale został nam odebrany, te światy zostały rozdzielone taką kurtyną niewidką.

00:40:03: A w animarium praktycznie wszystko żyje.

00:40:06: Tam są np.

00:40:07: krzesło na którym siedzisz.

00:40:08: miałoby już cię dosyć by cię zrzuciło zaczęłoby wieszgać... i uciekać.

00:40:13: Na przykład szedłobyś ulicą latarnia, stwierdziłaby, że coś ci błyszczy i wyssała być ten blask bo jest takim godomorem jak żyrafa nachęliłaby się do ciebie itd.

00:40:24: Zwierzę... Anikamby, aniresys, nikańce, fatamorgi, ponagleńcy.

00:40:30: Ponagleństsy to są moje ulubieni.

00:40:31: To jest całe po prostu bestiarium z dziwastrów.

00:40:37: No trzy podstawowe.

00:40:39: Aniresy to ożywione przedmioty.

00:40:41: Ani kamby to są zwierzęta, one oczywiście potrafią mówić.

00:40:46: Ludzko-inteligentne.

00:40:47: ani kambę potrafię zmieniać postać do trzech zwierząt maksymalnie a ani manty są myślącymi i rozumnymi istotami żywymi czyli zwierżentami roślinami głównie drzewami.

00:41:00: Fatamorgii?

00:41:02: To są takie straszne bestie które snują bardzo złe wizje przez które możesz zwariować, oszaleć, kompletnie trawić do psychiatryka albo się nawet zabić.

00:41:10: A ponagleńce mojej ulubienia?

00:41:12: To

00:41:12: są czarne charaktery świata animarium.

00:41:15: im zależy na tym żeby po prostu nas wszystkich w tym realnym świecie ukatrupić.

00:41:18: żeby tylko animarium było.

00:41:20: Bo to w redakcji Dynksa to ja jestem takim razie ponaglenca.

00:41:23: Aha okej tak.

00:41:27: no i w tym wszystkim jest jeszcze taki obiekt który... Obiekt nie no ważna rzecz artefakt kwiat Poznania taki coś co wyrasta, dzięki czemu te świate będą mogły się ponownie połączyć.

00:41:38: Ale oczywiście tylko Wybrańcy czyli Flora i Leo mogą tak zrobić żeby to się udało.

00:41:45: no i rzeczy o to ważne dzieje się w Poznaniu.

00:41:48: praktycznie większość akcji jakieś nie wiem siedemdziesiąt procent.

00:41:52: i rzeczywiście wędrujamy tymi konkretnymi ulicami.

00:41:54: jesteśmy na Jerzycach na moście teatralnym przy zamku Na placu bernardyńskim.

00:42:00: ten nasz słynny watcher Norjakiego jest jednym z bohaterów i Pegas na szczycie opery.

00:42:08: I jest paru takich bohakterów, w których możemy sobie tu rozpoznać więc można też tę książkę czytać i sobie mapować miasto.

00:42:14: Jedno o drugiej trzecie, bo jest jeszcze BitGoszcz i Gdynia.

00:42:16: w tym wszystkim

00:42:18: Najważniejsze, że jest poznań.

00:42:20: Zachęcamy do lektury tej książki maliny prześlugi pięknie wydanej animarią wybrańcy ukrytego świata.

00:42:29: tylko to już ostrzeżenie chyba padło, że jak ktoś kupi pierwszy to mi przyczyta będzie musiał być drugi i trzeci.

00:42:36: Tak bo zakończenie jest takie, że tak cię trzyma i nie wiesz co dalej ale drugie już jesienią

00:42:42: Już jesień, już

00:42:42: z tego roku.

00:42:44: To zachęcamy bardzo do tego żeby po tę książkę wydaną naprawdę pięknie przez wydawnictwo dwie siostry sięgnąć.

00:42:51: no i zachęcam raz jeszcze do tego, żeby wybrać się do osiemdziesięcioletniego ale bardzo żwawego teatruszka.

00:43:03: Teatr wesołych staruszek, to mogą być hasło słuchaj.

00:43:05: Właściwie przewodnie tego jubileuszu?

00:43:07: Może

00:43:08: jeszcze będzie, będziemy się dobrze bawić na jubilauszu pewnie wszyscy.

00:43:12: I na Arabeli, bo jest obiecane... Ja tylko chciałem to powiedzieć.

00:43:16: Tu jest uwaga taka w informacji towarzyszącej temu spektaklu, że teatr nie bierze odpowiedzialności za bule brzucha spowodowane nieprzerwanym śmiechem.

00:43:24: i to mnie zachęca.

00:43:24: To

00:43:24: jest trigger warning taki.

00:43:26: no trzeba teraz wpisywać to.

00:43:27: Premiera

00:43:28: szóstego czerwca Molina Prześluga autorka Arabelii była moim waszym gościem.

00:43:34: bardzo ci dziękuję za rozmowę.

00:43:35: Bardzo ci dziękuje za zaproszenie i za rozmowy.

00:43:37: Wielkie

00:43:38: dzięki!

00:43:39: Wydawcą tego podcastu jest Eric Szkódlasz.

00:43:41: Patryk Pawłowski go zrealizował.

00:43:43: Ja zapraszam oczywiście na naszą stronę dynks.poznaj.pr gdzie znajdziecie wszystkie teksty, wszystkie podcasty i wszystkie materiały wideo.

00:43:52: Oczywiście możecie również słuchać podcastów we wszystkich możliwych kosmicznych streamingowych platformach, bo my jesteśmy między światami zupełnie jak te światy, które Malina tworzy.

00:44:00: Kręcimy pierścieniami cały

00:44:02: czas!

00:44:02: Kręcimy pierścieniami?

00:44:03: Oto będzie hasło Dynksa.

00:44:04: Dynk skręcamy pierściieniami dzięki Malina.

00:44:07: Open Mike to autorski podcast o życiu kulturalnym i społecznym Poznania – o ludziach, miejscach, wydarzeniach i zjawiskach.

00:44:14: Jesteśmy częścią Dynka poznańskiego magazynu Kulturalnego dynks.poznań.pl którego wydawcą jest Estrada Poznańska.

00:44:23: Zapraszam do czytania, oglądania i słuchania.

00:44:26: Maj kurbaniek!